.gif)
Αν είστε λάτρεις των βιβλίων μυστηρίου, αν διαβάζετε μανιωδώς αστυνομική λογοτεχνία, αν πάλι αναζητάτε ένα βιβλίο με αγωνία, δράση και σασπένς, σας έχω λύση. Μελέτησα και αποκόμισα πλούσιο υλικό σημειώσεων για το βιβλίο Ο ένοικος και είμαι έτοιμη να το μοιραστώ μαζί σας.
Έχω γράψει ξανά στο παρελθόν ότι η αστυνομική λογοτεχνία δεν κατέχει τις πρώτες θέσεις στις αναγνωστικές μου προτιμήσεις, πλην όμως αν το βιβλίο αποτελέσει δέλεαρ, το επιλέγω χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αυτό συνέβη και με το σημερινό, η Μαρί Μπελόκ Λόουντες ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου και κρατώ πλέον την αρχή του νήματος της ιστορίας και είμαι πανέτοιμη να σας μυήσω στα άδυτά της.
Οποιαδήποτε δοκιμασία, όσο τρομακτική κι αν είναι, γίνεται πολύ λιγότερο φοβερή, πολύ ευκολότερη να αντιμετωπιστεί με θάρρος όταν επαναλαμβάνεται, παρά μια ηπιότερη εμπειρία που είναι εντελώς καινούργια.
Η Έλεν και ο Ρόμπερτ, ο Ρόμπερτ και η Έλεν, είναι ένα ηλικιωμένο και καλοσυνάτο ζευγάρι. Ο Ρόμπερτ είναι πρώην μπάτλερ και λατρεύει να διαβάζει εφημερίδα, η Έλεν πρώην υπηρέτρια, της αρέσει το ράψιμο και ως ζευγάρι ο ένας νοιάζεται για τον άλλον. Πλέον είναι πάμπτωχοι, ζουν σε ένα διαμέρισμα στο Λονδίνο με ισχνές ανέσεις και εξασφαλίζουν τα προς το ζην τους νοικιάζοντας κάποια από τα δωμάτια του σπιτιού τους. Η καθημερινή τους βιοπάλη αγγίζει τα όρια της εξαθλίωσης λόγω κάποιων παρελθοντικών επαγγελματικών αναποδιών. Προσπαθούν να επιβιώσουν με τα απολύτως απαραίτητα, μην σας πω και με λιγότερα.
Την ίδια περίοδο, το Λονδίνο είναι ανάκατο. Ο φερόμενος εκδικητής, έχοντας διαπράξει τέσσερις άγριες δολοφονίες, ξαναχτυπά. Τα θύματά του είναι γυναίκες, βουτηγμένες στο σκοτάδι, την αμαρτία και στο τέλμα του αλκοόλ. Μένει ασύλληπτος και ανενόχλητος, αναζητά τα θύματά του ενόσω η αστυνομία εντείνει τις έρευνες, επιστρατεύει όλες τις δυνάμεις της και εξαπολύει κυνηγητό για να αποτρέψει νέα θύματα.
Και ενώ δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για εφημερίδα, ξαφνικά, ένας νέος μελλοντικός ένοικος, χτυπάει την πόρτα τους.
Μπορώ να τον χαρακτηρίσω με πολλά επίθετα. Θα τον έλεγα ιδιόρρυθμο, εκκεντρικό, μοναχικό αλλά και νευρικό. Μοιάζει θλιμμένος και διαθέτει ευγένεια αλλά και οικονομική επιφάνεια. Πρόκειται για μια ήσυχη φυσιογνωμία, κάπως αλλόκοτη, η οποία ζητά διακριτικότητα και ηρεμία. Ο νέος πλέον ένοικος είναι ένας ολιγαρκής ξένος ο οποίος έχει χάσει τις αποσκευές του και το μόνο που ζητάει από την Έλεν, πέραν από ένα δωμάτιο, είναι να του δανείσουν μια Βίβλο.
Η ζωή τους αλλάζει. Πλέον έχουν χρήματα για να ζήσουν συνετά και να καλύψουν τις απαραίτητες ανάγκες τους. Μη βιάζεστε όμως. Η ιστορία τους περιπλέκεται με τον Εκδικητή και το κείμενο αποπνέει ταραχή, φόβο, ενοχές, αποστροφή μα και συμπόνια. Καθίστε αναπαυτικά, γιατί η βόλτα μας στα σοκάκια του Λονδίνου, ξεκινάει…
Η απουσία κάνει την καρδιά πιο τρυφερή.
Ένα τριγωνικό γκρίζο χαρτί, σήμα κατατεθέν του δολοφόνου, μια δερμάτινη καφέ τσάντα, η Ντέιζι κόρη του Ρόμπερτ η οποία αποφασίζει να τους επισκεφτεί για λίγο, ο ντετέκτιβ και φίλος του ζευγαριού Τζο ο οποίος καθόλη τη διάρκεια της ιστορίας θα τους τροφοδοτεί με αθέατες προς το ευρύ κοινό πληροφορίες για την πορεία των ερευνών, οι 5.000 αστυνομικοί που ρίχνονται στην αναζήτηση του δολοφόνου αλλά και η αμοιβή των 500 λιρών για όποιον δώσει πληροφορίες που θα οδηγήσουν στη σύλληψή του, μας ανοίγουν την αυλαία και μας υπόσχονται μια καταιγιστική συνέχεια.
Ο δολοφόνος παραμένει ελεύθερος και συνεχίζει να προσθέτει στη «συλλογή» του θύματα. Η Έλεν κάποιον υποψιάζεται. Ο Ρόμπερτ ακόμη όχι.
Γιατί η τελευταία νιώθει ένταση και εκνευρισμό;
Ποια βαθύτερη ανάγκη θα την οδηγήσει έτσι ώστε να θέλει να εκμαιεύσει πληροφορίες
οι οποίες θα της φανούν χρήσιμες;
Ποιον ή ποια θέλει να προστατέψει;
Το Μαύρο Μουσείο της Σκότλαντ Γιάρντ, ένα μπουκάλι με κόκκινο μελάνι, μια διαπεραστική και έντονη μυρωδιά συνοδεία καπνού, ο αναβρασμός των εφημερίδων, οι καταθέσεις μαρτύρων μεταξύ αυτών και ενός αλλόκοτου ηλικιωμένου και η πληρωμή μιας λίρας για ένα ποτήρι γάλα, άλλοτε περιπλέκουν την ιστορία μας και άλλοτε αφήνουν αιχμές για τον Εκδικητή ή τον ένοικο των ηλικιωμένων.
Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Μαρί Αδελαΐδα Ελίζαμπεθ Ρέινερ Λόουντες, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
Οι άνθρωποι ξεχνούν συχνά πως η ομορφιά είναι μόνο επιφανειακή.
Οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου ξεχειλίζουν αγωνία. Ο αναγνώστης διαβάζει χωρίς ανάσα, αναζητά την χαμένη, μέσα στις σελίδες, άκρη του νήματος ενός ήδη μπερδεμένου κουβαριού και με δέσμιο το ενδιαφέρον του, πασχίζει να φτάσει γρηγορότερα στη λύση του γρίφου.
Ποιος τελικά είναι ο ένοικος;
Μήπως όλα είναι μια σκευωρία, μια πλάνη συμπτώσεων;
Μήπως ο Εκδικητής ουδεμία σχέση έχει με τα πρόσωπα της ιστορίας μας;
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά και το ίδιο ισχύει και για εμένα. Δεν θα σα πω περισσότερα, ήδη νιώθω να σας έχω αποκαλύψει πολλά. Θα αναφέρω μονάχα ότι λάτρεψα την ιδιοσυγκρασία του ηλικιωμένου ζευγαριού, χάρηκα για τον έρωτα που ανθίζει δειλά στις καρδιές δυο νέων και ούτε που κατάλαβα πώς έφτασα να διαβάζω τους τίτλους τέλους, μιας αυλαίας που τελικά πέφτει εκεί που δεν το περιμένεις.
Το βιβλίο επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάνοια και σας περιμένει για να το επιλέξετε, να προστεθεί στη συλλογή σας και να συντροφεύσει τις ώρες χαλάρωσής σας. Βέβαια μην περιμένετε να χαλαρώσετε μαζί του, ακριβώς το αντίθετο θα σας συμβεί, μα αξίζει τον κόπο.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Λονδίνο 1890 κι ένα φτωχικό σπίτι ετοιμάζεται να ανοίξει την πόρτα του στον τρόμο. Ένας μυστηριώδης άντρας νοικιάζει ένα δωμάτιο στο σπίτι των Μπάουντινγκς και η οικοδέσποινα αρχίζει να υποψιάζεται πως κάτι δεν πάει καλά. Η παράξενη συμπεριφορά του, οι νυχτερινές του έξοδοι, η ψυχρή του φωνή – όλα συγκλίνουν σε ένα ερώτημα που δεν τολμά κανείς να αρθρώσει: Μήπως ο ένοικος είναι ο ίδιος ο δολοφόνος; Αυτός που γράφουν οι εφημερίδες και μιμείται τον Τζακ τον αντεροβγάλτη;Ένα από τα πιο σκοτεινά και επιδραστικά ψυχολογικά θρίλερ του 20ού αιώνα, βασισμένο στην αληθινή υπόθεση του Τζακ του Αντεροβγάλτη, που ενέπνευσε τον Χίτσκοκ και σημάδεψε το γοτθικό μυθιστόρημα εγκλήματος.Ανακαλύψτε ξανά τον τρόμο – μέσα στο ίδιο σας το σπίτι…
Η Μαρί Αδελαΐδα Ελίζαμπεθ Ρέινερ Λόουντες, (1868-1947) η οποία έγραφε ως Μαρί Μπελόκ Λόουντες, ήταν μια παραγωγική Αγγλίδα μυθιστοριογράφος και αδελφή της συγγραφέως Ιλάιρ Μπελόκ. Δραστηριοποιήθηκε από το 1898 μέχρι τον θάνατό της και είχε τη φήμη ότι συνδύαζε συναρπαστικά περιστατικά με ψυχολογικό ενδιαφέρον στα βιβλία της. Έγινε γνωστή για τις φανταστικές ιστορίες της που συνδύαζαν στοιχεία ψυχολογίας. Ανάμεσα στα έργα της είναι τα Barbara Rebell (1905) και The Lodger (1913). Τα απομνημονεύματα της εκδόθηκαν σε τρεις τόμους: I, Too, Have Lived in Arcadia (1941), Where Love and Friendship Dwelt (1943) και The Merry Wives of Westminister (1946).
