Killer Joe, του Tracy Letts, στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Αναστάση Κολοβού από την ομάδα Οι άλλοι.
Η απληστία στην οικογένεια είναι και το κύριο θέμα με το οποίο καταπιάνεται αυτό το έργο αλλά και το πώς αντιδρούν τα μέλη της όταν συνειδητοποιούν ότι έχουν πέσει θύματα των ίδιων τους των αδυναμιών.
Μπίρες, χασίσι, εξωσυζυγικές σχέσεις, παραβατικές συμπεριφορές και κατάθλιψη είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των Σμιθ. Ο ένας προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τον άλλον, χωρίς ηθικούς φραγμούς, ξεπουλώντας τα ιερά και τα όσια του θεσμού της οικογένειας, μη διστάζοντας να φτάσει στο έγκλημα προκειμένου να εξοικονομήσει χρήματα.
Ένα μαύρο θρίλερ στο άγριο Τέξας με τον Killer Joe να αναλαμβάνει χρέη εξολοθρευτή και τις ανατροπές να διαδέχονται η μία την άλλη αφού ορισμένοι λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο που, στην προκειμένη περίπτωση, ήταν ο πιο αδύναμος κρίκος που έκανε και το τεράστιο μπαμ στο τέλος.
Μια πάρα πολύ ζωντανή παράσταση, με εντάσεις, εξάρσεις, φωνές, βρισιές, που κρατάει το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο και την αγωνία στο κόκκινο.
Παρόλο που υπήρξε ένα τεχνικό θέμα με τα φώτα, οι ηθοποιοί με χιούμορ και απαράμιλλο επαγγελματισμό συνέχισαν απτόητοι τη δουλειά τους έτσι που σχεδόν δεν καταλάβαμε τι συνέβαινε πίσω από τη σκηνή.
Η Λευκοθέα Καντάνη ως Dottie, μια φιγούρα που αιωρείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία, ήρεμη δύναμη, μας εξέπληξε στο τέλος με την ανατροπή που έκανε.
Ο Χρήστος Παρδάλης ως Chris, ένας νέος με παραβατική συμπεριφορά, κακές συναναστροφές, δέσμιος των παθών του κι αυτοκαταστροφικός, απέδωσε άρτια τον ρόλο του.
Ο Νικόλας Πανταζής ως Joe, ένας πληρωμένος δολοφόνος, τυχοδιώκτης, που καμία γυναίκα δεν μένει ασυγκίνητη στη γοητεία του, μας έκανε να συμπαθήσουμε τον «κακό» της υπόθεσης (μακάρι όλοι οι κακοί να είχαν τις δικές του ευαισθησίες).
Η Μαρίτα Κωστοπούλου ως δεύτερη σύζυγος του πατέρα της οικογένειας, μια φιλάρεσκη γυναίκα, ελαφριών ηθών, που νοιάζεται μόνο για τον εαυτούλη της, ήταν αυτό ακριβώς που απαιτούσε ο ρόλος της.
Ο Αναστάσης Κολοβός είχε τον ρόλο του πατέρα και ήταν το τυπικό δείγμα άντρα που, ξαπλωμένος στον καναπέ με τη μπιροκοιλιά σε κοινή θέα –μου θύμισε τον Jack Nardini από την αμερικανική κωμική σειρά Love and marriage– σαν να είχε υποστεί λοβοτομή, παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα μην μπορώντας να διαχειριστεί τις καταστάσεις. Οι συσπάσεις του προσώπου του μιλούσαν για αυτόν πριν από αυτόν.
Η σκηνοθεσία του επίσης απέδωσε την παθογένεια των Σμιθ στο μέγιστο.
Τελικά, άλλος κρατάει τα ηνία του αλόγου και άλλος καλπάζει ξέφρενα στην ιστορία αυτή.
Να πάτε· το μόνο σίγουρο είναι ότι θα περάσετε όμορφα.
Ευχαριστώ πολύ τον Χρήστο Παρδάλη για το κάλεσμα.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
![Killer Joe, του Tracy Letts, στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Αναστάση Κολοβού από την ομάδα Οι άλλοι [φωτογραφία αφίσας από την συντάκτρια] Killer Joe, του Tracy Letts, στο θέατρο Αλκμήνη, σε σκηνοθεσία Αναστάση Κολοβού από την ομάδα Οι άλλοι [φωτογραφία αφίσας από την συντάκτρια]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjepYYE0MUg5PL_DGjsbs-DTqMC7ugLKRW2O7mHjJ7hUX9jcfgOTr-gd78YEy_yc7pApTV3xrRqpxAkN8RE8GpfY1wcHA0dETienZSi-BQgHkZAdZ5l6O98Hta9MMS6tvKWoiJ5LXK2bp97O3b8A04QUslN-0b1EhlOpX6uCwz2CA8_4rGSpe1sJ4TYI6BC/w320-h320/56421362.png)

