1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email, που φέρει το επισυναπτόμενο έργο, ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτούνται *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Το φθαρμένο μολύβι * Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι ** Παιδικά: Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Η καμπίνα 3

Βγήκε έξω ελεύθερη.
Πίσω της άφησε σχεδόν τα πάντα που μπορεί να κουβαλάει ένας ταξιδιώτης.
Άφησε τις έγνοιες τα προβλήματα και τις ευθύνες να χαθούν μακρυά.

«Και τι απέμεινε;» σκέφτηκε και γύρισε μια στιγμή πίσω να δει τι γινόταν.

Πίσω της το μισογκρεμισμένο σπίτι την κοιτούσε παράξενα σα τέρας με την σπασμένη στέγη και ό,τι απέμεινε από το ξύλινο περίγυρο να μοιάζει με στόμα που ανοίγει τα ξεριζωμένα δόντια του, έτοιμο να την κατασπαράξει.

Κοντά εκεί υπήρχε ένα δάσος που υποσχόταν πολλά...
«Μπορείς να κρυφτείς», της ψιθύριζε στο αυτί... μη φοβάσαι εδώ δε θα φαίνεσαι πουθενά και σε κανέναν.

Συνειρμικά γύρισε το βλέμμα της προς τις φυλλωσιές και το σώμα της έγινε ένα με το δάσος.

Κούρνιασε σα μικρό ζωάκι βρίσκοντας μια τρυπούλα στο έδαφος, απλώνοντας μερικά φύλλα για καμουφλάζ. Μέσα εκεί ένιωθε προστασία και ζεστασιά καθώς το φθινόπωρο ερχόταν.
Το έδαφος ανέδυε μια μυρωδιά σιγουριάς και μοναδικότητας.

Δεν ήθελε να σκέφτεται και κάπου αναπολούσε το παλιό της λημέρι, ήθελε να μένει εκεί κι ας ήταν και μισογκρεμισμένο.
Ήξερε ότι προέβαλε τους φόβους της αλλά αυτό το είχε συνηθίσει.
Της άρεσε κατά βάθος και είχε γίνει ένα με αυτό.
Ευχόταν να μην είχε φύγει ποτέ.

Έκλαψε και δάκρυα στα μάτια της έτρεξαν σε μια νοσταλγία των παλιών καλών ημερών.
Των ημερών που είχαν γίνει παραμύθι.

Με μια απότομη κίνηση, πέταξε τα φύλλα στον αέρα σηκώθηκε όρθια και με βήμα μεγάλο και σταθερό περπάτησε προς τα εκεί που είχε μπει μέσα στο δάσος σε μια προσπάθεια απόδρασης.

Δε το περίμενε όμως.
Να είναι για μια ακόμα φορά στο πουθενά.
Τα δέντρα είχαν αφεθεί στο χρόνο και είχαν πολλαπλασιαστεί και ψηλώσει, άλλα είχαν ξεραθεί και πέσει στο έδαφος από γηρατειά ενώ άλλα ξεμυτούσαν σα μικρά παιδάκια, ακολουθώντας τη διαδικασία της ζωής, παίρνοντας μια θέση και αυτά δίπλα στους πατεράδες και τους παππούδες τους.

Σε μια άλλη πραγματικότητα όπου τα δέντρα εκφράζονται, την κοίταγαν με λύπη.
Καθώς η φύση ξέρει ότι όλοι ανήκουν κάπου.
Και αυτή ανήκε σε αυτόν.
Αυτόν που ξεριζώνει το κάθε ζωντανό, που ξεραίνει κάθε ελπίδα και που ποδοπατά την αγάπη και το συναίσθημα.
Ήξεραν τα δέντρα αυτόν που είχε το κοινό όνομα του φόβου.

Και αυτή είχε χαθεί ανάμεσά τους.
Περισσότερα από τον Πέτρο Βαζακόπουλο
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από τμήματα πίνακα της Tammie Dickerson (Green Forest, νεροχρώματα και ζεστό κερί) που βρέθηκε στο προσωπικό της blog

Διαβάστε επίσης:
Η καμπίνα
Η καμπίνα 2

Του ίδιου:
Σκιά
Σκοτεινή μνήμη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.Δίγκας