Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα * Κλεψύδρα εκδίκησης ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων * Σκιαγραφήματα ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2020

Τίποτα δεν τελείωσε ακόμη

Πίνακας Γιώργου Αγγελίδη (ακρυλικό)

Τα συναισθήματα θέλουν να ανταποδώσουν στο μέγιστο της κλίμακας που διακατέχονται. Θέλουν να βγουν και να φωνάξουν πως είναι εδώ και συμπάσχουν με τους κατόχους τους.

Μα άδικα όλα αυτά, όταν καταλαβαίνουν πως οι άνθρωποι, μόνο και μόνο για να επιδειχθούν και για να προσπαθήσουν να νοιώσουν οι ίδιοι καλά, τα χρησιμοποιούν χωρίς να αισθάνονται την παραμικρή αύρα, χημεία, μεταξύ τους.

Νοιώθουν παραγκωνισμένα και δε θέλουν να τους χαλάσουν το χατήρι, μα πολλές φορές βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να τους γυρίσουν την πλάτη και να τους διδάξουν απλά και ξεκάθαρα, πως δεν μπορούν να τα εκμεταλλεύονται και να τα κοροϊδεύουν, όπως εκείνοι θέλουν, μαζί με τους συναισθηματισμούς τους.

Ζευγάρια που πάντα πάνε δυο-δυο, συναισθήματα και συναισθηματισμοί, θέλουν να ξεχωρίζουν και να διαχωρίζονται από δω και στο εξής.

Τρέμουν να δουν την αλήθεια τους και να αντιληφθούν, πως δε θέλουν να τους συμπαρασταθούν, παρά θέλουν να επιβεβαιωθούν και να πληγώσουν ίσως, ή και σίγουρα, και των άλλων τα δικά τους· εκείνα επιρρεπή συναισθήματα, στο φόβο, για αποκάλυψή του χαρακτήρα που τα φέρουν και τα περιφέρουν.

Κι όμως, ξέρουν πολύ καλά πως χαρακτήρες σαν και αυτούς είναι ανάξιοι να τα έχουν μαζί τους, να κυκλοφορούν στις λεωφόρους του νου και της καρδιάς τους.

Θα 'πρέπε να μένουν μόνοι τους εκείνοι οι χαρακτήρες, να παρατηρούν καλά καλά τις ψυχές των άλλων, να μην παίζουν μαζί τους, μα κυρίως, να μην μπερδεύουν ακόμα και τα ονόματα των δήθεν ψυχών, που 'χαν αποφασίσει να μοιραστούν τις ζωές τους.

Τώρα που τα γράφω και τα σκέφτομαι, κάθομαι και γελάω και τα βάζω πολλές φορές και με μας τους ίδιους, που νομίζουμε πως θα βρίσκαμε σαν τις καρδιές μας και σαν τους εαυτούς μας, ξεκάθαρους, αγνούς, μα κυρίως απαίδευτους, από γυμνάσια και δήθεν καψόνια ζωής και τρόπου συμπεριφοράς.

Μα ο καλός Θεούλης που πάντα πιστεύω και ποτέ δεν έπαψα να προσεύχομαι και να ελπίζω, θέλησε να μου ανταποδώσει, ότι η ζωή μου χρωστούσε, σε μένα, τα παιδιά μου και τους γονείς μου.

Όταν υπάρχει ανάμεσά μας άνθρωπος, ξέχωρος, θησαυρός με όλη τη σημασία της λέξης, ανεκτίμητος, αληθινός και κυρίως ξεκάθαρος στην υφή και στην υπόστασή του, τότε δε μας μένει άλλο παρά να τον εκτιμήσουμε και να τον εναποθέσουμε στο κυριότερο μέρος του σώματός μας.

Αριστερά, σταθερά, μόνιμα και συνεχώς να αποδεικνύουμε τις αλήθειες της ζωής και της ψυχής μας, του νου και της καρδιάς μας.



Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του Γιώργου Αγγελίδη (ακρυλικό)

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΣκιαγραφήματα, Ευγενίας Β. ΣιδέρηΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΚλεψύδρα εκδίκησης, Λευτέρη Σοφία