Οι εκδόσεις Όστρια μας συστήνουν την πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέα Δέσποινα Ζλατινούδη με το βιβλίο της Ακάλεστη.
Σε μια εποχή όπου η γυναίκα βρίσκεται σε δεινή θέση έχοντας γίνει υποχείριο του ανδροπρεπές αφεντικού, που, σαν άλλος δήμιος αφαιρεί ζωές δίχως ίχνος μεταμέλειας για τις ειδεχθείς πράξεις του, έρχεται ένα τέτοιο ανάγνωσμα να ξεχωρίσει αφήνοντας γερά το αποτύπωμά του σε μια κοινωνία που αιμορραγεί, έχοντας σοκάρει μια ολόκληρη κοινωνία αυτό το επαναλαμβανόμενο μοτίβο αίματος.
Η υπόθεση μας καλεί να σκεφτούμε ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Για πολλά χρόνια, η γυναίκα στην Ελλάδα αντιμετωπιζόταν ως σκεύος ηδονής και αναπαραγωγής, υποχρεωμένη να παραδίδει το σώμα της στην ανδρική βούληση, ακόμα κι όταν η δική της θέληση απουσίαζε.
Η Δέσποινα Ζλατινούδη μας περιγράφει τη ζωή της Σταυριανής. Το βιβλίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα όπου εκτυλίχθηκαν στο μισό του προηγουμένου αιώνα και μετά. Οι ήρωες βρίσκονται ταυτόχρονα στον ρόλο του θύτη και του θύματος. Αυτό συμβαίνει διότι τα λάθη διδάσκονται από γενιά σε γενιά φυτεύοντας τον φόβο και το μίσος προς το φυσιολογικό.
Ο κάθε ήρωας πλέει ξεχωριστά στο δικό του μπουγάζι, άλλος μαρτυρικά και άλλος απλά να τραβάει κουπί νιώθοντας πως αν το μίσος που αισθάνεται ταράξει τα νερά θα έχει κέρδος.
Τίποτα δεν έχει σταθεί τυχαία στο βιβλίο της Δ.Ζ. Το ένα γεγονός προκαλεί το επόμενο τα οποία είναι δεμένα άρρηκτα σαν μια ατσαλένια αλυσίδα που είναι αδύνατο να σπάσει. Αν, ωστόσο, αναλογιστούμε ότι επρόκειτο για πραγματικά γεγονότα το σοκ είναι τεράστιο.
Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο χωρίς ανούσιες περιγραφές απλά για να γεμίσουν σελίδες. Κάτι που, οφείλουμε όλοι να το παραδεχτούμε, το συναντάμε συχνά.
Κάθε λέξη, κάθε φράση δημιουργεί και ένα συναίσθημα. Οι εικόνες μοιάζουν με καλογυρισμένη ταινία –εγώ θα την κατέτασσα στα θρίλερ– που δεν αφήνει λεπτό τον αναγνώστη, προκαλώντας του μεγάλη αγωνία για το παρακάτω.
Προσπαθώ με δυσκολία να μη προδώσω την πλοκή γιατί έτσι θα χαθεί η μαγεία της περιέργειας. Προσωπικά το λάτρεψα. Με συγκίνησε η ηρωίδα και το σθένος όπου επέδειξε. Ο τρόπος με τον οποίο γράφει η συγγραφέας αποπνέει μια δυναμική αύρα δίνοντας γερά πατήματα στο κείμενο.
Κλείνω το κείμενό μου λέγοντας, όπως και σε παρόμοιες τοποθετήσεις μου για ένα βιβλίο, ότι υπάρχουν ακατέργαστα διαμάντια εκεί έξω που αν ψάξετε να τα βρείτε, ίσως αλλάξει ο τρόπος που σκέφτεστε.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
