Κάτι μικρό κι ασήμαντο

Χριστίνας Χασάπη Κάτι μικρό κι ασήμαντο

Όταν μια αναγνώστρια και διαδικτυακή φίλη μού ζήτησε να διαβάσω και να παρουσιάσω το βιβλίο Κάτι μικρό και ασήμαντο δέχτηκα την πρότασή της με χαρά. Επικοινώνησα με τις εκδόσεις και, λίγες μέρες μετά, ήρθε στα χέρια μου το βιβλίο. Κάτι μικρό κι ασήμαντο, έγραφε η συγγραφέας του και με παρότρυνε να το ανακαλύψω, κρυμμένο μέσα στις σελίδες του.

Πριν σας αφηγηθώ την ιστορία του, θα ήθελα να σας εξομολογηθώ κάποιες μου σκέψεις. Το βιβλίο με προβλημάτισε πολύ. Χρειάστηκε να διαβάσω κάποια κομβικά του σημεία ξανά και ξανά για να εκμαιεύσω από τους ήρωες, και δη από την Άρτεμις, τι ήταν αυτό που την οδήγησε να μας παρουσιάσει τα γεγονότα με τόσο περίεργο τρόπο…

Η Άρτεμις είναι αδερφή της Σοφίας. Είναι προστατευτική και όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό βρίσκεται πάντα δίπλα στην αδερφή της, μοιράζονται σχεδόν τα πάντα και η Άρτεμις είναι το σημείο αναφοράς της Σοφίας. Η Σοφία δε είναι ένας φωτεινός άνθρωπος με μεγάλα αποθέματα ψυχικής δύναμης. Οι δύο αδερφές θα μεταβαίνουν στο νησί καταγωγής τους, θα δημιουργούν αναμνήσεις, θα έρχονται αντιμέτωπες με έρωτες και απογοητεύσεις κι αποφεύγοντας τα μικρά και ασήμαντα, θα αναζητούν τα σημαντικά, εκείνα που θα τους προσδίδουν ένταση, αδρεναλίνη και αγωνία.
Κάτι μικρό κι ασήμαντο είναι ικανό ν' αλλάξει τα πάντα.
Η Σοφία θα ζήσει στο νησί έναν εφηβικό έρωτα με τον Γάλλο Ζακ. Ο Ζακ και ο Μαρκ είναι αδέρφια και έχουν στο νησί το δικό τους σπίτι το οποίο επισκέπτονται όσο πιο συχνά μπορούν. Εκεί, γνωρίζονται με τους νέους της ηλικίας τους, γνωρίζονται με τις δύο αδερφές και τα καλοκαίρια, πλέον, τα περιμένουν άλλοτε με προσμονή και άλλοτε με άγχος.

Η αυλαία ανοίγει με την Άρτεμις να διηγείται την ιστορία τους κάνοντας λόγο για έναν χωρισμό μέσα από πολύγλωσσες λέξεις, για την επιστροφή στο νησί μετά τον χαμό της γιαγιάς Κούλας, για τις πρώτες διακοπές μιας πενταμελής κοριτσίστικης παρέας, αλλά και για την αξιαγάπητη και προστατευτική θεία Νούλα, αναπόσπαστο κομμάτι της γιαγιάς τους.

Ο αναγνώστης, πλάι στις δύο αδερφές και τους φίλους τους, ξεδιπλώνει ένα κουβάρι με γεγονότα και καταστάσεις, στο πλήθος τους στενόχωρες. Προσπαθεί να αντιληφθεί πού θα τους οδηγήσει ο έρωτας, γιατί κάποιες φορές διανθίζεται με απαγορευτικά χρώματα και τι ρόλο παίζει στη ζωή τους η μοίρα.

Το απόκρημνο μονοπάτι που οδηγεί στην κρυφή παραλία, το πολύτιμο από πολλές απόψεις μαντζούνι της λησμονιάς, η άδοξη ιστορία ενός ψαρά, ένα ξύλινο και ξεχασμένο για χρόνια κουτί, μια αποκάλυψη ανάμεσα στις αδερφές, αλλά και μια νύχτα που ακούγονται οι θρύλοι του νησιού γύρω από μια φωτιά, αναδύονται από τις σελίδες του βιβλίου και αναμένουν τον συνδετικό τους κρίκο με την υπόλοιπη ιστορία.

Η ζωή τους προχωρά, οι ηρωίδες της ιστορίας μας μεγαλώνουν, απαγκιστρώνονται από τους υπερπροστατευτικούς γονείς τους και σχεδιάζουν με τα δικά τους εφόδια τις ζωές τους, πάντα μαζί.

Θα διαβάσουμε για το τετράδιο με το πράσινο σκληρό εξώφυλλο ξέχειλο έρωτα και αποκαλύψεις, για έναν αλλιώτικο έρωτα ικανό να σταθεί πλάι σε έναν άλλον που σιγοκαίει, για μια καλοκαιρινή βραδιά με σφηνάκια και αρώματα από το παρελθόν, για ένα ακόμα, καλά κρυμμένο, κουτί στο βάθος ενός ψηλού ντουλαπιού, αλλά και για μία συζήτηση μεταξύ ανδρών.
Στα κυριακάτικα απογεύματα πλανάται πάντα μια μελαγχολία.
Κάπου εδώ το βιβλίο αλλάζει πρόσημο. Θα έλεγα ότι νοερά είναι χωρισμένο σε δύο μέρη και πλέον οδεύουμε στο δεύτερο μέρος του, όπου τα παιχνίδια του μυαλού της Άρτεμις κρατούν στα χέρια τους την σκυτάλη. Σε αυτό το σημείο, ο αναγνώστης θα βρεθεί μπροστά σε μια ακόμα αποκάλυψη που τουλάχιστον εγώ δεν είχα αντιληφθεί. Τα νέα δεδομένα που έρχονται στο φως δεν τα περιμένεις, οι δεύτερες σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό και τα γεγονότα αλλάζουν διάσταση.

Η Σεσίλ, ο Ανδρέας και ο Κωνσταντίνος είναι πρόσωπα της ιστορίας που κρατούν καλά στα χέρια τους κομμάτια της ανταριασμένης ιστορίας. Αν τοποθετηθούν σωστά, το ολοκληρωμένο παζλ που φανερώνεται, κατευνάζει τους χτύπους της καρδιάς ενόσω μια σιωπή σπάει σε χίλια κομμάτια αφότου έχουν περάσει πολλά χρόνια.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Χριστίνας Χασάπη, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος πότε είναι η τελευταία φορά που κάνεις κάτι.
Πριν κλείσω το άρθρο μου θα πω πως τα πολλά γαλλικά με δυσκόλεψαν να κατανοήσω τους διαλόγους γιατί δεν γνωρίζω τη γλώσσα και, επιπλέον, οι ιδιοσυγκρασίες των ηρώων μου άφησαν πολλά ερωτηματικά. Οι ανασφάλειές τους, τους οδήγησαν σε λάθος μονοπάτια, τους στέρησαν πολλές χαρές αλλά και την αγάπη.

Σε ένα βιβλίο με δεύτερες σκέψεις, με παθιασμένα φιλιά, με αναπάντητα ερωτηματικά, με μπερδεμένους έρωτες, με ζωές που χάθηκαν για πάντα αφήνοντας πίσω τους ανεκπλήρωτο κενό, η νηνεμία θα επέλθει μετά από ώριμη σκέψη και θα βρει απάνεμο λιμάνι σε μια αγκαλιά που ξέρει να περιμένει.

Αυτό που πραγματικά αποκόμισα από το βιβλίο είναι ότι, πολλές φορές, κυνηγάμε τα σημαντικά και τα μεγάλα γεγονότα στη ζωή μας χάνοντας τα μικρά, θεωρώντας τα ασήμαντα. Όμως, τελικά, καθυστερώντας να έρθουν τα σημαντικά χάνουμε την ουσία, χάνουμε την καθημερινότητα, χάνουμε το παρόν, χάνοντας τη στιγμή που τόσο έχουμε ανάγκη να ζήσουμε.

Σταθείτε για λίγο, αφουγκραστείτε το τώρα, σταματήστε τη φρενίτιδα που σας έχει περικυκλώσει. Μην αναζητάτε χίμαιρες. Ανακαλύψτε στα μικρά που μπορεί να φαντάζουν ασήμαντα, μα δεν είναι, αγκαλιάστε τα συναισθήματα που κρύβουν, δώστε τους τη σημασία που τους πρέπει και κάντε τα σημαντικά!

Γιατί, τελικά, τα μικρά δεν είναι ασήμαντα!



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Με επίκεντρο ένα ελληνικό νησί, η Άρτεμις ξετυλίγει την ιστορία της αδερφής της Σοφίας. Τα πρόσωπα του έργου διαπλέκονται, συγκρούονται ή συναντιούνται, ενώ μια δεύτερη ιστορία, αυτή της γιαγιάς τους, έρχεται στην επιφάνεια. Καθώς οι αδερφές περνούν από την εφηβεία στην ωριμότητα, ανακαλύπτουν πόσο σημαντικά είναι όλα τα μικρά κι ασήμαντα που κρύβονται μέσα στην ίδια τη ζωή. Κάπου κάπου το τοπίο σκοτεινιάζει, προβληματίζει, μέχρι να φωτίσει ξανά, πιο δυνατά αυτή τη φορά.
Τελικά, μήπως η Άρτεμις και η Σοφία είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος;
Μια ιστορία του σήμερα, που εξερευνά τον έρωτα, τη φιλία, την αγάπη, την απώλεια, τις μάχες που δίνουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Η Χριστίνα Χασάπη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον χορό και το θέατρο, ενώ αργότερα σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου, της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μέσα από το θέατρο γνώρισε και αγάπησε την τέχνη της γραφής. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή, με ειδίκευση στη Συγγραφή, στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Το πρώτο της συγγραφικό εγχείρημα τιμήθηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα «Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου». Με το βιβλίο Κάτι μικρό κι ασήμαντο, η συγγραφέας κάνει το πρώτο της βήμα στον χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας για ενήλικες.