Ο Τίτος Πατρίκιος είναι από τους σπουδαιότερους, πνευματικούς Έλληνες. Πεζογράφος, ποιητής, επίτιμος διδάκτωρ του Ιονίου Πανεπιστημίου και του Πανεπιστημίου Πατρών, καθώς επίσης μεταφραστής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.
Γεννήθηκε το 1928 στην Αθήνα και τείνει να θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους και πολυγραφότατους, εν ζωή, που είναι εξίσου πολύ αγαπητός και πολυδιαβασμένος σε όλο τον κόσμο ανεξαρτήτως από την ηλικία.
Το 1946 τελείωσε το Βαρβάκειο Γυμνάσιο κι εν συνεχεία αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εξάσκησε κατά κύριο λόγο, για ορισμένο χρονικό διάστημα, το επάγγελμα του δικηγόρου.
Όταν ξέσπασε η Γερμανική Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση με την ΕΠΟΝ και πιο μετά με τον ΕΛΑΣ.
Σπούδασε Κοινωνιολογία στην Ecole Pratique des Hautes Etudes στο Παρίσι κατά τη χρονική περίοδο 1959-1964.
Αργότερα πήρε μέρος στις αντιδικτατορικές εκδηλώσεις που γινόντουσαν εναντίον της Χούντας των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα.
Έπιασε εργασία στην έδρα της UNESCO στο Παρίσι όπως και στη Διεθνή οργάνωση τροφίμων και Γεωργίας στη Ρώμη.
Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα και η κύρια απασχόλησή του ήταν ως κοινωνιολόγος, δικηγόρος, λογοτεχνικός μεταφραστής καθώς επίσης και στο κέντρο Μαρξιστικών Μελετών.
Το 2000 ορίστηκε ως μέλος της Α.Ε Πολιτιστική Ολυμπιάδα με μοναδικό κριτήριο, όπως ανακοινώθηκε, ότι πρόκειται «όχι για έναν αιθεροβάμονα ποιητή αλλά για έναν άνθρωπο με δυνατότητες δράσης». Το 2001 δήλωσε την παραίτησή του από τη θέση αυτή, με μια σχετική ανακοίνωση του ΥΠΠΟ στην οποία επιθυμεί κατά βάθος να αφιερωθεί μόνο στο λογοτεχνικό και ποιητικό του έργο γενικότερα.
Το 2000 υπήρξε ανάμεσα στους δώδεκα ποιητές που πήραν μέρος στον Κύκλο Ελληνικής Ποίησης, όπου διοργανώνει το θέατρο Moliere, Maison de la Poesie στο Παρίσι όπου το γαλλικό κοινό είχε την ευκαιρία να συναντήσει τους Έλληνες ποιητές και να γνωρίσει το σπουδαίο έργο τους, κάτι το οποίο παρουσίασαν γνωστοί Γάλλοι κριτικοί, μεταφραστές όπως και συγγραφείς.
Το 2001 ήταν ανάμεσα σε εκείνους τους συγγραφείς που επελέγησαν να εκπροσωπήσουν τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία στην 53η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, όπου η Ελλάδα συγκαταλέγεται ως αξία τιμώμενη χώρα.
Το 2002 συμμετείχε μαζί με τους Στέλιο Ράμφο και Στρατή Πασχάλη σε συζήτηση που έγινε στο Ινστιτούτο Γκαίτε με κύριο θέμα το πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της Παγκόσμιας ημέρας ποίησης.
Το 2006 είχε παρευρεθεί στα εγκαίνια του μουσείου Πολιτικών Εξόριστων Αϊ-Στράτη.
Το 2007 έδωσε διάλεξη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στο πλαίσιο του κύκλου Η ελληνική ποίηση σήμερα.
Το 2008 του απονεμήθηκε, από την Ακαδημία Αθηνών, βραβείο για το σύνολο του έργου του.
Το 2011 συμμετείχε με την εξίσου ποιήτρια Κική Δημουλά σε διάλογο για την ποίηση στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών εφ' όλης της ύλης, όχι μόνο της ποιητικής αλλά και εκείνης που κατά κύριο λόγο τρέφεται η ποίηση.
Το 2016 βραβεύτηκε με το Γαλλικό βραβείο ποίησης για τη δίγλωσση ανθολογία ποιημάτων του Οδόφραγμα του χρόνου.
Το 2022 έβαλε υποψηφιότητα για την έδρα της ποίησης στην Ακαδημία Αθηνών.
Το 2023 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ του τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.
Το πρώτο ποίημα το είχε γράψει στην παιδική του ηλικία, μόλις 7 ετών, το οποίο ο ίδιος ο ποιητής το χαρακτήριζε ως σατιρικό.
Το 1943 έγινε η πρώτη δημοσίευση ποιήματός του στο περιοδικό Ξεκίνημα της νιότης.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του περιοδικού Επιθεώρηση τέχνης.
Οι μεταφράσεις των έργων του είναι στα γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά και ολλανδικά.
Το 1994 τιμήθηκε με το Ειδικό κρατικό βραβείο λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.
Ποιήματα: Αντιδικίες (1981-1983), Η πύλη των λεόντων (2002), Μαθητεία ξανά (1989), Προαιρετική στάση (1975), καθώς και πολλά ακόμα.
Πεζά: Περιπέτειες σε τρεις σχεδίες [εκδόσεις Κέδρος, 2006], Συνεχές ωράριο [εκδόσεις Διάττων, 1993 και εκδόσεις Κέδρος, 2000], Ο πειρασμός της νοσταλγίας [εκδόσεις Κίχλη, 2015], Η συμμορία των δεκατριών [εκδόσεις Διάττων, 1990 και εκδόσεις Κέδρος, 2000].
Επίσης συμμετείχε σε συλλογικά έργα: Η σκόνη του χρόνου (2009), Εξουσία και κοινωνία (2010), Το χρονικό του κέδρου (2004), Ραδιόφωνο και πολιτισμός (2001), Παύλος Ζάννας: Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (1993) καθώς και πολλά άλλα.
Το 2013 του απονεμήθηκε το Διεθνές βραβείο ποίησης στην Ιταλία, που είναι από τα πιο παλιά και εξίσου σημαντικά της χώρας.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από Άντας Κατσίκη-Γκίβαλου Τα ποιητικά «κοιτάσματα» του Τίτου Πατρικίου (Ιουλ.-Οκτ. 1999) καθώς και από Σπύρου Τσακνιά Η πεζογραφία ενός ποιητή: Τα πεζά του Τίτου Πατρικίου (Εντευκτήριο, άνοιξη 1999).
