.gif)
Ο Μενέλαος Λουντέμης υπήρξε από τους κορυφαίους, σημαντικότερους, πολυγραφότατους ποιητές και συγγραφείς. Άφησε μια τεράστια παρακαταθήκη με την πνευματική του κληρονομιά η οποία ανέρχεται στα σαράντα πέντε βιβλία. Άνηκε στη γενιά των Ελλήνων λογοτεχνών του Μεσοπολέμου που έκαναν τη στροφή τους προς τον κοινωνικό ρεαλισμό.
Γεννήθηκε το 1912 στη Μικρά Ασία αλλά όταν ξέσπασε η Μικρασιατική Καταστροφή έφυγε μαζί με την οικογένειά του για τη Μακεδονία. Έκανε την εμφάνισή του, ως πρωτοεμφανιζόμενος, σε νεαρή ηλικία στα ελληνικά γράμματα.
Δημοσίευσε σε διάφορες συλλογές τα ποιήματά του, το 1927 και το 1928, για τις οποίες είχε βάλει υπογραφή με το πραγματικό του όνομα: Δημήτριος Βαλασιάδης.
Το 1930 δημοσίευσε διηγήματα και ποιήματα στο έντυπο περιοδικό Εστία.
Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμό του, ίσως, ήταν για το διήγημα Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια.
Του απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας το 1938 για τη συλλογή διηγημάτων του Τα πλοία δεν άραξαν.
Το βραβείο Μενέλαου Λουντέμη καθιερώθηκε προς τιμήν του από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών και γίνεται η απονομή του κάθε χρόνο για το καλύτερο πεζογράφημα της προηγούμενης χρονιάς.
Προερχόταν από μια αριστοκρατική οικογένεια αρκετά εύπορη που όμως πτώχευσαν κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής. Έτσι, αποφάσισε να ασχοληθεί με διάφορες εργασίες για να εξασφαλίσει τον βιοπορισμό της οικογένειάς του. Έκανε ταξίδια σε πολλές περιοχές της Ελλάδας: από την Έδεσσα σε ένα οικοτροφείο που βρισκόταν στην Κοζάνη κι έπειτα κατευθείαν πήγε στον Βόλο... Ο προορισμός του ήταν η Αθήνα όπου συναντήθηκε και ανέπτυξε συνεργασία με τον Άγγελο Σικελιανό, τον Κώστα Βάρναλη και τον Μιλτιάδη Μαλακάση. Ο Μιλτιάδης Μαλακάσης έκανε τα αδύνατα δυνατά να προσφέρει την πολύτιμη βοήθειά του στον διορισμό του ως βιβλιοθηκάριος της Αθηναϊκής Λέσχης το 1938.
Την ίδια εποχή αναπτύχθηκε μια δυνατή φιλία με τον Νικόλαο Βέη, ο οποίος υπήρξε καθηγητής της φιλοσοφικής, που τον βοήθησε ώστε να παρακολουθήσει ως ακροατής και να λάβει αρκετές γνώσεις στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών.
Εν τω μεταξύ θα ακολουθήσουν πολλές επιτυχίες, θα λάβει αρκετές χαρές και θα γίνει μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, που πρόεδρός της υπήρξε ο Νίκος Καζαντζάκης.
Έγιναν μεταφράσεις στα βιβλία του σε πολλές ξένες γλώσσες, κυρίως για τις ανατολικές χώρες (κινεζικά, βιετναμέζικα) όπως και η Πολωνία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και πολλές άλλες ακόμα.
Στην Ευρώπη, κυρίως, έγινε η πρώτη δημοσίευση σε αρκετά αποσπάσματα του έργου του, σε διάφορες εφημερίδες και σε καλλιτεχνικά περιοδικά.
Εργογραφία: Το τραγούδι των διψασμένων (1966), Περιμένοντας το ουράνιο τόξο (1940), Τα πλοία δεν άραξαν (1938), Έκσταση (1943), Γλυκοχάραμα (1944), Συννεφιάζει (1946), Λύσσα (μυθιστόρημα), Ίκαρος (παιδικό διήγημα) κ.ά. Το Ένα παιδί μετράει τα άστρα είναι ένα μυθιστόρημα το οποίο μεταφράστηκε και στη γερμανική γλώσσα.
Σε κάποια από τα ποιήματά του έγινε μελοποίηση με κυρίαρχο το γνωστό Ερωτικό κάλεσμα από τους αδερφούς Κατσιμίχα. Στο Οι κερασιές θ' ανθίσουνε και φέτος η ερμηνεία έγινε από την Ελένη Βιτάλη ενώ κυκλοφόρησε σε δίσκο μαζί με διάφορα άλλα ποιήματα με τον τίτλο Κραυγή στα πέρατα.
Έφυγε από τη ζωή το 1977.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από το βιβλίο του Φώτη Σιούμπουρα Ο δικό μας Μενέλαος Λουντέμης [Δωρικός, 2005] καθώς και από το μυθιστόρημα του Μενέλαου Λουντέμη Ένα παιδί μετράει τα άστρα [ειδική έκδοση για την εφημερίδα Το Βήμα, Αθήνα 2012].
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε φωτογραφίες του Μενέλαου Λουντέμη και εξώφυλλα εκδόσεων έργων του.
