Το νόημα είναι ένα βιβλίο αυτογνωσίας με έξυπνο εξώφυλλο, με μικρά και προσιτά κεφάλαια το οποίο μας προσφέρει η Ειρήνη Λοϊσίου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος της παρουσίασης.
Στον πρόλογό του βιβλίου της, μας ενημερώνει ότι η αγαπημένη λέξη της είναι η λέξη «πώς». Όταν το διάβασα οφείλω να ομολογήσω πως παραξενεύτηκα, όμως προχωρώντας στην επεξήγησή της, κατανόησα απόλυτα την επιλογή της. Αυτή η μικρή λέξη, βοηθάει στην ενδοσκόπηση, βοηθάει στην περαιτέρω ανάλυση, γιατί από το «πώς» γεννιούνται χιλιάδες ερωτήματα και εμείς, ως σκεπτόμενοι αναγνώστες, οφείλουμε να τα απαντήσουμε.
Μέσα από ιστορίες συνειδητοποίησης, η δημιουργός αφήνει ελεύθερο τον αναγνώστη να διαβάσει όποιο κεφάλαιο επιθυμεί χωρίς σειρά, όποιο κεφάλαιο του είναι αναγκαίο την παρούσα χρονική στιγμή, που πάρει στα χέρια του το βιβλίο.
Λάτρεψα τον τρόπο που έχει επιλέξει να κλείνει κάθε κεφάλαιο, γιατί δεν ολοκληρώνει με απαντήσεις, που τυχόν θα περιμέναμε, αλλά με ερωτήσεις από εσένα προς εσένα κάτι το οποίο οδηγεί αβίαστα σε ενδοσκόπηση, προβληματισμό αλλά και περισυλλογή.
Αυτό που τελικά επιδιώκει να κάνει η συγγραφέας είναι, διαβάζοντας κάθε κεφάλαιο, να «σκάψουμε» βαθιά μέσα μας και να δώσουμε απαντήσεις στα ερωτήματα που εμείς οι ίδιοι θα θέσουμε στον εαυτό μας και κάπως έτσι θα βγει στην επιφάνεια το «νόημα» κάθε κεφαλαίου.
Κάθε κεφάλαιο και ένα ξεχωριστό διαμάντι. Κάθε κεφάλαιο σε καλωσορίζει και αδημονεί να μοιραστεί μαζί σου τους θησαυρούς του. Κάθε κεφάλαιο θα σου χαρίσει απλόχερα όλα του τα μυστικά. Ελάτε να σας αναφέρω κάποια κομβικά για μένα σημεία του, με ελπίδα να σας δελεάσω.
Θα διαβάσουμε για την υπομονή, μια έννοια που γίνεται αρετή, όπως η ίδια η συγγραφέας επισημένει. Υπομονή για να χάνεις αλλά για να δίνεις χρόνο σε κείνον που το αξίζει.
Θα μείνουμε λίγο παραπάνω στην επίκαιρη ειρήνη και θα μάθουμε πώς μπορεί να φυτρώσει ο σπόρος της ειρήνης όταν πλέον και δυστυχώς, ζούμε σε έναν κόσμο που ο ένας πόλεμος ξεφυτρώνει μετά τον άλλον.
Θα προβληματιστούμε με το κεφάλαιο της ταυτότητας. Αλήθεια ξέρουμε την ταυτότητά μας ή μας αρέσει να παίζουμε ρόλους ανάλογα τη στιγμή;
Θα ασχοληθούμε με τη σύγκρουση. Σύγκρουση με τους άλλους αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό. Πόσο έτοιμοι είμαστε για να τη δεχτούμε;
Τι είναι η σιωπή; Άλλοτε αθώα, άλλοτε εκκωφαντική, άλλοτε θορυβώδης. Ποια οδό μας προτείνει η συγγραφέας να ακολουθήσουμε;
Λάτρεψα το κεφάλαιο που μιλάει για την αυτοπεποίθηση. Ένα κεφάλαιο στο οποίο πρέπει όλοι να του αφιερώσουμε τον χρόνο και τη σημασία που του πρέπει, διότι η αυτοπεποίθηση είναι στις μέρες μας ένα χαρακτηριστικό σπάνιο, μα τόσο σημαντικό για τη ζωή μας!
Χάρηκα όταν διάβασα το κεφάλαιο Το παιδί μέσα μας. Λογικά, όσοι διαβάζετε αυτό το άρθρο, θεωρώ πως είστε ενήλικες, όμως είμαι σίγουρη ότι αυτό το παιδί, το οποίο αναφέρει η συγγραφέας, υπάρχει σε όλους και θα πρέπει να το τροφοδοτούμε κάθε ώρα και κάθε στιγμή, για να μένει ζωντανό, χαμογελαστό και σκανταλιάρικο!
Κεφάλαιο Ευτυχία. Πόσο όμορφη έννοια, πόσο ξεχωριστή, πόσο βαρυσήμαντη για τη ζωή μας! Η ευτυχία μπορεί να είναι δίπλα μας, να μπορούμε να απλώσουμε το χέρι και να την αγγίξουμε, όμως να μην τολμούμε! Ευτυχία, αγαπητοί, είναι μια στάση ζωής, μια αξία για την οποία πρέπει όλοι να προσπαθούμε για την κατάκτησή της!
Επόμενος σταθμός η επιτυχία που μπορεί μέσα της να κρύβει την τύχη, όμως είναι αποκλειστικά στο χέρι μας να την καλλιεργήσουμε και να την αποκτήσουμε.
Σειρά έχει η πειθαρχία, βαρύγδουπη λέξη, λέξη που σε κάποιους φανερώνει αρνητική χροιά, έννοια που σε προϊδεάζει να σταθείς λίγο περισσότερο στο κεφάλαιό της, να εμβαθύνεις στις λέξεις του και να μάθεις τα μυστικά της.
Αξίζει να αναφέρω ότι τα κεφάλαια, που έχει επιλέξει η δημιουργός στο βιβλίο της, είναι ξεχωριστά, είναι μοναδικά, είναι το ένα καλύτερο από το άλλο. Επέλεξα να τα διαβάσω με τη σειρά που τα παραθέτει, μα πιστέψτε με ότι, αφότου ολοκλήρωσα την ανάγνωσή του, το βιβλίο εξακολουθεί να υπάρχει στο κομοδίνο μου και με κάθε ευκαιρία ακολουθώ τη συμβουλή της, το παίρνω στα χέρια μου, το ανοίγω σε ένα τυχαίο σημείο και διαβάζω ξανά τις ιστορίες του κάθε κεφαλαίου, αδημονώντας να φτάσω στο τέλος του και να ασχοληθώ εκτενέστερα με τον εσωτερικό διάλογο. Οι ερωτήσεις, που κάθε φορά καλείσαι να απαντήσεις, είναι τόσο έξυπνες, είναι τόσο ορθές, είναι τόσο αληθινές που είναι βέβαιο πως καθένας από εμάς έχει να κερδίσει πολλά απαντώντας με τόλμη και καθαρή συνείδηση.
Τι είναι για σας η αποδοχή; Επιδιώκετε τον τρόπο με τον οποίο κάποιοι θα σας αποδεχτούν; Είχατε ποτέ στη ζωή σας παρεξηγημένους φίλους; Και αν ναι, γιατί; Έχετε αναλογιστεί πώς μας βλέπουν οι άλλοι; Ποια είναι η μορφή την οποία αφήνουμε να φανεί προς τα έξω;
Θυμός! Το κεφάλαιο αυτό, το διάβασα ξανά και ξανά! Θα συμφωνήσω με τη συγγραφέα, ο θυμός είναι ένα από τα πιο παρεξηγημένα συναισθήματα. Μας έχουν μάθει να τον βλέπουμε επιφυλακτικά, να κομπιάζουμε όταν μας επισκέπτεται, μα έχω την εντύπωση πως έχει κι αυτός τη χάρη του και είναι σε θέση να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε πολλά για τη στάση μας.
Και αισίως φτάνουμε στο κεφάλαιο της συγχώρεσης. Πόσο εύκολα συγχωρούμε; Τι προσφέρει η συγχώρεση; Απελευθερώνει; Μήπως μας καταδιώκει; Εσείς θα απαντήσετε...
Θα κάνω μια στάση στην ευγνωμοσύνη, γιατί η ιστορία αυτού του κεφαλαίου είναι μοναδική, μα δεν θα πω περισσότερα πλην του ότι ο πρωταγωνιστής της είναι ο κύριος Ποτέ.
Απρόσμενο κεφάλαιο, το Κενό. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή σας που νιώθετε αυτό το κενό; Υπάρχουν στιγμές που θα θέλατε να τις γεμίσετε με όμορφα πράγματα; Τι υπάρχει στον αντίποδα του κενού;
Να ένα ακόμη δύσκολο κεφάλαιο, η αυτογνωσία και η αυτοπραγμάτωση. Πόσο καλά ξέρουμε τον εαυτό μας; Τι ακριβώς είναι για μας η αυτογνωσία; Πόσο έτοιμοι είμαστε να δούμε στον καθρέφτη τα πραγματικά χαρακτηριστικά μας;
Οδεύουμε προς το τέλος του βιβλίου και τα κεφάλαια εξακολουθούν να είναι ξεχωριστά, εξακολουθούν να μας οδηγούν σε ενδοσκόπηση, εξακολουθούν να φέρνουν στην επιφάνεια κομμάτια του χαρακτήρα μας που ενδεχομένως να μην γνωρίζουμε ότι υπάρχουν, εξακολουθούν να είναι εκεί με το δικό τους ξεχωριστό νόημα, προσφέροντάς μας τις αρετές και τις ευεργετικές τους επιδράσεις.
Αντιλαμβάνεστε ότι ήταν αναμενόμενο να σταθώ λίγο παραπάνω στο κεφάλαιο Αγάπη. Ήμουν περίεργη να διαβάσω την ιστορία του κεφαλαίου. Πραγματικά είναι ένας ύμνος στην αγάπη. Έχω επιδιώξει και έχω καταφέρει, πριν ξεκινήσω τη μέρα μου, να διαβάζω το κεφάλαιο της αγάπης, κάτι που σας προτείνω να κάνετε ανεπιφύλακτα, και η μέρα μου θεωρώ πως έχει πάρει άλλο χρώμα!
Αν και εσείς λοιπόν θέλετε να ανακαλύψετε κομμάτια του εαυτού σας, να κατανοήσετε έννοιες, να καλλιεργήσετε όλα όσα θα θέλατε να σας χαρακτηρίζουν, Το νόημα, μέσα από τις μικρές ιστορίες του, θα σας βοηθήσει να συνειδητοποιήσετε πολλά, να αποσαφηνίσετε όλα όσα βρίσκονται συγκεχυμένα μέσα σας, να φέρετε στην επιφάνεια προβληματισμούς και να ξεδιαλύνετε έννοιες που στο παρελθόν σας έχουν δυσκολέψει.
Κλείνοντας να πω πως ο Αλέξης, ο Άρης, η Λένα, η Λίζα, ο Μάνος, η Ειρήνη, η Άννα, η Νάντια, η Νέλη και κάποια ακόμα πρόσωπα θα συνδράμουν έτσι ώστε να απαντήσετε στις ερωτήσεις της συγγραφέως αλλά και στις δικές μου, θα συνδράμουν έτσι ώστε το ταξίδι σας με το βιβλίο να γίνει όμορφο και ευεργετικό, θα συνδράμουν έτσι ώστε να γνωρίσετε καλύτερα τον εαυτό σας!
Αναζητήστε το νόημα σε κάθε σας πράξη, αναζητήστε το νόημα σε κάθε σας λέξη, αναζητήστε το νόημα μέσα σας και κάπως έτσι θα αποκτήσει νόημα η ζωή σας!
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Η Ειρήνη Λοϊσίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Τα τελευταία 16 χρόνια αφιερώνεται στην ολιστική φροντίδα του ανθρώπου, φέρνοντας σε αρμονία σώμα, νου και ψυχή. Η διαδρομή της ξεκίνησε από την επιστήμη (με σπουδές στη Χημεία) και συνεχίστηκε με τη γιόγκα, τον διαλογισμό, την κίνηση και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις του σώματος, με στόχο τη βαθύτερη αυτογνωσία και την ουσιαστική μεταμόρφωση. Εργάστηκε σε φυσικοθεραπευτήριο, στον τομέα της θεραπευτικής άσκησης, ενώ συνεργάστηκε με ψυχοθεραπευτές σε workshops και retreats, δημιουργώντας γέφυρες ανάμεσα στο σώμα και την ψυχή. Είναι πιστοποιημένη Yoga & Aerial Yoga teacher, κάτοχος Diploma in Meditation & Mindfulness, πιστοποιημένη Health & Wellness Coach και συνεχίζει σπουδές στη Νευροεπιστήμη, πιστή στην ιδέα ότι η μάθηση δεν σταματά ποτέ. Σήμερα, μέσα από courses, βιβλία, 1-1 συνεδρίες και εταιρικές συνεργασίες, μοιράζεται πρακτικά εργαλεία για περισσότερη συνειδητότητα, ευεξία και αυθεντική σύνδεση με τον εαυτό. Το έργο της αγκαλιάζεται από μια κοινότητα που ξεπερνά τους 135.000 ανθρώπους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
.png)


