Δόγμα Μπέγκιν, στο θέατρο του Νέου Κόσμου, σε κείμενο Αφροδίτης Φλώρου, σκηνοθεσία Κατερίνας Μπουζάνη, με την ομάδα Κλεψύδρα.
Έτος 2125. Οι άνθρωποι δεν έχουν ονόματα αλλά αριθμούς, σε μια κοινωνία όπου κάποιοι αποφασίζουν ποιοι θα παραμείνουν και ποιοι όχι.
Δυστοπικό θρίλερ σε ένα περιβάλλον όπου η εξουσία έχει τον κύριο λόγο. Το δόγμα Μπέγκιν σε μια προηγμένη μορφή τεχνολογίας όπου η ασφάλεια ορίζεται από το τι θα κάνει ο υποτιθέμενος εχθρός.
Εξαιρετική η τοποθέτηση σε αυτό το τόσο επίκαιρο θέμα που αφορά στην Παλαιστίνη.
Ακούστηκαν πολλά, ειπώθηκαν ακόμα περισσότερα. Η ομάδα με σταθερό λόγο, δυνατά και σθεναρά, κατέθεσε αλήθειες.
Δεν υπάρχει κράτος χωρίς ανθρώπους.
Πώς μπορεί να ξυπνήσει ένας ολόκληρος λαός; Φωνάζοντας και όχι ψιθυριστά.
Νέα, ταλαντούχα παιδιά τα οποία με ζήλο και επαγγελματισμό, πολύ εύστοχα, τοποθετήθηκαν κάνοντάς μας να ταρακουνηθούμε για ακόμα μία φορά παίζοντας σε ένα δύσκολο κείμενο μία παράσταση που μιλάει για ένα θέμα που αφορά όλον τον πλανήτη.
Άγγελοι ντυμένοι στα λευκά ή δαίμονες αγγελικά πλασμένοι;
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
