Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Η εφημερίδα της λέσχης των φαντασμάτων * Στο Camping: Πυρ, γυνή και θάλασσα * Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών

Από πού κι ως πού Καθαρά Δευτέρα;

Έργο Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]

Καταρχάς, υπάρχει και βρόμικη Δευτέρα;
Φυσικά! Όλες οι Δευτέρες είναι βρόμικες, τρισάθλιες, εκνευριστικές και ύπουλες!
Οι μόνες καλές είναι αυτές που κολλάνε σε τριήμερα. Και δυστυχώς μόνο τρεις είναι σιγουράκια.
Την Δευτέρα του Πάσχα και την Δευτέρα των Χριστουγέννων (που μπορεί και να μην είναι καν Δευτέρα) ούτε που τις θυμόμαστε λόγω χανγκόβερ από την προηγούμενη.
Η μόνη χορταστική, παντελονάτη και τίμια Δευτέρα είναι η Καθαρά!
Ξεκάθαρα!
Τι κάνουμε την Καθαρά Δευτέρα;
Εξαγνιζόμαστε, καθαρίζουμε την ψυχή μας (και το έντερό μας) αρχίζοντας μια πολυήμερη νηστεία μέχρι το Πάσχα!
Ξεχνάμε τις σούβλες με τα αρνιά και τα κοκορέτσια που μασαμπουκώναμε την Τσικνοπέμπτη, αφήνουμε πίσω μας τυροκαυτερές και τζατζίκια (κρατάμε κρασί και τσίπουρο) και καθαρίζουμε τον οργανισμό μας με τεράστιες ποσότητες από καλαμαροχτάποδα, τουρσιά, ταραμάδες και φυσικά την αυθεντική, την τσουχτερή, την τσιμπημένη, την «έκλαψα_λίγο_αλλά_μέρα_που_'ναι_την_αγόρασα» λαγάνα (από το λάγανον, ένα είδος ψωμιού που έφτιαχναν οι αρχαίοι Έλληνες με αλεύρι και λάδι).
Κι αφού τα τακτοποιήσουμε όλα αυτά τα καλαμαρο-χταποδο-ταραμο-τουρσιά σε πολύχρωμα ταπεράκια, τα φορτώνουμε στο αμάξι και πάμε να τα απλώσουμε σε ένα καρό τραπεζομάντιλο στον πιο κοντινό λόφο για να πετάξουμε και χαρταετό που θα μας βοηθήσει στη χώνεψη.


Από πού κι ως πού Χαρταετός;


Ε, πώς θέλατε να τον λένε;
Χαρτοκαρακάξα; Χαρτοπελεκάνο;
Θα δεχόταν κανείς να πετάξει άλλο πουλί εκτός από τον λεβέντη, τον περήφανο αετό;
Εδώ να πούμε ότι οι πρώτοι που αμολήσανε καλούμπα ήταν οι Κινέζοι το 1000 π.Χ. κι ακολούθησαν οι Έλληνες το 400 π.Χ. με τον ίδιο σχεδόν συμβολισμό, την επικοινωνία με μια ανώτερη δύναμη εκεί ψηλά.
Ο μόνος που έλαβε σαφές μήνυμα πετώντας χαρταετό ήταν ο Βενιαμίν Φραγκλίνος (εξελληνισμένη ονομασία του Μπέντζαμιν Φράνκλιν) που έδεσε ένα μεταλλικό κλειδί στον αετό του μέσα στην καταιγίδα και του ήρθε ένας ξεγυρισμένος κεραυνός από τον Δία για να μάθει να μην παίζει με τον στατικό ηλεκτρισμό.
Στο θέμα μας όμως, αυτή η ιερή έξοδος για το μεγάλο φαγοπότι του εξαγνισμού και τη θεία επικοινωνία με μία λέξη ονομάζεται «κούλουμα».


Από πού κι ως πού Κούλουμα;


Από τη λατινική λέξη cumulus που σημαίνει σωρός.
Η συσσώρευση των ανθρώπων, η κοσμοσυρροή στην ύπαιθρο για το εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας. Συνήθως στον λόφο του Φιλοπάππου…


Από πού κι ως πού λόφος Φιλοπάππου;


Όταν είναι να πετάξουμε χαρταετό όλοι τον θυμόμαστε αυτό τον λόφο που παλιότερα λεγόταν λόφος Μουσών από τον ποιητή και μαθητή του Ορφέα, Μουσαίο.
Αργότερα ονομάστηκε Σέγγιος (πιθανώς από το λατινικό segno -> σένιο, σινιάλο, επειδή από κει πάνω λάμβαναν και έστελναν σινιάλα για να προειδοποιούνται οι κάτοικοι των Αθηνών για τυχόν επιδρομές πειρατών).
Λόφος Σέγγιος λεγόταν και όταν, το 70 μ.Χ., ήρθε με την βασιλική του οικογένειά ένας εξόριστος τύπος από την Συρία με το όνομα (πάρτε βαθιά ανάσα) Γάιος Ιούλιος Αντίοχος Επιφανής Φιλόπαππος.
Αυτός ο τύπος ΔΕΝ ήταν Ισπανός αλλά Ρωμαίος που αργότερα πολιτογραφήθηκε Αθηναίος επειδή «λεφτά έχω, ότι θέλω κάνω»!
Κάποια στιγμή ο Γ.Ι.Α.Ε. Φιλόπαππος αναρωτήθηκε:
— Πώς θα μείνω στην ιστορία;
Και απάντησε στο εαυτό του:
— Θα χτίσω ένα μνημείο απέναντι από την Ακρόπολη να το βλέπουν όλοι.
— Τι μνημείο; Ξαναναρωτήθηκε.
— Τι πιο κουλ από το να χτίσω τον τάφο μου; Ξαναπάντησε ενθουσιασμένος στον εαυτό του. Θα τον κάνω και μπαμπάτσικο με πεντελικό μάρμαρο ίδιο με του Παρθενώνα, μη με περάσουν για κανέναν τσίπη!
Οι Αθηναίοι γκρίνιαξαν στην αρχή:
— Άρχοντά μας, στους λόφους πετάμε χαρταετό δεν φτιάχουμε τάφους…
— Δεν ακούω τίποτα! Εδώ θα γίνει ο τάφος μου!
Το 'πε και το 'κανε! Και τον έκανε υπερπαραγωγή! Το Χόλιγουντ και το Μπόλιγουντ μαζί! Ένα θηριώδες καρακίτς-μαυσωλείο, 12 μέτρα στο ύψος και 10 στο πλάτος με ανάγλυφες παραστάσεις από την ασήμαντη ζωή του, ανδριάντες των παππούδων του (δηλαδή των Φιλοπαππούδων) και χίλιες δυο επιγραφές που εξυμνούσαν το μηδαμινό έργο του.
Το 114 τον ξεκίνησε, το 116 τον τελείωσε, το 126 μπήκε μέσα και τον τίμησε αποχαιρετώντας τον μάταιο τούτο κόσμο.
Γύρω στο 1500, οι Τούρκοι που δεν εκτίμησαν καθόλου αυτό το καρακιτσαριό πήραν τα περισσότερα μάρμαρα για να χτίσουν Μιναρέ στον Παρθενώνα αφήνοντας μοναχά ένα κομμάτι από την πρόσοψη.

Ως λόφο του Φιλοπάππου συνηθίζουμε να λέμε και τους άλλους δυο λόφους που βρίσκονται κολλητά σε αυτόν, την Πνύκα και τον λόφο των Νυμφών όπου βρίσκεται το αστεροσκοπείο.
Ελπίζω να τον δείτε με άλλο μάτι τον λόφο του Φιλοπάππου αύριο που θα πετάτε χαρταετό!
Αυτά για σήμερα, καλά Κούλουμα και του χρόνου με υγεία!



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Πρώτη δημοσίευση
Η ευθυμογραφική σειρά του Γιώργου Ζώτου Από πού κι ως πού; δημοσιεύτηκε στο koukidaki.gr κάθε Κυριακή από τις 13 Ιουλίου 2025. Ξεκινήστε από την αρχή.
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]