Διάλογος με τον Πεσσόα
Απέναντι στο βιβλίο της ανησυχίας
Γιάννη Σμίχελη
Μπρος στις λέξεις προηγούνται οι πράξεις και το κυριότερο πριν τα λογοτεχνικά τερτίπια έρχονται ολοκληρωμένα και κατασταλαγμένα τα βιώματα. Η πραγματικότητα είναι παντού: βιβλία, συναισθήματα, ιδέες, σκέψεις, ενέργειες, καθημερινά δρώμενα, επαναληπτικές πρακτικές, συνήθειες, αυτοματισμοί συμπεριφοράς και ροή συμβάντων. Όπως το σύμπαν, πέρα από τα ανθρώπινα αισθητήρια όργανα, είναι ένας συνδυασμός νεφελωμάτων, μισογεμάτων και μισοάδειων, κενών και συμπυκνώσεων διαφορετικών ποιοτήτων και περιεκτικότητας, έτσι και η αντικειμενική πραγματικότητα της ζωής είναι μια θολή ατμόσφαιρα νοοτροπιών, συμβάντων, γεγονότων, συμπεριφορών, πράξεων, σκέψεων και αισθημάτων σε μια χαοτική διάχυση ως προς τις αδήριτες ανάγκες της γέννας, της επιβίωσης, της διαβίωσης και του θανάτου που μόνο με συγκεκριμένες ιδέες πάνω στα συστατικά της τα οποία ορίζει η φυσική, η χημεία, η βιολογία, στους νόμους της που εκπορεύονται από τα φυσικομαθηματικά και στις οργανωτικές δομές με τις διαδραστικές κινήσεις και κυματισμούς εκ της κοινωνιολογίας, μπορούμε να δώσουμε νόημα και αξία στην ύπαρξή μας. Αφήνω για τελευταίο την ψυχή γιατί είναι η ουσία της ζωής και η ασύλληπτη διάσταση των πάντων. Από τη φιλοσοφία, στην θρησκεία, σε ψυχολογία και ψυχοθεραπεία και τώρα πια νευροφυσιολογία και μελέτη εγκεφάλου. Πάντα θα υπάρχει για να μην υπάρχει, δεν θα υπάρχει για να υπάρχει, θα βρίσκεται παντού για να μην εξιχνιάζεται πουθενά, θα είναι αόρατη για να είναι πρόδηλη σε όλα και θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στο άσχετο, το σκόπιμο και το τυχαίο έτσι ώστε να μας οδηγεί με τα βιβλία, την τέχνη και την σοφία της φιλοσοφίας της.
Η ψυχή είναι η ύλη της ουσίας μας, το πνεύμα της δράση μας, η ενέργεια της διαισθητικότητας, ενσυναίσθησης, αυτοεκπλήρωσης και συλλογικότητας. Είμαστε ένα δυναμικό σύνολο εν εξελίξει ιδεών, συναισθημάτων, αξιών έτσι ώστε η βιωματική πραγματικότητά μας να συντίθεται πριν τη γέννηση, κατά τη διάρκεια της ζωής και μετά τον θάνατο αφού η ενεργειακή μας ύλη είναι άφθαρτη, διαρκώς σε μεταμόρφωση και δραστήρια. Εξού και ο ενεργειακός υλισμός, η φιλοσοφική κατεύθυνση της σύνθεσης των πάντων με σκοπό την συγκεκριμενοποίηση της πορείας της φυσικής ζωής προς την βιοποίηση και βιολογικοποίηση του σύμπαντος.
Copyright © Γιάννης Σμίχελης All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του Θανάση Μυλωνά.
Το πεζογράφημα αποτελεί απόσπασμα του βιβλίου του Γιάννη Σμίχελη Άγιος Νεόπλουτος: Διάλογος με τον Πεσσόα - Απέναντι στο βιβλίο της ανησυχίας, που δημοσιεύτηκε σε 42 μέρη στο koukidaki.gr από τις 25 Απριλίου 2025 και κάθε Παρασκευή. Ξεκινήστε την ανάγνωση από εδώ



