Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2020

Η Σκιά

Κωνσταντίνου Μαυροματάκη


Μια φορά και έναν παλιό καιρό ήταν στον κόσμο ένα πλάσμα που το λέγανε Σκιά.
Ένα ζώο υπέροχο με φτερά και βράγχια, φωνή εξαίσια και σπάνια, θλιμμένη ομορφιά.
Συχνά πετούσε βλέποντας τον κόσμο από ψηλά, η φωλιά της πότε στα βουνά, πότε στη θάλασσα βαθιά.
Πετούσε περήφανη ακούγοντας το τραγούδι της στον αντίλαλο των βουνών.
Άλλοτε πάλι, στην όχθη της λίμνης για ώρες χαμένη στην αντανάκλαση της σπάνιας της ομορφιάς.
Και όμως, παρόλη την περηφάνια της φίλους είχε όλα τα ζώα και τα φυτά.
Και χωρίς να διακρίνει αν πρόκειται για ερπετό, φυτό ή αγρίμι σε κάθε της βόλτα είχε πάντα έναν φίλο.
Ένα απόγευμα, αετού φωνή την προσκαλεί, ο αετός που το προηγούμενο απόγευμα μαζί της ζυγιάζονταν ανάμεσα στα σύννεφα.
«Σκιά, εσύ που έχεις βράγχια και κολυμπάς στα πιο άγρια νερά, σώσε τον γιο μου που πνίγεται στης λίμνης τα νερά!»
Μα αυτή, ασάλευτη έμενε αποσβολωμένη στη σπάνια της ομορφιά.
Ώσπου το σκοτάδι έπεσε βαθύ.
Δύοντας ο ήλιος φώτισε στον πυθμένα της λίμνης το νεκρό φτερωτό.
Μια ακτίνα διαπέρασε τις βλεφαρίδες της Σκιάς και της πρόσφερε το μακάβριο θέαμα.
Μες στα αφτιά της τότε αντήχησε η κραυγή του αετού.
Βούτηξε με όλη της τη φορά στο νερό.
Έβγαλε έξω το αετόπουλο. Τα βράγχια της όμως γέμισαν απ' τα πούπουλα του αετού.
«Τι έπαθα η άμοιρη!» φώναζε.
«Τι έπαθες;» ρώτησε ο αετοπατέρας.
«Έχασα τα βράγχια μου!»
«Δεν είχες ποτέ βράγχια» αποκρίθηκε ο αετοπατέρας, «αφού αυτά που είχες τον γιο μου δεν μπόρεσαν να σώσουν!»
Και ο καιρός κυλούσε με τον αντίλαλο των τραγουδιών της Σκιάς να σχίζει δάση και πλαγιές.

Ένα πρωί, ο λύκος που το προηγούμενο βράδυ ούρλιαζαν μαζί ως το φεγγάρι, της φωνάζει από την απέναντι πλαγιά:
«Σκιά! Εσύ που ’χεις φτερά σώσε τον γιο μου που κρέμεται πίσω σου, στον γκρεμό, ψηλά!»
Μ’ αυτή ασάλευτη έμενε στη λίμνη μπροστά, αποσβολωμένη, στη σπάνια, θλιμμένη της ομορφιά...
Τη στιγμή που τα νύχια του μικρού λύκου δεν άντεξαν άλλο και το κορμί του έπεσε στο κενό, βγήκε απ' το στόμα του τέτοια κραυγή που η Σκιά γύρισε αμέσως.
Και σαν τον είδε να πέφτει άπλωσε τα φτερά της μ’ αυτά να τον αγκαλιάσει.
Αλλά ο γκρεμός ήταν τόσο ψηλός που τα φτερά δεν άντεξαν και ξεριζώθηκαν απ' την πλάτη της.
Ο λυκοπατέρας βρήκε τον γιο του νεκρό αγκαλιασμένο από δύο εξαίσια φτερά.
«Τι έπαθα η άμοιρη!» φώναζε η Σκιά. «Τι έπαθες;» ρώτησε ο λύκος.
«Έχασα τα φτερά μου».
«Δεν είχες ποτέ φτερά!» αποκρίθηκε ο λυκοπατέρας, «αφού αυτά που είχες τον γιο μου δεν μπόρεσαν να σώσουν!»
Κι έτσι έμειναν στην Σκιά η δυνατή φωνή και η σπάνια, θλιμμένη ομορφιά.
Γύρισε, λοιπόν, στη γη, εκεί όπου η λίμνη ακουμπάει την ακτή.
Ένα μεσημέρι ελάφια παίζανε μπλέκοντας τα κέρατά τους στα χέρια της.
Κι εκείνο το δειλινό που η Σκιά θαύμαζε το άκουσμα του αντίλαλου της φωνής στην απέναντι πλαγιά, ένα ελάφι της φωνάζει: «Σκιά βάλε και εσύ λίγη φωνή, που είναι τόσο δυνατή.
Η κόρη μου έχει χαθεί, και στο δάσος βγήκαν κυνηγοί!»
Μα αυτή δεν άκουγε τίποτα άλλο από τον αντίλαλο της σπάνιας, θλιμμένης της φωνής.
Και όταν ένα βέλος διαπέρασε της ελαφοκόρης την καρδιά, την είδε η Σκιά να πέφτει νεκρή στη γη και έβγαλε τέτοια κραυγή που η φωνή της ξεριζώθηκε κι απέμεινε βουβή.
Κι έμεινε για πάντα στη σιωπή να ακολουθεί ότι κινείται πάνω στη γη...
Και τόσο πολύ αηδίασε με την σπάνια, θλιμμένη της μορφή που την παράτησε και από τότε, ένα με το χώμα, παίρνει όποια μορφή της προσφερθεί.


Κωνσταντίνος Μαυροματάκης
Συμμετοχή στον 1ο Διαγωνισμό Παραμυθιού koukidaki

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΤο τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη