Απόψε...

Γιώργου Αλεξανδρή

Απόψε,

κόρη του φεγγαριού

και αδελφή των άστρων,

στάσου μπροστά στο παραθύρι το ανοιχτό,

όνειρα κρυφά κι ελπίδες να καθρεφτιστούν,

προσμονές και προβλέψεις να ζωγραφιστούν,

οράματα και αρκετές σιγουριές να δοξαστούν

στο καρτέρεμα της χαράς και της ευτυχίας.

Απόψε,

αφέντρα της νύχτας

Σμύρνη 1922: Ο χρόνος του έρωτα

Στη δίνη του 1922, που στιγμάτισε μια για πάντα τη Σμύρνη, ανθίζει δειλά δειλά ένας έρωτας. Το έδαφος δεν είναι πρόσφορο, μα ο έρωτας δεν στέκει σε λεπτομέρειες. Άπαξ και φυτεύτηκε στις καρδιές νέων, φυτρώνει, θεριεύει και κατακλύζει κάθε τους κύτταρο.

Αυτό συνέβη και στους ήρωες της σημερινής μας ιστορίας. Ο έρωτας τους σημάδεψε και παρά τον συρφετό του πολέμου μα και των γεγονότων που τον ακολούθησαν, εκείνος ακάθεκτος τριβέλιζε τις καρδιές τους και ενάντια στις πράξεις τους έκανε συνεχώς αισθητή την παρουσία του.

Πουτάνα ζωή

Ο χώρος τέχνης Kukaratsa φιλοξενεί μια ιδιαίτερη παράσταση που έχει γράψει ο Γιάννης Αγγελάκης αναλαμβάνοντας και την σκηνοθεσία του εγχειρήματος.

Το Πουτάνα ζωή είναι ανάμεσα σε σκοτεινό παραμύθι και σατιρική κωμωδία που διατηρείται επίκαιρη αν παιχθεί και μετά από 50 χρόνια. Ο λόγος είναι ότι η κοινωνία, η εξουσία και οι ανθρώπινες σχέσεις έτσι ακριβώς λειτουργούν εδώ και αιώνες.

Ο Ιωάννης Γαβράς και Η απαγωγή

Έπειτα από πολλές σκέψεις αποφάσισα να γράψω το πρώτο θεατρικό μου έργο. Δίσταζα και φοβόμουνα ότι το θέμα μπορεί να προκαλέσει αρνητικές αντιδράσεις. Τελικά βλέποντας τι συμβαίνει ακόμα και σήμερα αποφάσισα να το γράψω. Παρόλο που τα χρόνια περνούν και η κοινωνία «προοδεύει», η διαφορετικότητα είναι σχεδόν θέμα κριτικής και αρνητικών αντιδράσεων και πάρα πολύ στη νέα γενιά. Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό αγόρια και κορίτσια γίνονται αντικείμενο κοροϊδίας, σαρκασμού και βίας.

Τζένη Τζένη

Τζένη Τζένη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Βασισμένος στο πρωτότυπο κείμενο του Κώστα Πρετεντέρη και του Ασημάκη Γιαλαμά, ο Νίκος Καραθάνος σκηνοθετεί αυτή την υπέροχη παράσταση.

Φλόγες σιωπούν

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Το ξύλο αντιστέκεται στη πυρωμένη φλόγα.

Η αντάρα της δίνει γαλήνη

στην ανθρώπινη οντότητα.

Του νου ελευθερώνει τις

μνήμες...

Δεν υπάρχουν

πισωγυρίσματα στη

πύρινη λάβα.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Γράφω γύρω από ένα θέμα με όλους τους διαφορετικούς τρόπους προσκυνήματος. Ο έρωτας είναι ο θεός μου και η αγάπη η ιέρειά του, αναζητώ τη δεύτερη για να κρατήσω αιώνια ζωντανό το παιδί που δίχως να σκανδαλίζεται, αλλά προκαλώντας τους σοβαροφανείς, ηθικοπρεπείς και υποκριτές, συμπεριφέρεται με γνώμονα αυτή την διαρκή ερωτική επιθυμία προς εκπλήρωση δια της αγαπημένης. Τίποτα δεν είναι μάταιο κι όλα είναι μια αδιάληπτη αναζήτηση δίχως τέλος, ακόμα και η αρχή είναι μια ψευδαίσθηση, κατά βάθος όλο αυτό το ερωτικό ζήτημα αφορά τον καθένα πριν γεννηθεί, είναι η ενοποιητική δύναμη του κόσμου αυτή η ανυπέρβλητη έλξη, είναι η γενεσιουργός αιτία, δεν έχει τίποτα το υπερφυσικό, αλλά ισχύει ως μια τόσο πρόδηλη αντικειμενικότητα ώστε τα πρόσωπα σαν να βρίσκονται διαρκώς σε μια λανθάνουσα ελκτική κατάσταση και το ορμονικό σύστημα υπό συνεχή λειτουργία επί της ουσίας επιδιώκει αυτή την ακατάληπτη ένωση,

Από πού κι ως πού Τρίπολη, Πιάνα, Πάπαρης κι Αρτεμίσιο;

Ο Οκτώβριος είναι ένας καλός μήνας να ασχοληθούμε με την Αρκαδία.

Μην με ρωτήσετε γιατί. Γιατί έτσι!

Κατηφορίζουμε λοιπόν (αν και στην κυριολεξία ανηφορίζουμε) προς το κέντρο της Πελοποννήσου και ξεκινάμε την ξενάγηση μας από την πρωτεύουσα.

Από πού κι ως πού Τρίπολη;

Ακόμα δεν ξεκινήσαμε το οδοιπορικό μας, θα κάνουμε μια παράκαμψη γιατί το απαιτεί η ιστορία κι ο πολιτισμός των φυλών που στρογγυλοκάθισαν γύρω από την Μεσόγειο.

Εκτός από την πελοποννήσια Τρίπολη άλλες δύο συνονόματες υπάρχουν στα πέριξ.

Από τις τρεις, η μόνη που σέβεται την ονομασία της είναι αυτή της Λιβύης.

13ος άθλος

13ος άθλος, σε κείμενο και σκηνοθεσία Δημήτρη Πασσά, στο θέατρο Σταθμός με τους Μιχάλη Θεοφάνους, Μάνο Καρατζογιάννη, Φανή Παναγιωτίδου, Κώστα Φιλίππογλου και Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη.

Ο ρόλος της θρησκείας στη διαμόρφωση των αξιών του ανθρώπινου πολιτισμού

Ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν δημιουργήθηκε μόνο από την ανάγκη του ανθρώπου να επιβιώσει, αλλά γεννήθηκε και από την ανάγκη του να δώσει νόημα στην ύπαρξή του, να οργανώσει τη ζωή του μέσα στην κοινωνία, να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο και να καθορίσει τους κανόνες σύμφωνα με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να συνυπάρχουν. Από τις πρώτες οργανωμένες κοινωνίες μέχρι τον σύγχρονο κόσμο, η θρησκεία υπήρξε μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις που συμμετείχαν σ' αυτή τη διαδικασία. Δεν αποτέλεσε μόνο τρόπο επικοινωνίας του ανθρώπου με το θείο, αλλά επηρέασε την ηθική, την κοινωνική οργάνωση, το δίκαιο, την πολιτική, την τέχνη, την εκπαίδευση και γενικότερα τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αντιλήφθηκε τον εαυτό του και τον συνάνθρωπό του.