.gif)
Οι Επτά συν μία ιστορίες για ένα κορίτσι, θεωρώ πως δεν είναι ένα βιβλίο το οποίο κατατάσσεται στην κατηγορία των διηγημάτων. Είναι ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα το οποίο αποτελείται από οκτώ αλληλένδετες ιστορίες με πρωταγωνίστριες εννέα γυναίκες.
Μου άρεσε η δομή του, μου άρεσε το γεγονός ότι οι πρωταγωνίστριες με κάποιον τρόπο συνδέονταν μεταξύ τους αλλά και ο τρόπος με τον οποίο η μία επηρέαζε τη ζωή της άλλης.
Μπορεί το βιβλίο να είναι μικρό σε έκταση, μα μην αυταπατάστε ότι διαβάζεται εύκολα και γρήγορα. Κάθε άλλο. Σε κάθε ιστορία βιώνεις μια πληθώρα συναισθημάτων, μένεις για να αφομοιώσεις όλα όσα διάβασες και δεν βιάζεσαι να περάσεις στην επόμενη.
Η συγγραφέας μοιράζεται μαζί μας πολλά. Ένας ψυχρός και αυστηρός πατέρας με βέργα στο χέρι, ένας ευγενικός και σοβαρός νέος και ανάμεσά τους η Νίκη με το μαλλί του νεοσύλλεκτου και μια καρδιά θρύψαλα, ανοίγουν την αυλαία του βιβλίου και υπόσχονται σε κάθε αναγνώστη ψυχραιμία αλλά και σεβασμό στις καταθέσεις ψυχής τους.
Η σκυτάλη περνά σε ένα ερεθισμένο αγόρι, τον Ανδρέα, το οποίο στέκει πλάι σε ένα ερωτευμένο κορίτσι, τη Στέλλα, και σε έναν κυκεώνα από φωνές, αίματα, δάκρυα, ενοχές και ντροπή, έτοιμο να την κατασπαράξει.
Οι γυναίκες όπως ανέφερα και στον πρόλογό μου, με κάποιον τρόπο, είναι γνώριμες και η ιστορία της μιας θα διαδέχεται την ιστορία της άλλης, κάτι που πραγματικά με κέρδισε αμέσως. Ένιωσα αβίαστη τη μετάβαση από τις εναλλασσόμενες γυναικείες καταγραφές, έψαχνα να βρω τον συνδετικό τους κρίκο και όταν γινόταν η αποκάλυψη, ξαφνιαζόμουν ευχάριστα.
Σειρά έχει η γειτόνισσα της Λένας, η Μαρία, που αδυνατεί να αντιληφθεί τον κίνδυνο ή καλύτερα αδυνατεί να αντιδράσει, η μαμά της Λένας και η έλλειψη αυτοπεποίθησης που τη διακατέχει αλλά και ένα ασθενοφόρο όπου η εκκωφαντική σειρήνα του δεν αφήνει κανέναν στον λήθαργό του.
Ακολουθεί ο πλανήτης Άρης, μια αυστηρή μητέρα με λάθος πρότυπα, μια αντίζηλος συμμαθήτρια που γκρεμίζεται από τον θρόνο της και στη μέση η Βανέσα να προσπαθεί να τιθασεύσει όλα όσα ανάκατα νιώθει τα οποία δίχως έλεος πασχίζουν να την πνίξουν.
Θα ανοίξω μια μικρή παρένθεση και θα πω πως θύμωσα με τους γονείς που δεν είναι συνδεδεμένοι με τα παιδιά τους. Με εκείνους που, με όπλο τους την αυστηρότητα, διαπαιδαγωγούν και θεωρούν ότι έχουν κάνει τα μέγιστα για τα παιδιά τους. Μην κουνάτε το δάχτυλο, μην χρησιμοποιείται βία ή την υπεροχή σας για να επιβληθείτε και να επιβάλετε τα προσωπικά σας θέλω. Κατεβείτε στο ύψος των περιστάσεων, στο ύψος των παιδιών και αντιμετωπίστε τα, επί ίσοις όροις. Ακούστε τι έχουν να σας πουν, τι τα απασχολεί, τι έχουν να μοιραστούν μαζί σας και συμβουλέψτε τα, ήρεμα και με γνώμονα την αγάπη.
Η επόμενη ιστορία κάνει λόγο για τη Μαρία η οποία τυφλώθηκε για χάρη του Γιάννη, υπομένει με ενοχές όλα όσα της «προσφέρει» και απαγκιστρώνεται από την αγνή φιλία της Σάντρας, κι ας προσπαθεί η τελευταία να τη προφυλάξει όσο και όπως μπορεί θέτοντας σε κίνδυνο της ύπαρξή της.
Αφήνουμε πίσω μας τη Σάντρα και περνάμε στα κόκκινα όνειρα της Χριστίνας και τα λευκά όνειρα της μαμάς της τα οποία μοιάζουν σαν «ρούχα μαζί που πλήθυκαν και έχουνε γίνει ροζ».
Λίγο πριν πέσει η αυλαία, η αδυναμία της Άννας να υπερασπιστεί τα θέλω της και την ελευθερία της, η κακοποιητική συμπεριφορά των συμμαθητριών της αλλά και οι φόβοι των παιδιών να μοιραστούν όσα άσχημα βιώνουν με τους γονείς τους, δεν θα αφήσουν κανέναν ασυγκίνητο.
Και εκεί που όλα έχουν συνάδει για να προβληματιστεί το δίχως άλλο ο αναγνώστης, η Ρίτα και η βόλτα στο βουνό μια καθημερινή σε ένα αρκετά τρομακτικό τοπίο, η επίσκεψη ενός εγκαταλειμμένου ξενοδοχείου αλλά και ένας «θησαυρός» ανεκτίμητος, θα μας κόψουν την ανάσα.
Το βιβλίο πραγματεύεται πολλά. Περικλείει έννοιες, αξίες και συναισθήματα, είναι σε θέση να θέσει έντονους προβληματισμούς και κάθε ιστορία με τη δική της χροιά να παρασύρει στη δίνη της καθέναν σκεπτόμενο άνθρωπο, γυναίκα ή άνδρα.
Φοβίες, πόνος, τιμωρία, θυμός.
Συγχώρεση, ενοχές, δειλία, απαξίωση.
Θάρρος, άγχος, απόγνωση, σιωπή.
Αμηχανία, λύτρωση, ανακούφιση, ντροπή.
Μίσος, αηδία, βασανιστήρια, συμπόνια.
Βία σε όλες τις μορφές της.
Απειλές, δάκρυα, εφιάλτες, βρομιά.
Συμπαράσταση, αμέτρητα γιατί, οίκτος, μοναξιά.
Μομφές, αδικίες, τύψεις, εκβιασμοί.
Παραίτηση, ανασφάλεια, σύνδρομο κατωτερότητας.
Αυτά και άλλα πολλά θα σας απασχολήσουν στο βιβλίο της Νικολέτας Καπίλλα, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου. Το προτείνω ανεπιφύλακτα, θεωρώ αναγκαιότητα να διαβαστεί από νεαρά κορίτσια αλλά και από γονείς και είμαι βέβαιη ότι μια ενδελεχής ανάγνωση θα καταφέρει να κερδίσει έδαφος σε ταραγμένες ζωές.
Με κάποιες ιστορίες θα βρείτε κοινά σημεία, συμπεριφορές που ίσως έχετε βιώσει ή έχετε γίνει αμέτοχοι παρατηρητές. Με κάποιες ιστορίες θα αγανακτήσετε, άλλες θα σας φανούν προϊόν μυθοπλασίας και ίσως κάποιες από όλες να σας κάνουν να σκύψετε το κεφάλι. Ένα θεωρώ σίγουρο. Όλες, μα όλες, θα αγγίξουν κομμάτια της ψυχής σας.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από την Κέδρος.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Επτά συν μία ιστορίες έμφυλης βίας για ένα κορίτσι ή για πολλά κορίτσια. Επτά συν μία ιστορίες που μιλούν για εσένα, για εμένα, για όλες εμάς. Μία αόρατη κόκκινη κλωστή συνδέει τις ιστορίες εννιά κοριτσιών, με τις εξελίξεις στη ζωή της μίας να επηρεάζουν τη ζωή της άλλης, δημιουργώντας μια μορφή σπονδυλωτού μυθιστορήματος. Νίκη, Βανέσα, Στέλλα, Λένα, Μαρία, Σάντρα, Άννα, Χριστίνα, Ρίτα, οι ηρωίδες των οκτώ ιστοριών. Θα μπορούσε να είμαι εγώ ή εσύ, μα κι όλα τα κορίτσια που αγωνιζόμαστε στον στίβο της ζωής προσπαθώντας να βρούμε τον δρόμο μας, να ωριμάσουμε, να δημιουργήσουμε, να αναπτύξουμε την προσωπικότητά μας και να προσδιορίσουμε την ταυτότητά μας, αφήνοντας το δικό μας στίγμα στον κόσμο.
Κακοποιητικοί σύντροφοι, καθηγητές που ξεπερνούν τα όρια, δειλοί, αδιάφοροι, χειριστικοί ή καταπιεστικοί γονείς, συμμαθητές και συμμαθήτριες που απειλούν και εκβιάζουν. Και στον αντίποδα, αγόρια που ξέρουν να σέβονται και να υποστηρίζουν τον άλλο ανεξαρτήτως φύλου, αλλά και κορίτσια δυναμικά, που ανακαλύπτουν τον εαυτό τους και δίνουν το μήνυμα της ενδυνάμωσης και της αλληλοϋποστήριξης.
Η Νικολέτα Καπίλλα γεννήθηκε το 1982 στη Λεμεσό. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Επιστημών της Αγωγής του Πανεπιστημίου Κύπρου. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός σε δημοτικά σχολεία της Κύπρου. Κυκλοφορούν τα βιβλία της: Επτά συν μία ιστορίες για ένα κορίτσι (Κέδρος, 2025), Η χρονιά που όλα έγιναν γκρι (Κέδρος, 2023, Α' Βραβείο στον διαγωνισμό Ανέκδοτου Μυθιστορήματος για παιδιά/εφήβους Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου 2021, βραχείες λίστες Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας Ελλάδας, βραβείων του Ελληνικού Κύκλου Παιδικού Βιβλίου και Χρυσή Λίστα Elniplex), Η κυρία Γενναιοδώρα (ΒΙΒΛΙΟΣΚΟΠΙΟ, 2022), Έξυπνα ηλεκτρονικά VS έξυπνα βιβλία (ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, 2021) και Μια φορά και ένας Ρο! (iWrite, 2019). Το διήγημα Το παράθυρο της Στέλλας τιμήθηκε με το Α' Βραβείο στον 69ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Συγγραφής της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και το διήγημα Το κορμάκι διακρίθηκε με έπαινο στον 68ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Συγγραφής της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Συμμετέχει σε φεστιβάλ και εκθέσεις βιβλίου, επισκέπτεται βιβλιοθήκες, σχολεία και λέσχες ανάγνωσης, με σκοπό την παρουσίαση των βιβλίων της και την προώθηση της παιδικής λογοτεχνίας. Είναι η συντονίστρια των δράσεων της Παιδικής Λέσχης Ανάγνωσης Αμμοχώστου που λειτουργεί στο Κέντρο Προσφοράς και Αγάπης (ΚΕΠΑ) Άγιος Χριστόφορος από την ομάδα Βιβλιονειρευτές, στο πλαίσιο της οποίας φιλοξενούνται μία φορά τον μήνα συγγραφείς από την Ελλάδα και την Κύπρο, πραγματοποιώντας εργαστήρια δημιουργικής γραφής και φιλαναγνωσίας.
