Ευαγγελίας Αλιβιζάτου
σαν μίτος Αριάδνης,
τα κύματα τα πάλεψες
τώρα τα εγκαταλείπεις,
μα δεν θες
ζωή εσύ εκεί να ζήσεις.
βράχοι σε φυλακίζουν
στέκουν εκεί ακλόνητοι
θαρρείς και περιμένουν
να μείνεις πάντα εκεί
σε αυτούς, κάθονται
και προσμένουν
Ο ήλιος σε αγκάλιασε
το θάρρος σου χαρίζει,
εκεί στη χρυσή ακτή
κάποια σε περιμένει
Είν' η δική σου η ζωή
σε ένα όνομα γραμμένη
Την λένε κόρη του γιαλού
Κόρη χρυσή του φεγγαριού
Τρέξε πριν μπει ο Αύγουστος
Και γίνουνε τα αμπέλια
Γλυκό κρασί να την κερνάς
Ν' αρχίσουνε τα γλέντια.
Στέκεσαι ανάμεσα σε δύο,
βράχοι σε φυλακίζουν
είναι εκεί ακλόνητοι
θαρρείς και περιμένουν
να μείνεις πάντα
σε αυτούς, κάθονται
και προσμένουν...
🌱
Copyright © Ευαγγελία Αλιβιζάτου All rights reserved, 2025
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα ζωγραφικής της Ελένης Καρνέζη



