Στο σημερινό μας άρθρο φιλοξενούμε την ηθοποιό Νάγια Γούγου-Μητροπούλου σε μια απολαυστική συνέντευξη!
Ας γνωρίσουμε μερικά στοιχεία για την ίδια μέσ' από το καλλιτεχνικό της βιογραφικό:
Είμαι η Νάγια και γεννήθηκα ένα απριλιάτικο πρωινό στην Θεσσαλονίκη. Κάτι πρέπει να είδαν οι μοίρες τότε και με έραναν με τα καλλιτεχνικά τους άνθη. Γραφίστρια κατά βάση, σπουδάστρια υποκριτικής και με ακόρεστη αγάπη στον χορό, ιδιαίτερο τον σύγχρονο με τον οποίο ασχολούμαι. Έχω μεγάλη αδυναμία στον κινηματογράφο και το θέατρο, ιδίως στα μιούζικαλ. Είμαι λάτρης της φωτογραφίας και των ταξιδιών, του καλού φαγητού και της λογοτεχνίας. Η μουσική είναι η απαραίτητη και πιο σταθερή συντροφιά μου παντού και πάντα, ιδίως όταν γράφω μικρές ιστορίες ή ζωγραφίζω. Πλέον αρθρογραφώ και για το «Σωφέρ θεάτρου», καταθέτοντας την προσωπική μου άποψη για παραστάσεις της πόλης μας. Μου αρέσει να μαθαίνω και να εξελίσσομαι, μέσα από τις γνώσεις, τις κοινωνικές συναναστροφές και τις προκλήσεις που συναντώ. Ζω σε ένα δικό μου ροζ συννεφάκι, το οποίο στηρίζει ένας πυλώνας από στιβαρό γρανίτη.
Ας ξεκινήσουμε!
Ηθοποιός σημαίνει…
Νάγια Γούγου-Μητροπούλου: Η αλήθεια είναι πως ακόμα το μαθαίνω, καθώς είναι πολύ πρόσφατη η επαφή μου με αυτόν τον κόσμο. Το να είσαι ηθοποιός είναι μια μεγάλη πρόκληση. Καλείσαι να προσεγγίσεις έναν άλλον άνθρωπο μέσω του ρόλου στην ουσία, ώστε να τον ζωντανέψεις άρτια επί σκηνής. Δοκιμάζεσαι σε κάθε σου πτυχή, συναισθηματικά και σωματικά. Εξελίσσεσαι ως άνθρωπος μέσα από αυτή τη σαγηνευτική διαδικασία, κάθε φορά.
Πότε και γιατί ξεκινήσατε την ενασχόλησή σας με τον χώρο του θεάτρου;
Ν.Γ.Μ.: Αυτό είναι μια πάρα πολύ απολαυστική ιστορία. Βρέθηκα στην υποκριτική μέσω πανελλαδικών. Βέβαια, εγώ ήθελα κινηματογράφο ή θέατρο γενικότερα. Είμαι του πρακτικού πεδίου περισσότερο. Έλα όμως που, τελικά, δεν παίρνεις αυτό που θέλεις, αλλά αυτό που χρειάζεσαι! Γιατί την είχα ανάγκη την υποκριτική, απλά δεν το γνώριζα. Κατέληξα, λοιπόν, με φόβο και ενθουσιασμό πρωτόγνωρο για το τι ακριβώς με περίμενε, στην Πειραματική ΣΑΕΚ Θέρμης να σπουδάζω ηθοποιός. Κι εκεί… άρχισαν τα «μαγικά κρακ», όπως μου αρέσει να λέω. Γι' αυτό και συνέχισα την σχολή. Γιατί μέσα από τη διαδικασία –τα «μαγικά κρακ» όπως προείπα– άρχισα να μαθαίνω έναν νέο σαγηνευτικό κόσμο και να γνωρίζω μια νέα Νάγια. Που συνειδητοποιώ πως περίμενε χρόνια να αναδυθεί και χαίρομαι που την γνωρίζω κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, καθώς και τις νέες της δυνατότητες.
Τι αγαπάτε και ποια πράγματα θεωρείτε πως πρέπει να αλλάξουν στον χώρο του θεάτρου;
Ν.Γ.Μ.: Αυτό που ανέκαθεν, και ως θεατής, λάτρευα στο θέατρο είναι η άμεση σύνδεση του ηθοποιού με το κοινό! Αυτή η ζωντανή συναισθηματική αλληλεπίδραση, είναι μαγική! Τι θα έπρεπε να αλλάξει… Να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες σε νέους ηθοποιούς. Κι όταν λέω νέους, δεν εννοώ μόνο ηλικιακά. Να σπάσει κάποια στιγμή αυτό το κατεστημένο –το οποίο κυριαρχεί παντού, όχι μόνο στο θέατρο– της κλίκας. Το να έχεις σταθερές συνεργασίες και να νιώθεις ασφάλεια είναι λογικό. Όμως, νομίζω από ένα σημείο και μετά, δεν γίνεται να υπάρξει μια διαφορετική κατεύθυνση σε κάποια πράγματα. Υπάρχουν πολλά άτομα έξω στην αγορά εργασίας, οι οποίοι δεν έχουν τις κατάλληλες γνωριμίες, μένουν εκτός κύκλου και δεν έχουν την ευκαιρία να δείξουν τις ικανότητες τους. Δεν είναι άδικο λοιπόν;
Η ομορφότερη στιγμή σας στο θέατρο;
Ν.Γ.Μ.: Ως ηθοποιός, στο θέατρο δεν είχα ακόμη την ευκαιρία να παίξω. Όμως, στο Γ' εξάμηνο της σχολής, είχα κάτι πολύ ιδιαίτερο στις εξετάσεις. Μου δόθηκε ένας πολύ δυνατός για μένα μονόλογος. Ήταν του χαρακτήρα της Ελένης από το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Η συναισθηματική της διακύμανση ήταν ξεκάθαρη και ταυτόχρονα χαοτική. Αν θυμάστε πως είναι να είσαι ερωτευμένος και να αμφιταλαντεύεσαι ανάμεσα στην αλήθεια που γνωρίζεις και του τι νιώθεις, καταλαβαίνετε ακριβώς τι εννοώ. Ήταν από τις ομορφότερες συναισθηματικές προκλήσεις…
Η δυσκολότερη στιγμή που αντιμετωπίσατε ως ηθοποιός;
Ν.Γ.Μ.: Όσον αφορά το πρακτικό κομμάτι, ήταν στο Γ' εξάμηνο που είχα στις εξετάσεις 3 διαφορετικούς ρόλους, σε 3 διαφορετικά κομμάτια και έπρεπε να αλλάζω άμεσα! Καταλαβαίνετε… ρούχα, αξεσουάρ, μαλλιά, παπούτσια. Μια απολαυστική τρέλα! Όμως, αν μιλάμε καθαρά υποκριτικά, ήταν στο Β' εξάμηνο. Όταν μου δόθηκε ο ρόλος της Άλμα από το «Καλοκαίρι και καταχνιά» του Τενεσί Ουίλιαμς. Ήταν μια σκηνή όπου, σε ένα σημείο, γίνομαι σκληρή με την μητέρα μου και την κατηγορώ για το γεγονός ότι τα νιάτα μου δεν ήταν αυτά που θα έπρεπε, επειδή εκείνη είναι αλλόφρων και ανέλαβα τις δικές της ευθύνες. Σε κάποια στιγμή, πλησίασα πολύ τον χαρακτήρα μου και ένιωσα πως πάω να αφεθώ σε αυτόν τελείως! Ήταν σοκαριστική η ένταση που ένιωθα να με τυλίγει! Ευτυχώς, το κατάλαβα εγκαίρως και όλα πήγαν καλά.
Σε ποιο θεατρικό είδος θεωρείτε πως είστε καλύτερη;
Ν.Γ.Μ.: Πραγματικά, δεν έχω ιδέα! Και δεν ξέρω αν ακόμα μπορώ να ισχυριστώ ότι είμαι καλή π.χ. στο δράμα. Να σας πω την αλήθεια, δεν θα ήθελα να κλειστώ κιόλας σε «κουτάκια». Νιώθω ότι θα με περιόριζε τόσο ως άνθρωπο, όσο και ως καλλιτέχνη. Θα σταματούσε την όποια μου μελλοντική εξέλιξη. Ο ηθοποιός, θαρρώ, ότι πρέπει να είναι συνεχή εξέλιξη, ώστε να μπορεί να προσαρμόζεται σε ό,τι του ζητηθεί. Δεν θυμάμαι να έχω ακούσει ότι π.χ. ο τάδε εκεί δεν το έχει.
Ένα όνειρο που θα θέλατε να γίνει πραγματικότητα;
Ν.Γ.Μ.: Θα ακουστεί παράτολμο όμως θα ήθελα πολύ να συμμετάσχω σε μιούζικαλ τύπου Chicago! Χορός, μουσική, τραγούδι, υποκριτική! Η υπέρτατη πρόκληση! Εύχομαι κάποια στιγμή να έχουν δυναμώσει τόσο οι ικανότητές μου, ώστε να μπορέσω να το κάνω!
Ποια/ποιον ηθοποιό θαυμάζετε και έχετε ως πρότυπο;
Ν.Γ.Μ.: Θα ακουστεί πολύ διπλωματικό όμως… κανέναν συγκεκριμένο. Θαυμάζω πολλούς –παλιούς και νέους, κάθε έναν για διαφορετικό λόγο– αλλά δεν έχω πρότυπο. Αν μη τι άλλο –ιδίως οι παλαιότεροι– μας διδάσκουν ότι ο καθένας μας έχει σαν ατού κάτι διαφορετικό και μοναδικό, που αποτελεί μέρος της προσωπικότητάς μας.
Τα άμεσα καλλιτεχνικά σας σχέδια;
Ν.Γ.Μ.: Προς το παρόν να ολοκληρώσω τον Ιούνιο τις σπουδές μου στην Πειραματική ΣΑΕΚ Θέρμης. Οι οποίες περιλαμβάνουν και παράσταση σε θέατρο. Επίσης, με την Πρότυπη σχολή χορού του Δήμου Καλαμαριάς ετοιμάζουμε μια τριήμερη παράσταση στις 19,20 και 21 Ιουνίου 2026 στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη», με το απίστευτο τμήμα αρχαρίων ενηλίκων, υπό την καθοδήγηση της εξαιρετικής καλλιτεχνικής διευθύντριας και δασκάλας-χορογράφου Κατερίνας Αντωνιάδου.
Στείλτε το δικό σας μήνυμα στο θεατρόφιλο κοινό.
Ν.Γ.Μ.: Το μήνυμα που θα στείλω είναι ξεκάθαρα ως θεατής, μιας και κρίνω τον εαυτό μου πάντοτε έτσι. Να πηγαίνετε θέατρο όσο μπορείτε. Μη χάνετε ευκαιρία. Και σε κλασικά έργα, όμως μην ξεχνώντας ότι η κοινωνία μας αλλάζει. Και από αυτό γεννάται η επιτακτική ανάγκη των ανθρώπων του θεάτρου, να μιλήσουν μέσα από πιο σύγχρονα έργα. Να υποστηρίζετε τους καινούριους ηθοποιούς, όπως τους πεπειραμένους. Να τους δίνετε την ευκαιρία να σας εκπλήξουν! Δεν φαντάζεστε πόσο υπέροχα αποτελέσματα και μηνύματα είναι ικανοί να σας δώσουν! Να θρέφετε την ψυχή σας, διαλέγοντας συνετά το πού θα εναποθέσετε τον πολύτιμο χρόνο σας! Γιατί αν η ψυχή θρέφεται σωστά, η καρδιά ευφραίνεται και ο άνθρωπος γεμίζει χαρά. Η ομορφιά της τέχνης θα στέκει πιο ξεκάθαρη μπροστά σας.
Σου ευχόμαστε πάντα επιτυχίες στην καλλιτεχνική σου διαδρομή Νάγια Γούγου-Μητροπούλου!
Eκ μέρους της πολιτιστικής ιστοσελίδας koukidaki,
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
