Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Η εφημερίδα της λέσχης των φαντασμάτων * Στο Camping: Πυρ, γυνή και θάλασσα * Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών

Δειλός μεταξοσκώληκας

Χρήστου Ντικμπασάνη

Πίνακας από Stella Papa [Όταν η απόγνωση συναντά την ελπίδα, ακρυλικό και κάρβουνο σε canvas paper]

Ευτυχώς έμαθα να κρύβομαι γρήγορα
πίσω από κομήτες και αστεροειδείς,
πίσω απ' το δυνατό φως άστρων νεογέννητων,
όταν τα όνειρα και οι πόθοι μου
κραυγάζουν για την αδικαιολόγητη
καθυστέρησή μου να τους αγγίξω
Αδιάφορος δεν είμαι
στις επιθυμίες της ψυχής μου
μα τα φτερά του Ερμή
στην πλάτη μου δεν ταιριάζουν
Φοβάμαι να πετάξω μακριά
και ας λέω ψέματα
πως οι λέξεις της ανύψωσης και της απόδρασης
απ' τη φυλακή της Γης είναι βαριές
Είμαι ένας δειλός και μικροπρεπής μεταξοσκώληκας
που δεν τολμώ να γίνω πεταλούδα
Ανυπόστατες οι δικαιολογίες μου
και οι σκέψεις μου ομιχλώδεις
Μου αρέσει η ζεστασιά του κουκουλιού μου
Ζαρώνω μέσα του
γυμνός, ασφαλής, προστατευμένος
Έτσι νομίζω τουλάχιστον
Σαν από χρόνια λησμονημένος ναυαγός
έχω συνηθίσει το αναπόφευκτο της μοναξιάς μου
Τη λευτεριά μου την αφήνω για κάποια άλλη άνοιξη,
για κάποιο άλλο θέρος
Εξάλλου απέχει τόσο πολύ η αιωνιότητα

🌸

Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο της Stella Papa [Όταν η απόγνωση συναντά την ελπίδα, ακρυλικό και κάρβουνο σε canvas paper]