.gif)
Ο Γκαίτε υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς για τη χώρα του αλλά και για όλον τον κόσμο. Γεννήθηκε το 1749 στην Φρανκφούρτη και έγραψε αρκετά έργα, τα πιο πολλά με μεγάλη επιτυχία. Κάποια από αυτά: Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου, Έγκμοντ, Μαθητευόμενος μάγος κ.α Έργο ζωής του όμως θεωρείται από τον ίδιο αλλά και απ' όλο τον κόσμο ο Φάουστ, τον οποίο έγραψε σε δύο μέρη και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θεατρικά κείμενα τόσο σε έκταση όσο και σε υψηλή δραματουργία. Το έργο αυτό το έγραφε για αρκετές δεκαετίες και αποτελεί σημείο αναφοράς για το θέατρο και την τέχνη. Η έκτασή του ξεπερνάει τον σαιξπηρικό Άμλετ και όλα τα έργα που γράφτηκαν από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, με μοναδική εξαίρεση το αριστούργημα του Χένρικ Ίψεν Αυτοκράτορας και Γαλιλαίος, που αγγίζει τις 24 ώρες!
Φάουστ
Ο μύθος είναι γνωστός και αφορά τον Φάουστ που πουλάει την ψυχή του στον διάβολο (Μεφιστοφελή) για να γίνει ξανά νέος και να κλέψει την καρδιά της άπειρης και αθώας Μαργαρίτας. Εκ των πραγμάτων οι ρόλοι αυτοί παρουσιάζουν πρόκληση για τον ηθοποιό και απαιτούνται ηθοποιοί πρώτης γραμμής, με μεγάλη πείρα στη σκηνή για να αποδώσουν σωστά τους απαιτητικούς και δύσκολους ρόλους.
Ιστορικό παραμένει το ανέβασμα του 1942 από την Εθνική Λυρική Σκηνή, σε σκηνοθεσία του εμβληματικού Δημήτρη Ροντήρη που σκηνοθέτησε μια παράσταση αξιώσεων, έχοντας στη διανομή κάποιους από τους σημαντικότερους ηθοποιούς που μεσουρανούσαν τότε στην θεατρική σκηνή. Έτσι λοιπόν, στους βασικούς ρόλους, βρίσκουμε τους ηθοποιούς Νίκο Δενδραμή [Φάουστ], Γιώργο Γληνό [Διάβολος (Μεφιστοφελής)] και Βάσω Λασκαράκη [Μαργαρίτα]. Εκτός από τους αξέχαστους αυτούς ηθοποιούς, σε βασικούς άξονες βρίσκουμε τον Θάνο Κωτσόπουλο ως Πνεύμα, τον Χριστόφορο Νέζερ ως Φρος, την Αθανασία Μουστάκα ως Στρίγκλα, την Μαρία Αλκαίου ως Λίζα και τον Μάνο Κατράκη ως Βαλεντίνο.
Ο Φάουστ μεταφέρθηκε σε αρκετές φορές και στη μεγάλη οθόνη με πρώτη μεταφορά το 1926 και τελευταία, μέχρι στιγμής, το 2011.
Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου
Το μυθιστόρημα Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου το έγραψε όντας σε νεαρή ηλικία και το δημοσίευσε για πρώτη φορά στα 1774 ενώ αργότερα έκανε κάποιες αλλαγές και το δημοσίευσε εκ νέου το 1787. Από την πρώτη του δημοσίευση πήρε τη θέση που του αξίζει και αν και τόσο νέος μπήκε στους μεγάλους διεθνώς λογοτέχνες.
Έγκμοντ
Φανερά επηρεασμένος από τις σαιξπηρικές τραγωδίες θα γράψει τον Έγκμοντ το 1788 ενώ το 1810 θα έχει την τύχη να το μελοποιήσει ο μεγάλος μουσικός Μπετόβεν.
Στην προσωπική του ζωή είχε νυμφευθεί την Κριστιάνε Βούλπιους και μαζί απέκτησαν τον γιο τους, τον Άουγκουστ φον Γκαίτε.
Είναι γνωστή η λατρεία του Γκαίτε για τη χώρα μας κι αυτή του την αγάπη την πέρασε και στον γιο του.
Ο κορυφαίος Έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς έγραψε το βιβλίο Ο Γκαίτε στην Ελλάδα. Επρόκειτο για ένα δοκίμιο που κυκλοφόρησε το 1932 από τον εκδοτικό οίκο Δημητράκου.
Η οικογένειά του ήταν ευκατάστατη. Σπούδασε έχοντας δίπλα του ιδιωτικούς δασκάλους και έμαθε πολλές ξένες γλώσσες, όπως ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά και ιταλικά. Επίσης, έλαβε μαθήματα ξιφασκίας και χορού. Από μικρή ηλικία είχε αρχίσει να δείχνει την αγάπη του για το θέατρο και μελετούσε Όμηρο. Η κλίση του προς την τέχνη και τη λογοτεχνία ήταν εμφανής. Όταν όμως ήρθε η ώρα να σπουδάσει, άρχισε να φοιτά σε νομική σχολή και αυτό γιατί δεν ήθελε να πάει ενάντια στην επιθυμία του πατέρα του. Η προσοχή του όμως ήταν στραμμένη στο θέατρο και τις τέχνες. Στο Στρανβούργο παρακολούθησε κι άλλα μαθήματα όπως αυτό της βοτανικής. Όταν κάποια στιγμή πήρε το πτυχίο της νομικής άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Αυτό όμως δεν μπόρεσε να κρατήσει για πολύ, γιατί το «σαράκι» για το θέατρο ήταν έμφυτο και άρχισε να εμφανίζεται ξανά.
Βραβεύτηκε πολλές φορές στη ζωή του για το έργο του, όπως με το Τάγμα της τιμής του Βαυαρικού στέμματος και το τάγμα της Αγίας Άννης, Α' τάξη.
Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, έχει ξεχωριστή θέση στη λογοτεχνία. Κατάφερε να ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας του, να γίνει γνωστός και να διαβαστεί από το παγκόσμιο αναγνωστικό κοινό και το έργο του να μείνει στην ιστορία αφού είναι διαχρονικό και αθάνατο. Θεωρείται από τους πιο εμπνευσμένους συγγραφείς-δημιουργούς όλων των εποχών και για όλες τις χώρες.
Ο σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και ξεχωριστός δημιουργός έφυγε από τη ζωή το 1832.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
