Σε θυμάμαι μ' εκείνα τα δάκρυα - Δεν κάνετε κάτι ενδιαφέρον
Στο φως του φεγγαριού - ούτε καν στα κύματα πιστεύετε κι ας τα κοιτάτε
Να σκίζεις - αν ήταν να θέλατε να ζήσετε θα είχατε ήδη πεθάνει δυο φορές.
Τα έτη. - Μα σιγά τα ωά, μέσα στην σκόνη του κόσμου
Πέρασαν τα χρόνια - εσείς ούτε καν κόκκος της
Δίχως να φθαρεί - σ' ένα ντιβάνι της υπεκφυγής μετράτε μύγες
Δεν καταπίνεται ο πόνος - απ' τους κόλπους δεν τολμήσατε την έξοδο
Ούτε ο κόμπος με φυλακίζει - κι όλο γλέντι με τα σταυρόλεξα
Σαν δεν υπάρχει - αναπτύξατε την οπτική της ιδιοπάθειας.
Όλα είναι αναγκαία - Στην άκρη τ' απείρου μιλάνε οι τοξότες
Πέρα από τις θυσίες - πριν τα βέλη τους ρίξουν σας απορρίπτουν,
Και το τέλος δεν έχει κατάληξη - τέτοια χασούρα μες στ' αναρίθμητο
Μόνο πορεία - ούτε στου σύμπαντος το σβέρκο δεν θα σβήσει.
Ανάμεσα στο ποθώ και σε μισώ - Γιατί να σας πιστέψω
Βρίσκεται η ποίηση - όποτε σας πλησίαζα μια μούχλα μ' έλουζε
Συμφιλιώνει τις δυο λέξεις - κι όταν σας μιλούσα με ειρωνεύονταν
Στη μήτρα του κενού - οι τρόμπες των αχόρταγων
Γαληνεύω λίγο - Όταν θα γκρεμίζεται ο κόσμος ατάραχοι
Κι όμως δεν φτάνει - θα πίνετε το τσάι σας στον χείλος της αβύσσου
Όλο έρχεσαι και ξαναέρχεσαι - και σαν πέφτετε στο κενό
Μα ποτέ δεν είσαι παρούσα - δεν θα πιστεύετε πως θα σκάσετε
Και με την απουσία σου ακόμη - στο έδαφος της προδοσίας.
Νιώθω φορτισμένος - Ποιος να κινήσει για τη διάσταση της αυτενέργειας;
Γαληνεύω τόσο δα λιγάκι - Τα δέντρα όλα έγιναν ξυλεία από τα κανονικά,
Μα δεν ημερώνω ποτέ - οι μέρες πια δεν έχουν φως παρά αμετανόητο σκοτάδι,
Μου φύτεψες δυο λέξεις - βαφτίστηκαν οι συνήθειες παραδόσεις
Σαν αλυσίδες ελίχθηκαν - και οι αρχιερείς τρίβουν τα χέρια τους,
Μα τις έσπασα - η λάσπη γέμισε σκουλήκια από την αχρηστία
Για να σ' αγαπώ - πόσο δύσκολο είναι το μυαλό να κάνει την νόηση
Δεν θέλω να είμαι δούλος σου - από την αρχή ξανά να γεννοβολά.
Γι' αυτό και θα μακραίνω - Από το μηδέν της αλφαβήτου
Όσο ωριμάζει η αγάπη μου. - και το άλφα της πράξης
Η μόνη σου επιλογή - μέχρι να διανύσουμε την επιθυμία μας
Ν' απεξαρτηθείς - θα έχουμε πια να δείχνουμε το πρόσωπό μας
Και να σμίξουμε στην ελευθερία μου - στις φωτογραφίες τ' ουρανού.
Copyright © Γιάννης Σμίχελης All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Η συλλογή Δεύτερη φωνή II που περιέχει τα βιβλία Δηλήδονες του Γιάννη Σμίχελη και Λαγνογκριζοβυθίσεις της Νεφέλης Σμίχελη, που δημοσιεύθηκαν τμηματικά από τις 4 Μαρτίου 2026, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις koukidaki. ISBN: 978-618-88274-0-0
Ξεκινήστε από την αρχή. Συνεχίστε στο επόμενο στις 16 Απριλίου.
