Η ανατομία ενός «Μη φεύγεις»

Ευαγγελίας Σιμιτσοπούλου

— Όχι...

μη μ' αφήνεις.

— Όχι.

Δεν θα σ' αφήσω.

— Μα δεν σε θέλω όμως.

— Τότε τι θέλεις;

— Θέλω να με θέλεις

ακόμα κι όταν εγώ

δεν μπορώ να σε θέλω.

Να μαντεύεις

τις σιωπές μου

όταν δεν αντέχω να μιλήσω.

Να γίνεις εσύ εγώ...

γιατί εγώ

κουράστηκα να είμαι.

— Συγγνώμη...

αλλά δεν μπορώ

να υπάρχω μόνο

μέσα από τις πληγές σου.

— Όχι, μη...

Πού πας;

Είπες

πως δεν θα με εγκατέλειπες ποτέ.

— Δεν φεύγω.

Θα σε περιμένω.

— Πού;

— Εκεί

που τελειώνει ο φόβος σου να με χάσεις

και αρχίζει η ανάγκη σου

να βρεις εσένα.

Έλα να με συναντήσεις

όταν και αν

καταφέρεις πρώτα

να συναντήσεις τον εαυτό σου.

Τότε...

ας ξανασυστηθούμε

από την αρχή.

🍋

Copyright © Ευαγγελία Σιμιτσοπούλου All rights reserved, 2026

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης της Magdalena Morey [Where I begin again]