Χρήστου Ντικμπασάνη
Χρόνια και χρόνια προσμονή ζωγραφισμένη
σε πρόσωπα χλομά, ρυτιδιασμένα, ιδρωμένα
Χρόνων και χρόνων ιώβεια υπομονή
μέσα στις κόγχες των ματιών
Χρόνων και χρόνων πορεία
ανάμεσα από αστρικά νεφελώματα, κομήτες,
αστεροειδείς, πλανήτες
Ελεύθεροι πολιορκημένοι
μέσα στ' αστρόπλοιά μας
Κρατούμενοι των αμφιβολιών μας
και της συμπαντικής σαγήνης
Η ελπίδα είναι το μοναδικό κρησφύγετο της ψυχής μας
Κάπου εδώ μέσα στα αστροσκάφη μας
πρέπει να υπάρχει, να ζει, να κινείται ο Θεός
Πού να προσγειωθούμε;
Πού ν' αποκτήσουμε καινούργια ζωή;
Πού να στήσουμε το νέο μας κόσμο;
Μόνο με τη ζωή μας
θα εγκαταστήσουμε κάπου νέα ζωή
σε όποιο εξωπλανήτη πρώτος
θα υποδεχθεί τους πόθους μας
χωρίς πολλές ερωτήσεις και απορίες
Ποιος αλλόκοσμος πολιτισμός θα κάνει χώρο αγόγγυστα
για να στήσουμε τη νέα μας αποικία;
Μόνο ψαλμωδίες και προσευχές
υποσχεθήκαμε στον αμέτοχο Θεό μας
Πού να στήσουμε το βωμό για τις θυσίες
προς την καινούργια μας κατοικία;
Πόσα έτη φωτός θα κουβαλάμε ακόμη
την ιερή φθαρτότητά μας στα πέρατα των γαλαξιών
χωρίς υποχωρήσεις και υποσχέσεις
για μια ανώδυνη νέα αρχή;
Πώς να βάλουμε τάξη, μια νέα αρχή στη ζωή μας;
Πώς ν' αναγκάσουμε τη ζωή
να υπακούσει στις επιθυμίες μας;
Εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως κάποια νέα Γη
θ' αναστηλώσει εκ νέου τα ερείπιά μας,
θ' απαλύνει τον πόνο στα σακατεμένα από καιρό όνειρά μας,
θα μας επιτρέψει ν' αναγεννηθούμε
🌰
Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του Βολς
