Η Νικολέτα Βλαβιανού τολμά να αναλάβει εξ ολοκλήρου το έργο του Ντάριο Φο και της Φράνκα Ράμε Μόνο σπίτι, κρεβάτι και εκκλησία, γραμμένο το 1977 μα επίκαιρο ως σήμερα, έχοντας αναλάβει την σκηνοθεσία και τον μονόλογο σε αυτό το δημοφιλές αστείο, κοινωνικό έργο που οι συγγραφείς είναι εις βάθος γνώστες της γυναικείας ψυχολογίας.
Η Νικολέτα, που διαθέτει αναμφίβολα την εμπειρία να παίξει εντελώς μόνη, το πράττει με εξαιρετική άνεση σε έναν ρόλο που της ταιριάζει.
Μια γυναίκα όπως πολλές άλλες, μόνη της παλεύει με το σπίτι, με έναν άνδρα σχετικά αδιάφορο, με έναν κουνιάδο που την θέλει όπως όποια γυναίκα συναντά, με έναν ματάκια από το απέναντι σπίτι και έναν φαρσέρ με ανώμαλες βλέψεις. Όλα αυτά τα περιγράφει σε μια ιστορία που αφηγείται, είτε φανταστική είτε όχι, στη γειτόνισσά της.
Η συγκίνηση και το χιούμορ εναλλάσσονται σε αυτή την ιστορία μιας νοικοκυράς που είναι απλώς μια γυναίκα της διπλανής πόρτας.
Η Νικολέτα Βλαβιανού κάνει έναν συναρπαστικό μονόλογο, που κρατά το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος, κάνοντας μια γυναίκα πληθωρική, μοναχική, με πάθη και ερωτισμό που άλλοτε εκπληρώνεται και άλλοτε όχι, όπως κάθε αντίστοιχη ιστορία.
Ο Μικρός Κεραμεικός φιλοξενεί αυτή την ιδιαίτερη παράσταση που έχει πολλά να πει και το πράττει, με την Νικολέτα Βλαβιανού σε αυτόν τον μονόλογο που, με κάποιον τρόπο, τον κάνει δικό της.
Ευχαριστώ την αγαπημένη μου Νταίζη Λεμπέση, υπεύθυνη επικοινωνίας, για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
