Η γραμματέας του Γκέμπελς

Η γραμματέας του Γκέμπελς, στο ProjectR stage, με τον Βασίλη Θεοδώρου να σκηνοθετεί και να ερμηνευτεί τον μονόλογο [φωτογραφίες συντάκτριας]

Η γραμματέας του Γκέμπελς
, στο ProjectR stage, με τον Βασίλη Θεοδώρου να σκηνοθετεί και να ερμηνευτεί τον μονόλογο.

Η 104 ετών Μπρουνχίλντε Πόμσελ, προσωπική γραμματέας του Γιόζεφ Γκέμπελς, θυμάται γεγονότα και ιστορίες που σημάδεψαν τη ζωή της αλλά και ολόκληρου του κόσμου.

Να ζει κανείς ή να μη ζει

Το θέατρο Λαμπέτη φιλοξενεί μια φιλόδοξη παραγωγή, το Να ζει κανείς ή να μην ζει του Nick Whitby με έναν  υπέρλαμπρο θίασο και σε διασκευή και σκηνοθεσία των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου

Το θέατρο Λαμπέτη φιλοξενεί μια φιλόδοξη παραγωγή, το Να ζει κανείς ή να μην ζει του Nick Whitby με έναν υπέρλαμπρο θίασο και σε διασκευή και σκηνοθεσία των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου.

Η ταινία με τον Μελ Μπρουκς ήταν μία από τις μεγαλύτερές του επιτυχίες το 1983, που είναι περισσότερο γνωστή, όμως το Να ζει κανείς ή να μη ζει πρωτοεμφανίστηκε το μακρινό 1942.

Ο θάνατος και η κόρη

Ο θάνατος και η κόρη

Πραγματικά δεν είχα δει την ταινία και ήξερα ελάχιστα γι' αυτό το έργο.

Όμως αυτό που ήξερα καλά ήταν το ταλέντο του Αιμίλιου Χειλάκη, που ερμηνεύει και συμμετέχει και στην σκηνοθεσία, σε συνδυασμό με την υπεύθυνη τύπου Μαρκέλλα Καζαμία, που επιλέγει πολύ προσεκτικά τις παραγωγές για να τις επικοινωνήσει και σχεδόν πάντα είναι εξαιρετικές.

Τονισμός και πνευματισμός της ελληνικής

Τονισμός και πνευματισμός της ελληνικής υπό του Θεοδόση Αγγ. Παπαδημητρόπουλου

Αν ψάχνετε εκδοτικό που να προσφέρει καλά ελληνικά με άριστη και εις βάθος γνώση της γλώσσας τότε οπωσδήποτε τα βιβλία του Θεοδόση Αγγ. Παπαδημητρόπουλου έχουν επάξια τη θέση τους στη βιβλιοθήκη σας αλλά και επειδή πρόκειται για ποιοτικά αναγνώσματα. Ο ίδιος εκδότης, παράλληλα με τίτλους μυθοπλασίας, θεάτρου, ποίησης, μεταφράσεων κ.ο.κ. κυκλοφορεί και άλλους, πολύτιμους θησαυρούς γνώσης δείχνοντας έμπρακτα το μεράκι και την αγάπη του για ό,τι κάνει.

Προηγούμενα παραδείγματα τέτοιων τίτλων αποτελούν οι εκδόσεις: Γραμματική δια στίχων πολιτικών του Μιχαήλ Ψέλλου, Ερωτήματα του Μανουήλ Χρυσολωρά και Γραμματική τέχνη του Διονύσιου Θραξ αλλά και ο Ύμνος εις την ελευθερίαν του Διονύσιου Σολωμού ενώ, πλέον, έρχεται να προσθέσει ένα ακόμα χρήσιμο εγχειρίδιο: το Τονισμός και πνευματισμός της ελληνικής.

Η Μάρα Ανδρέου Στα υστερόγραφα

Μάρας Ανδρέου Στα υστερόγραφα και φωτογραφία της ίδιας

Μιλήστε μας για το πρώτο σας βιβλίο.
Μάρα Ανδρέου: Η λέξη «ποίηση» μου φαίνεται κάπως τρομακτική. Σα να έχει απόσταση. Το βιβλίο αυτό είναι μικρές πυκνωμένες σκηνές. Στιγμιότυπα ωμότητας και λυρισμού με έναν τρόπο. Έτσι αντιλαμβάνομαι τον κόσμο.

Τρία «ξεχασμένα» prog rock albums και το Νο 1!

Σημειώσεις από έναν τραγουδοποιό που ακόμα βάζει τη βελόνα στο βινύλιο!

Εξώφυλλα των αναφερόμενων δίσκων

Το prog δεν φτιάχτηκε για να παίζει εκ του ασφαλούς. Φτιάχτηκε, όπως είπε και ο Peter Gabriel, από εξαιρετικούς μουσικούς που προσπαθούσαν να γκρεμίσουν τα εμπόδια και να πετάξουν τους κανόνες στα σκουπίδια.

Φαντάσου τώρα Λονδίνο, μια ηλιόλουστη μέρα στην King's Road. Ο John Lydon περπατάει με ένα T-shirt που γράφει I Hate Pink Floyd. Η εικόνα έμεινε στην ιστορία ως η κηδεία του prog από το punk. Μόνο που όλοι ξεχνούν τη συνέχεια: Θα έπρεπε να είσαι τελείως χαζός για να πεις ότι δεν σου αρέσουν οι Pink Floyd, είπε αργότερα ο ίδιος ο Lydon. Και εκεί είναι όλη η ουσία. Η κόντρα δεν ήταν μουσική. Ήταν ο θατσερισμός, η οργή, η ανάγκη να γκρεμιστεί το κατεστημένο. Το prog με την πομπώδη πλευρά του βρέθηκε απλά στη μέση. Όμως, ένας κόσμος φτιαγμένος μόνο από punk θα ήταν παράλογος. Χρειάζεσαι και την άλλη πλευρά. Την ατμοσφαιρική, την στοχαστική. Το πρόβλημα είναι ότι το prog έγινε κάποια στιγμή τόσο περίτεχνο και εσωστρεφές που το απέφευγες – και βάζω και τον εαυτό μου μέσα. Έτσι, μέσα στη δίνη των 70's, που κάθε εβδομάδα γεννιόταν και ένα νέο είδος, τρία μεγάλα prog διαμάντια πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα.

Μονοκοτυλήδονα

Μονοκοτυλήδονα του Χάρη Κούκα
Μια βροχή νιώθω πάνω μου
Και ο δρόμος μπροστά μου
Ανοίγει σαν ένας μεγάλος τίτλος βιβλίου.
[Σιωπηλός κοσμοναύτης, Χάρης Κούκας]
Υπάρχει κάτι το αδιόρατο στις ποιητικές συλλογές, το οποίο σε κάνει να θες να τις ξεφυλλίζεις ξανά και ξανά και να τις κουβαλάς μαζί σου, είτε ως στίχους, είτε ως συναίσθημα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα ποιήματα του Χάρη Κούκα. Τα διαβάζεις αχόρταγα, ασταμάτητα, και ύστερα στίχοι στίχοι σφηνώνονται στο μυαλό σου και ξεπετάγονται αυτοβούλως.

Ματωμένος γάμος

Ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας το Ματωμένος γάμος του Federico García Lorca αποφάσισε να διασκευάσει η Ανδρονίκη Αβδελιώτη, να σκηνοθετήσει και να ερμηνεύσει έναν από τους βασικούς ρόλους του δράματος

Ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας το Ματωμένος γάμος του Federico García Lorca αποφάσισε να διασκευάσει η Ανδρονίκη Αβδελιώτη, να σκηνοθετήσει και να ερμηνεύσει έναν από τους βασικούς ρόλους του δράματος.

Μια πολύ φιλόδοξη προσπάθεια αυτή η παραγωγή και ένα πολύ καλό καστ που πλαισιώνει την προσπάθεια. Εκτός από την Ανδρονίκη παίζουν οι Γιώργος Ζώης, Σωτήρης Καρκαλέμης, Αθηνά Μαυρομάτη, Μάιρα Ξύδη, Ελεάννα Παναγουλέα και η Ποπέτα Σούκου.

Η μοναξιά της Δύσης

Η μοναξιά της Δύσης του Martin McDonagh. Ένα πολύ σημαντικό έργο φιλοξενείται από το όμορφο θέατρο Επί Κολωνώ

Η μοναξιά της Δύσης
του Martin McDonagh. Ένα πολύ σημαντικό έργο φιλοξενείται από το όμορφο θέατρο Επί Κολωνώ.

Η ομάδα Νάμα που και άλλοτε έχει ασχοληθεί με έργο από την τριλογία του Ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα, ανεβάζοντας το Η βασίλισσα της ομορφιάς με μεγάλη επιτυχία, επιχειρεί την Μοναξιά της Δύσης με το ίδιο πετυχημένο σχήμα, μιας ομάδας που διαθέτει πολύ ταλέντο.

Εγώ, ο Σερ Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Σε σκηνοθεσία και κείμενο από τον εξαιρετικό Δημήτρη Μαλισσόβα δημιουργείται μία αφιέρωση σε έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες που γνώρισε η χώρα. Τον Γρηγόρη Μπιθικώτση

Σε σκηνοθεσία και κείμενο από τον εξαιρετικό Δημήτρη Μαλισσόβα δημιουργείται μία αφιέρωση σε έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες που γνώρισε η χώρα. Τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Μια φωνή, μια ιστορία, μια ανάμνηση που δεν περνά ποτέ αφού πάντα θα μας συντροφεύουν τα τραγούδια του.

Από πού κι ως πού Κυνουρία, Τυροσαπουνακαίικα, Λεωνίδιο;

Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]

Ελπίζω να κοιμηθήκατε καλά τώρα που άλλαξε η ώρα για να απολαύσετε το σημερινό μας άρθρο:


Από που κι ως που Κυνουρία;


Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Κωνσταντίνο Ρωμαίο, η λέξη αποτελεί βραχύτερο τύπο της λέξης κυνόσουρα (από το κυνός + ουρά). Με αυτή την έννοια, περιγράφει την κάθε λογής ακρώρεια ή γήινη προεξοχή/ακρωτήρι.
Όποιος συμφωνεί με τον κύριο Ρωμαίο και όσους υποστηρίζουν ότι Κυνουρία σημαίνει κυνός ουρά να μας δείξει πού την είδαν αυτή την ουρίτσα στην περιοχή. Κι ας είναι και ουρά από ντόμπερμαν· δεν είναι ανάγκη να είναι ουρά λαμπραντόρ.

Αντίλογος

Γιώργου Αλεξανδρή

Έργο τέχνης Αθανάσιου Ε. Μίχου [Έργο της ατομικής έκθεσης με τίτλο Aurum Figura 79]

Αδήριτη κοινωνική ανάγκη η πλατιά πληροφόρηση
και η ανοιχτή ενημέρωση για γεγονότα και καταστάσεις
να έχουν οι πολίτες γνώση και άποψη προσωπική
για τα συμβάντα της ημέρας και της νύχτας τα εντελλόμενα,
να είναι αυτογνωσίας πόνημα και δόκιμη συμμετοχή
σε μια αποδεκτή συνύπαρξη με αναγνώριση και αποδοχή.

Η εγκληματική οργάνωση μιας παράστασης


Μπορεί παντού να συμβεί· και αρκετές φορές συμβαίνει.
Είτε σε μια εταιρεία, σε μια ομάδα, σε μια κυβέρνηση... όπου οι άνθρωποι επιθυμούν πάντα τον έλεγχο, την αρχηγία, την εποπτεία και τον έλεγχο των άλλων.
Ποιος κάνει κουμάντο εν τέλει;

Κάπως έτσι κυλάει η μαύρη κωμωδία· με αλήθειες, με συμπεράσματα, με τη δομή μιας κοινωνίας που θέλει να έχει την πρωτοκαθεδρία.

Ο Tinderάς!

Ο Tinderάς! στο θέατρο Αλκμήνη [φωτογραφίες συντάκτριας]

Τι συμβαίνει όταν μια σχέση έχει χάσει τη ζωντάνια της, η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε έναν ατελείωτο κατάλογο υποχρεώσεων και η επικοινωνία έχει περιοριστεί σε παράλληλες σιωπές, δικαιολογίες και οθόνες;

Ο Tinderάς!, που παρουσιάζεται στο θέατρο Αλκμήνη, πιάνει το νήμα από μια απολύτως σύγχρονη συνθήκη και το μετατρέπει σε κωμωδία παρεξηγήσεων, μεταμφιέσεων και αλλεπάλληλων ανατροπών.

Η ιδέα της χρονιάς

Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Η ιδέα της χρονιάς, του Γάλλου συγγραφέα Sebastien Castro, στο θέατρο Βρετάνια, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη

Η ιδέα της χρονιάς
, του Γάλλου συγγραφέα Sebastien Castro, στο θέατρο Βρετάνια, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη.
Παίζουν: Άκης Σακελλαρίου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Ναταλία Δραγούμη, Σοφία Βογιατζάκη.

Κράτα σφιχτά το χέρι μου

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Έργο τέχνης από τον Sokratis Romilios [Anima d'Acqua (Υδάτινη ψυχή), ακρυλικό σε καμβά]

Πιστεύω σε σένα,
γιατί είναι το μόνο που
με κρατά ζωντανή.
Σαν δέντρο ριζώνεις στα βάθη
της ψυχής μου.

Ο θαυματοποιός

O θαυματοποιός, στο θέατρο Μπέλλος, του Μπράιαν Φρίελ, σε σκηνοθεσία Θανάση Δόβρη [φωτογραφίες συντάκτριας]

O θαυματοποιός
, στο θέατρο Μπέλλος, του Μπράιαν Φρίελ, σε σκηνοθεσία Θανάση Δόβρη.
Παίζουν: Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Νικόλ Δημητρακοπούλου, Ευάγγελος Βογιατζής.

Ένα θαύμα περιμένω να με σώσει, όπως τραγουδούσε επί χρόνια ο αδικοχαμένος Γιώργος Μαζωνάκης.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Γιάννη και Νεφέλης Σμίχελη Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες, Λαγνογκριζοβυθίσεις

Ο έρωτας δεν είναι παρανοϊκός, ούτε φρενοβλαβής, μα και μήτε άλογος. Έχει τη λογική της έλξης, είναι ασυνείδητος ή υποσυνείδητος ο τρόπος του αλλά πλήρως συνειδητός ο τρόπος συνουσίας στο κρεβάτι και πέρα από αυτό. Ο έρωτας είναι ο απόλυτος λόγος, ένας λόγος μυστικιστικός, έχει τις ρίζες του, αν είναι τέτοιες, γιατί μπορεί να είναι ροές, αρχέγονες ή άχρονες, αιώνιες κι απόλυτες με όλα εκείνα τα χωροχρονικά ενδύματα και τις πολιτιστικές ατμόσφαιρες ώστε να μας παραπλανά με την ακαταμάχητη επικαιρότητα και παροδικότητά του.

Εδώ δεν πενθούν

Εδώ δεν πενθούν, στο θέατρο 104, της Μένιας Κιοσσέ, σε σκηνοθεσία Θάνου Καπρέλη [φωτογραφίες συντάκτριας]

Εδώ δεν πενθούν
, στο θέατρο 104, της Μένιας Κιοσσέ, σε σκηνοθεσία Θάνου Καπρέλη από την ομάδα LUMA.

Το πένθος και τη διαχείρισή του πραγματεύεται αυτή η πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση.

Ψίθυροι από μελάνι: Η επόμενη σελίδα

Ψίθυροι από μελάνι Νίκου Αναγνωστάκη

Θέλετε κάτι που να συνδυάζει λογοτεχνία και μαρτυρία; Κάτι που να μην είναι στεγνή εγκυκλοπαίδεια αλλά ούτε και εντελώς μυθοπλασία; Θέλετε να εισπράξετε το ηχόχρωμα μιας εποχής που δεν ζήσατε ή να τη θυμηθείτε; Ε, τότε οπωσδήποτε αυτό το ημερολόγιο μνήμης με στοιχεία και ντοκουμέντα είναι το ιδανικό ανάγνωσμα.

Ο Νίκος Αναγνωστάκης στη συλλογή κειμένων του Ψίθυροι από μελάνι: Η επόμενη σελίδα, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Όγδοο, γράφει από καρδιάς και μνήμης όλα όσα χαρακτήρισαν τις δεκαετίες του '60 και του '70, ζωντανεύοντας μια ολόκληρη εποχή σε όλα τα επίπεδα.

Καταπιάνεται με ένα ευρύ φάσμα θεματικών κι αυτό προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα αυτών των ετών σκιαγραφώντας τα από κάθε μεριά, ολοκληρωμένα. Θα βρούμε δοκίμια για την κοινωνία, την πολιτική, την κουλτούρα, τον πολιτισμό, την καθημερινότητα των πολιτών, τον αθλητισμό, τη διασκέδαση... Θα βρούμε δοκίμια για τις προσωπικότητες που ξεχώρισαν ή/και σημάδεψαν την εποχή (όχι μόνο Έλληνες), για την τηλεόραση, τη μουσική, τον Τύπο, τη γειτονιά... για τις διαφημίσεις ή τις ταινίες... Ναι, για όλα.