ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Προσφορά με κάθε εισιτήριο άλλο ένα δώρο για τους αναγνώστες του koukidaki για την παράσταση Οι ψευτοσπουδαίες ή για τις Αδελφές Papin *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Το αμάρτημα της μητρός μου, Γ. Βιζυηνός * Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκι * Ανένταχτα, Ν. Καββαδία * Αναρχικός τραπεζίτης, Φ. Πεσσόα * Η πτώση, Α. Καμύ * Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
Το koukidaki σάς πηγαίνει ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις! Επιλέξτε από τις ακόλουθες παραστάσεις και αφήστε το όνομά σας μαζί με την επιθυμητή ημέρα: Αυτοκράτωρ Αδριανός * Η φιλοσοφία ενός γάτου * (Μ)Παρωδύσσεια *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Διπλή ταυτότητα * Η αηδονόπιτα * Το θηρίο στο πιάνο * Μετάξι * Η συμφωνία των λεόντων * Όσα οι ψυχές δεν λησμονούν * Resort * Απλώς έτυχε * Μες τη νύχτα του κόσμου * Οι κρίκοι της πόλης * Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει * Η Ψυχή, ο Έρωτας κι ένας Παραμυθάς * Το κυνήγι της χήρας * Επίγειος άγγελος * Αιώνια σφραγίδα * Δύο νύχτες στην Αίγυπτο ** Νουβέλα: Με τα κλειδιά στην πόρτα ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα * Σκουριασμένη αυτοκτονία ** Διηγήματα: Έρωτες υπέρ μεν άγαν * Στη χαραγή της 28ης σελήνης * Κομμάτια ζωής * Επτά χρόνια στο αμόνι ** Παιδικά: Το κασελάκι και άλλες τρεις ιστορίες για ξυλοκόπους και παράδες * Η κουκουβάγια η τετραγωνομάτα * Ο μαγεμένος καθρέφτης και Ένας αδικοχτυπημένος από τη μοίρα γίγαντας * Αποστολή... ΤΕΡΑΤΕΞ * Δεν θα σε πειράξει κανείς * Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά! ** Ποίηση: Μηναυγή * Ταξιανθίες στοχασμών * Η κοινωνία των πωλητών ** Χαϊκού: Δεύτερη φύση

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Η καμπίνα 3

Γράφει ο Πέτρος Βαζακόπουλος
Βγήκε έξω ελεύθερη.
Πίσω της άφησε σχεδόν τα πάντα που μπορεί να κουβαλάει ένας ταξιδιώτης.
Άφησε τις έγνοιες τα προβλήματα και τις ευθύνες να χαθούν μακρυά.

«Και τι απέμεινε;» σκέφτηκε και γύρισε μια στιγμή πίσω να δει τι γινόταν.

Πίσω της το μισογκρεμισμένο σπίτι την κοιτούσε παράξενα σα τέρας με την σπασμένη στέγη και ό,τι απέμεινε από το ξύλινο περίγυρο να μοιάζει με στόμα που ανοίγει τα ξεριζωμένα δόντια του, έτοιμο να την κατασπαράξει.

Κοντά εκεί υπήρχε ένα δάσος που υποσχόταν πολλά...
«Μπορείς να κρυφτείς», της ψιθύριζε στο αυτί... μη φοβάσαι εδώ δε θα φαίνεσαι πουθενά και σε κανέναν.

Συνειρμικά γύρισε το βλέμμα της προς τις φυλλωσιές και το σώμα της έγινε ένα με το δάσος.

Κούρνιασε σα μικρό ζωάκι βρίσκοντας μια τρυπούλα στο έδαφος, απλώνοντας μερικά φύλλα για καμουφλάζ. Μέσα εκεί ένιωθε προστασία και ζεστασιά καθώς το φθινόπωρο ερχόταν.
Το έδαφος ανέδυε μια μυρωδιά σιγουριάς και μοναδικότητας.

Δεν ήθελε να σκέφτεται και κάπου αναπολούσε το παλιό της λημέρι, ήθελε να μένει εκεί κι ας ήταν και μισογκρεμισμένο.
Ήξερε ότι προέβαλε τους φόβους της αλλά αυτό το είχε συνηθίσει.
Της άρεσε κατά βάθος και είχε γίνει ένα με αυτό.
Ευχόταν να μην είχε φύγει ποτέ.

Έκλαψε και δάκρυα στα μάτια της έτρεξαν σε μια νοσταλγία των παλιών καλών ημερών.
Των ημερών που είχαν γίνει παραμύθι.

Με μια απότομη κίνηση, πέταξε τα φύλλα στον αέρα σηκώθηκε όρθια και με βήμα μεγάλο και σταθερό περπάτησε προς τα εκεί που είχε μπει μέσα στο δάσος σε μια προσπάθεια απόδρασης.

Δε το περίμενε όμως.
Να είναι για μια ακόμα φορά στο πουθενά.
Τα δέντρα είχαν αφεθεί στο χρόνο και είχαν πολλαπλασιαστεί και ψηλώσει, άλλα είχαν ξεραθεί και πέσει στο έδαφος από γηρατειά ενώ άλλα ξεμυτούσαν σα μικρά παιδάκια, ακολουθώντας τη διαδικασία της ζωής, παίρνοντας μια θέση και αυτά δίπλα στους πατεράδες και τους παππούδες τους.

Σε μια άλλη πραγματικότητα όπου τα δέντρα εκφράζονται, την κοίταγαν με λύπη.
Καθώς η φύση ξέρει ότι όλοι ανήκουν κάπου.
Και αυτή ανήκε σε αυτόν.
Αυτόν που ξεριζώνει το κάθε ζωντανό, που ξεραίνει κάθε ελπίδα και που ποδοπατά την αγάπη και το συναίσθημα.
Ήξεραν τα δέντρα αυτόν που είχε το κοινό όνομα του φόβου.

Και αυτή είχε χαθεί ανάμεσά τους.

🍂

Copyright © Πέτρος Βαζακόπουλος All rights reserved
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από τμήματα πίνακα της Tammie Dickerson (Green Forest, νεροχρώματα και ζεστό κερί) που βρέθηκε στο προσωπικό της blog

Διαβάστε επίσης:
Η καμπίνα
Η καμπίνα 2

Του ίδιου:
Σκιά
Σκοτεινή μνήμη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απλώς έτυχε, Βάγια ΜπαλήΗ συμφωνία των λεόντων, Βαγγέλης ΒουραζάνηςΗ αηδονόπιτα, Ισίδωρος ΖουργόςΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΤο θηρίο στο πιάνο, Mary WestmacottΌσα οι ψυχές δεν λησμονούν, Δήμητρα ΠαναρίτηΣτη χαραγή της 28ης σελήνης, Θεόδωρος Πάλλας
Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά!, Μ. ΦαφαλιούΤο κυνήγι της χήρας, Μ. Σφακιανάκη-ΜανωλίδουΕπίγειος άγγελος, Γιώτα ΜαργαρώνηΤαξιανθίες στοχασμών, Όλγα Κανελλοπούλου-ΝτινοδήμουΔεν θα σε πειράξει κανείς, Βασίλης ΚουτσιαρήςΔεύτερη φύση, Α. ΞηρογιάννηResort, Μιχάλης Κατράκης
Μηναυγή, Ευτυχία ΚατελανάκηΈρωτες υπέρ μεν άγαν, Ρένια Αβαράκη-ΑγραφιώτηΑιώνια σφραγίδα, Απόστολος ΜωραϊτεληςΗ κοινωνία των πωλητών, Δημήτρης ΟρφανίδηςΜετάξι, Νεκταρία Ζαγοριανάκου-Μακρυδήμα
Σκουριασμένη αυτοκτονία, Απόστολος ΜακρίδηςΑποστολή...ΤΕΡΑΤΕΞ, Σταυρούλα Παγώνα
Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει, Πάολο ΚοέλιοΗ Ψυχή, ο Έρωτας κι ένας Παραμυθάς, Καίτη ΠαπαδάκηΜε τα κλειδιά στην πόρτα, Μαρία ΜελεμενήΚομμάτια ζωής, Πόλυ ΜίλτουΟι κρίκοι της πόλης, Χ. Μελισσά-ΧαλικιοπούλουΕπτά χρόνια στο αμόνι, Παναγιώτης ΚολέληςΜες τη νύχτα του κόσμου, Μαγδαληνή Θωμά