Η Κουταλένια του Λι Χολ, στο θέατρο Μουσούρη, σε σκηνοθεσία Κώστα Σπυρόπουλου με τις Νίκη Παλικαράκη και Καρολίνα Σακελλαρίου.
Γεννήθηκε με ένα ολοστρόγγυλο πρόσωπο σε σχήμα κουτάλας γι' αυτό κι όλοι στο μαιευτήριο την φώναζαν Κουταλένια.
Ένα αυτιστικό παιδί, μόλις οχτώ ετών, που έχει να αντιμετωπίσει πρωτίστως τον ίδιο του τον εαυτό και κατ' επέκταση μια ολόκληρη κοινωνία. Αφηγείται σκέψεις για τη ζωή, τον θάνατο, τον Θεό, τον έρωτα, τη μουσική. Μέσα από τα αθώα της μάτια προσπαθεί να κατανοήσει γιατί συμβαίνουν όλα όσα συμβαίνουν σε εκείνη και την οικογένειά της. Με χιούμορ, τρυφερότητα αλλά και βαθιά συγκίνηση, παράλληλα με τη μητέρα της, σε μια αναμέτρηση του τότε με το τώρα, η ωριμότητα συναντάει την αθωότητα υπενθυμίζοντάς μας ότι η ζωή έχει δυσκολίες, ο δρόμος είναι ανηφορικός κι όχι στρωμένος με ροδοπέταλα. Όταν υπάρχει αγάπη όμως όλα τα εμπόδια καταρρίπτονται κι όλα είναι δυνατόν να συμβούν.
Μία πολύ διακριτική προσέγγιση του θέματος από δύο παρουσίες που έντυσαν με τις ερμηνείες τους αυτό το πολύ δύσκολο εγχείρημα υπό τους ήχους της φωνής της Μαρίας Κάλλας σε ένα σκηνικό γεμάτο με πίνακες ζωγραφικής.
Σύντομη παράσταση, δεν κουράζει καθόλου, κρατάει μια ωρίτσα μόνο, τόσο όσο χρειάζεται για να σου φυτέψει στον νου σκέψεις που θα πάρεις μαζί σου για να τις στοχαστείς φεύγοντας.
Τα πλάσματα με κάποιες ιδιαιτερότητες είναι ισότιμα μέλη με όλους μας στην κοινωνία κι έχουν ίδια δικαιώματα. Ας το βάλουμε καλά στο μυαλό μας κι ας βοηθήσουμε ο καθένας όπως μπορεί για ένα καλύτερο αύριο. Ας τους δώσουμε εφόδια να ζήσουν όπως πραγματικά τους αξίζει απολαμβάνοντας την κάθε μέρα γιατί η ζωή είναι ωραία είτε είσαι αρτιμελής, τυφλός, παραπληγικός, κωφάλαλος.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
