ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ: Η Γελάδα *** Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Άπαντα Κ. Καρυωτάκη * Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Παρένθετη απολογία * Τα όνειρα που κράτησα για μένα * Στις στάχτες της Σαλονίκης * Μια νύχτα ακόμη * Το αγκάθινο στέμμα * Ένοχα μυστικά * Το βαλς της παγωμένης καρδιάς * Ουμπούντου * Το αρπακτικό * Δύο ιστορίες για ένα πρόσωπο * Ο παραμυθάς * Ο Καπήλαρης * Ώρα μηδέν * Αριάδνη * Το βαλς του ονείρου * Η τελευταία λέξη είναι της μοίρας * Χάρτινος πύργος ** Νουβέλα: Αγγελική μορφή * Αδέσποτος νους * Το γιασεμί ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Αναμνήσεις από στάχτη * Εκεί που ανθίζουν οι κραυγές ** Παιδικά: Ο Παρφές * Το παραμύθι με τα παραμύθια * Πέντε βιβλία της σειράς ΩΟ * Ονειρικές αφηγήσεις ** Ποίηση: Άσματα νεκρικά * μηναυγή * 2ος Νόμος * Ο χορός της αστραπής * Προσωρινή αιωνιότητα * Ossimoro ** Βιογραφικά: Κάθε Ιούλιο επιστρέφω ** Αυτοβελτίωση-στοχασμοί: Αναζητώντας φως * Now and Zen ** Λευκώματα: Βίβλος βιβλιοφίλων

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

Γκυγιώμ, γλυκιά μου

Στο θέατρο «Αλκμήνη», στην παράσταση ΓΚΥΓΙΩΜ, ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ του GUILLAUME GALLIENNE (σε μετάφραση της Δήμητρας Κονδυλάκη), παρακολουθήσαμε «ένα δραματικά κωμικό μονόλογο» σε σκηνοθεσία της Άννας Χατζησοφιά η οποία προσέγγισε με τολμηρά διεισδυτική ματιά τόσο το κείμενο όσο και την απολαυστική υποκριτική ευφυΐα του ηθοποιού Περικλή Λιανού στον ρόλο του Γκυγιώμ.

Ο άνθρωπος, λοιπόν, σύμφωνα με τον GUILLAUME GALLIENNE, μπορεί να συνειδητοποιήσει την δύναμη επιρροής του οικογενειακού και φιλικού περίγυρου στην σχέση του με τη ζωή, την σεξουαλική του ταυτότητα και την θέση του στην ιεραρχία της εξουσίας, μόνον μέσα από την διαλεκτική με τον εαυτό του. Εφόσον αυτός επιθυμεί να έχει μια καλύτερη σχέση με τον «εαυτό» χρειάζεται να διερευνήσει, ιδιαίτερα, την ανεξιχνίαστη κρυμμένη δυναμική που υπάρχει στη σχέση του ίδιου με τη μητέρα του.

Μετά από την εκπληκτική ερμηνεία του Λιανού στο θεατρικό έργο του Αυστραλού θεατρικού συγγραφέα Τίμοθυ Ντέϊλυ «Άνθρωπος στη Σοφίτα», μία μεταφορά του θεατή στην ναζιστική Γερμανία, στο Έλμχορν, και την ιστορία ενός Εβραίου εμπόρου (Περικλής Λιανός) που «σώζει» ένα ζευγάρι Γερμανών, στο Θέατρο «Αγγέλων Βήμα» (σε μετάφραση και σκηνοθεσία της Γλύκας Στόιου), ο Λιανός στο «Αλκμήνη» και πάλι επιτελεί έναν ακόμη υποκριτικό άθλο. Με έμπνευση και ευαισθησία η προσέγγιση της Χατζησοφιά καθοδήγησε τον Λιανό να διεισδύσει στα άδυτα της «πολυπρισματικής» προσωπικότητας του Γκυγιώμ σε ένα «υπαρξιακό ταξίδι» και να ξετυλίξει το κουβάρι της ψυχής του ήρωα, υφασμένο από «εσωτερικές φωνές» οικείων που άλλοτε συγκρούονται και άλλοτε συμπλέουν με αυτήν την μοναδικά δική του γοητευτική «φωνή».

Ο Λιανός ως Γκυγιώμ, με ιδιαίτερη ευστροφία, διαχέεται σε αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις -τις διάφορες «φωνές»- εκδοχές του ίδιου και με αριστοτεχνικές μεταβάσεις μας συστήνει τα σημαντικά πρόσωπα του κοντινού και του ευρύτερου περιβάλλοντος που τον διαμορφώνουν από παιδί, όπως αυτά της «μαμάς» και του «μπαμπά» (όπως ο ίδιος τους αποκαλεί με τρυφερότητα όταν αναφέρεται σε αυτούς), της γιαγιάς, του ψυχιάτρου, του Άραβα σκηνοθέτη κ.ά., επιμένοντας, κυρίως, σε θηλυκές ενέργειες. Ο Γκυγιώμ από την αρχή μας καθιστά μάρτυρες στην επαφή με την μητέρα του, την αγάπη του γι’ αυτήν, την σχεδόν παραληρηματική «ταύτιση» με αυτήν, την σεξουαλική του «περιπλάνηση» σε σταθμούς ζωτικής σημασίας για την συναισθηματική επιβίωσή του, την προσωπική ισορροπία του. Ταλαντεύεται ανάμεσα στην απουσία και την εγγύτητά, την αγάπη και το μίσος, την αποδοχή και την απόρριψη.

Μόνον, όταν ο ίδιος αποδεσμευτεί από τα δικά του «δεσμά», ενηλικιώνεται. Όντας στην κατάλληλη θέση και απόσταση από τους «άλλους», και έχοντας αναπτύξει την δική του ταυτότητα, ευδοκιμεί ως άνθρωπος, ως καλλιτέχνης, ως άνδρας.

Με μια σχεδόν «παιδική αφέλεια» μας αποτυπώνει την δική του αλήθεια στο θέμα των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων που αφορούν την σεξουαλική ταυτότητα. Με γλαφυρότητα «αναπαριστά» την σκληρότητα (με προεξάρχοντα τον πατέρα του) με την οποία αντιμετωπίζουν τόσο οι ενήλικες όσο και οι συνομήλικοι την αισθηματικότητα και αισθητικότητα ενός αγοριού που θαυμάζει την ομορφιά, την καλαισθησία, το λίκνισμα ενός θηλυκού κορμιού, τον απέραντο θαυμασμό στο θηλυκό πρότυπο, την μητέρα και την «ταύτιση» μαζί της αφού εκφράζεται όπως αυτή "avec sa féminité" (με την θηλυκότητά της). Επιστρέφοντας στην παιδική του ηλικία, με γλυκόπικρο χιούμορ ξεγυμνώνει συναισθήματα, βιώματα, εμπειρίες, bullying που δεχόταν επειδή λάτρευε σαν το πιο ονειροπαρμένο θηλυκό, την «μαμά», την "ντίβα" που ήθελε τόσο απεγνωσμένα να της μοιάσει, να τον ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα παιδιά της, και τελικά να τον αγαπήσει.

Το θεατρικό έργο ΓΚΥΓΙΩΜ, ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ του GUILLAUME GALLIENNE μας κάνει κοινωνούς μιας προσωπικής αναμέτρησης του ήρωα ανάμεσα στην λογική και την παράνοια που μπορεί να προκαλέσει η σύγκρουση ανάμεσα στο «εγώ» και τους «άλλους» με καθαρότητα αισθημάτων εξωραΐζοντας την αγωνία, τον πανικό, την δυσπιστία στην αναζήτηση μιας ταυτότητας, και ιδιαίτερα της ενοχοποιημένης αναζήτησης της σεξουαλικής ταυτότητας. Μόνο μέσα από την «αθώα» ματιά ενός παιδιού που διακατέχεται από την απεριόριστη αγάπη για την οικογένειά του, την μεγαλοσύνη, την πίστη, την δύναμη, την αντοχή και την συμφιλίωση με τις αντιθέσεις που ενυπάρχουν «εντός» και «εκτός», μπορεί κανείς να σφυρηλατήσει το «εγώ» και να επιτρέψει να οδηγηθεί στην εσωτερική ανάπτυξη και την αποδοχή της ύπαρξής του.

Το αυτοβιογραφικό έργο του GUILLAUME GALLIENNE συγκινεί, αγγίζει τον θεατή και του «φωτίζει» ανάλογες εμπειρίες, αναζητήσεις, «τραύματα» που χαράσσονται ανεξίτηλα στο οδοιπορικό του αυτοπροσδιορισμού μιας «ταυτότητας». Το έργο διαδραματίζεται σε μια ατμόσφαιρα «ανάλαφρα», πλαισιωμένο με μουσική και χορό. Τα «σκοτεινά» σημεία του ήρωα αντιμετωπίζονται με παιχνιδιάρικη διάθεση και ανατρεπτική ματιά, ως «δώρα» ζωής.

Το ΓΚΥΓΙΩΜ, ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ είναι η παράσταση που σε προσκαλεί να «ταξιδεψεις» μαζί της.
Περισσότερα από την Ελένη Τσεφαλά
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Άννα Χατζησοφιά
Κείμενο: Guillaume Gallienne
Μετάφραση: Δήμητρα Κονδυλάκη
Σκηνικά-κουστούμια: Έβελυν Σιούπη
Μουσική: Ιάκωβος Δρόσος
Σχεδιασμός φωτισμού:Βαγγέλης Μουντρίχας
Παραγωγή: THE ARTISTS

Ερμηεύει ο Περικλής Λιανός

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30 στο θέατρο Αλκμήνη.
Περισσότερες παραστάσεις στο θέατρο Αλκμήνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ο χορός της αστραπής, Ήλια Λ.ΘεοφιλίδουΑγγελική μορφή, Πηνελόπη ΤσιάλαΣειρά βιβλίων ΩΟ, Σόφι ΆντερσενΏρα μηδέν, Αιμιλία ΠλατήΤο βαλς του ονείρου, Ελισάβετ ΔανέζηNow and Zen, Άγγελος ΜπάκαςΟνειρικές αφηγήσεις, The weird side tales
Το παραμύθι με τα παραμύθια, Α. ΠλατήΜια νύχτα ακόμη, Κώστας ΚρομμύδαςΔύο ιστορίες για ένα πρόσωπο, Δ. ΠαπαδόπουλοςΚάθε Ιούλιο επιστρέφω, Γ. ΜολέσκηςΕκεί που ανθίζουν οι κραυγές, Ν. ΒαρδάκαςΑριάδνη, Μαίρη ΚατσανίδουΟυμπούντου, Μάνθος Σκαργιώτης
Το αρπακτικό, Γκιλ Σκοτ-ΧέρονΑδέσποτος νους, Δήμητρα ΚωνσταντινίδουΒίβλος βιβλιοφίλων, Άγγελος ΜπάκαςΤο γιασεμί, Σταυρούλα ΝοβακίδουΟ Καπήλαρης
Ο παραμυθάς, Γ. ΠαπουλήςΤο αγκάθινο στέμμα, Θεόφιλος Γιαννόπουλος
Χάρτινος πύργος, Σοφία ΚατάραΗ τελευταία λέξη είναι της μοίρας, Μ. ΚατσούπηΟ Παρφές, Σοφιάννα ΠαϊδούσηOssimoro, Γιώργος ΜουτσινάςΠροσωρινή αιωνιότητα, Μαρκ Στραντ
Το βαλς της παγωμένης καρδιάς, Φωτεινή ΑγγελήΑναζητώντας φως, Β. Παπακώστας