Toxic, στο θέατρο Αργώ, σε κείμενο Γιώργου Αγγελίδη, σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Λέπουρη, με τη Νατάσα Παπαδάκη και τον Κώστα Φραγκολιά.
Η πανδημία σαρώνει τα πάντα. Ο Covid-38 έχει οδηγήσει τον πλανήτη σε υποχρεωτικό εγκλεισμό. Έρχεται το τέλος.
Ένας άντρας και μια γυναίκα εγκλωβισμένοι σε ένα αποστειρωμένο δωμάτιο προκειμένου να παραμείνουν ασφαλείς. Ο πραγματικός κίνδυνος όμως κρύβεται πίσω από τους ίδιους και τις συμπεριφορές τους.
Μέσα σε αυτή την απομόνωση θα βγει στην επιφάνεια ο πραγματικός τοξικός εαυτός τους.
Ο αγώνας ξεκινά. Θα κάνουν τα πάντα για να νικήσουν κι όταν λέμε τα πάντα εννοούμε τα πάντα, χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα.
Βία, κτητικότητα, ακραίες συμπεριφορές, ζήλια, σύνδρομο κατωτερότητας κι εγωισμός είναι μερικά από τα ένστικτα που κατακλύζουν το ζευγάρι. Έχοντας ήδη βιώσει μια αρρωστημένη σχέση στο παρελθόν, πριν τον αναγκαστικό τους εγκλεισμό, συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο, μόνο που τώρα διακυβεύεται η ίδια τους η ζωή.
Ξανά και ξανά έρχονται αντιμέτωποι με τα λάθη του παρελθόντος τα οποία συνεχίζουν να τα επαναλαμβάνουν θέλοντας να πληγώσουν, να εκδικηθούν ο ένας τον άλλον.
Ντυμένοι στα ολόλευκα, κάθονται στο τραπέζι παίζοντας τις ζωές τους σε μια παρτίδα σκάκι διεκδικώντας ο βασιλιάς να κερδίσει τη βασίλισσα. Η βασίλισσα όμως, πονηρό θηλυκό και ραδιούργα, θα κάνει την ανατροπή αφήνοντας άφωνο τον βασιλιά ο οποίος υποτίθεται ότι έχει την εξουσία στα χέρια του.
Με έντονες σκηνές, που περιγράφονται άλλοτε σαν ταινία κι άλλοτε σε ζωντανή μετάδοση, παρακολουθούμε την έντονη σχέση αυτών των ανθρώπων. Οι εναλλαγές στον φωτισμό μας οδηγούν στο σκοτάδι που κρύβουν στα εσώψυχά τους.
Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι εκεί έξω τελικά αλλά μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, βρίσκεται ανάμεσά τους, απέναντί τους και καραδοκεί να τους αφανίσει.
Η Νατάσα Παπαδάκη ήταν πολύ πειστική στον ρόλο της. Ο Κώστας Φραγκολιάς, σαν ψυχρός εκτελεστής, ήταν επίσης ιδανικός. Η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Λέπουρη ανέδειξε την παθογένεια αυτής της τόσο ιδιότυπης σχέσης.
Μακριά από τοξικούς ανθρώπους. Σαν το σαράκι, σιγά σιγά καταστρέφουν ό,τι βρίσκεται στον δρόμο τους. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ανέχεται άτομα που δεν έχουν τίποτα καλό να προσφέρουν παρά μόνο δηλητήριο και χολή.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
![Toxic, στο θέατρο Αργώ, σε κείμενο Γιώργου Αγγελίδη, σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Λέπουρη, με τη Νατάσα Παπαδάκη και τον Κώστα Φραγκολιά [φωτογραφίες συντάκτριας] Toxic, στο θέατρο Αργώ, σε κείμενο Γιώργου Αγγελίδη, σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Λέπουρη, με τη Νατάσα Παπαδάκη και τον Κώστα Φραγκολιά [φωτογραφίες συντάκτριας]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhsNKY14dNKDaqXZfYyCVObQGmWKyFVmELiyzbEsGYvwbL60Ru-2esuWgN1NT2w1051niGTinaJUHUy3hzXiNo4_TNfW8VrXjO8DZ0uxb7qmW7c6iKLTRs2B6O9cQ_yjTnTKwgjHd-Jh1SuHbMfBYCtkedMionmnCPqImWBerF4KKRZIQPQS9Z4q7mbipsb/w320-h320/5.png)


