Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Βασιλική Διαμαντή: Ένα παλιό ημερολόγιο, που ήρθε στα χέρια μου, το δέος για έναν μεγάλο, αταίριαστο έρωτα, η αγάπη για τον τόπο μου, η διάθεση να αναδείξω άγνωστες –για τους πολλούς– ιστορικές περιόδους που μάτωσαν την πατρίδα μας.
Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;
Β.Δ.: Είναι τα πνευματικά μου παιδιά. Ο χρόνος δεν αλλοιώνει την αγάπη, αλλά αν ξανάγραφα την ίδια ιστορία δεν θα την έγραφα ποτέ με τον ίδιο τρόπο.
Έχετε διαφωνήσει ποτέ με τον δημιουργικό εαυτό σας;
Β.Δ.: Πολλές φορές. Τον έχω μαλώσει αρκετές φορές! Άλλοτε μ' ακούει, άλλοτε όχι. Οι διαφωνίες όμως βοηθούν να γίνομαι περισσότερο δημιουργική.
Υπάρχει κάποιο έργο που να το ξεχωρίζετε και γιατί;
Β.Δ.: Δεν μπορώ να ξεχωρίσω τα παιδιά μου, όλα έχουν το ίδιο μερίδιο αγάπης. Ίσως, θα έλεγα ότι υπάρχει μια μικρή ευαισθησία για το «Στον καιρό της προδοσίας», λόγω του ότι διαδραματίζεται στον τόπο καταγωγής μου.
Υπάρχουν στιγμές που σας πυροδοτούν βάζοντάς σας σε δημιουργική κίνηση;
Β.Δ.: Υπάρχουν στιγμές, άνθρωποι, καταστάσεις, που λειτουργούν ως εφαλτήριο. Έρχεται ένας χείμαρρος από λέξεις που θέλουν να αποτυπωθούν στο χαρτί και νιώθω πως αν καθυστερήσω λίγο θα χάσουν κάτι από τη μαγεία τους.
Κι αντίστοιχα, υπάρχουν στιγμές για τις οποίες δεν θα γράφατε ποτέ τίποτα;
Β.Δ.: Αντίστοιχα, υπάρχουν στιγμές που εκείνες δεν είναι ικανές να γράψουν μέσα μου, δεν αφήνουν κανένα αποτύπωμα, σαν ένα κενό που δεν υπάρχει τίποτα να το γεμίσει. Μια ευθεία γραμμή χωρίς κανένα συναίσθημα.
Αν θα έπρεπε να περιγράψετε το εν λόγω πόνημα με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Β.Δ.: Αφού με προκαλείτε, δεν φταίω! Αριστούργημα! Χα χα χα! Έρωτας… ή πόνος… ή Ιστορία…
Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Β.Δ.: Θα πηγαίναμε πρώτα στους τέσσερις νομούς της Θεσσαλίας, να θαυμάσουμε τα ερειπωμένα κονάκια των τσιφλικάδων. Όσο πάρει. Μετά μια μικρή βόλτα στο Λονδίνο των πλουσίων να ξεφαντώσουμε στις κακόφημες γειτονιές.
Ποια είναι η γνώμη σας για τη σύγχρονη βιβλιοπαραγωγή στη χώρα μας σε σχέση με τη λογοτεχνία; Έχετε αγαπημένους Έλληνες συγγραφείς;
Β.Δ.: Η αλήθεια είναι ότι οι συγγραφείς είμαστε πάρα πολλοί και οι αναγνώστες δυσκολεύονται να μας διαβάσουν όλους. Δεν θέλω να κρίνω αν αυτό που προσφέρουν όλοι μπορεί να χαρακτηριστεί λογοτεχνία. Θα πω μόνο πως η τιμή πώλησης δεν κάνει ένα βιβλίο καλό ή κακό. Έχουμε την πιο υπέροχη γλώσσα, αλλά καμιά φορά, ακόμα κι εμείς οι συγγραφείς, την κακοποιούμε.
Έχω πολλούς αγαπημένους Έλληνες συγγραφείς και τους ακολουθώ φανατικά. Περισσότερους, σίγουρα, από τους ξένους συγγραφείς.
Σας ευχαριστώ και εύχομαι σε όλους καλή χρονιά και καλές αναγνώσεις!
Έτσι απάντησε η Βασιλική Διαμαντή, σε μια μικρή συνέντευξη μεγάλων βιβλιοταξιδιών, με αφορμή το μυθιστόρημά της Στον καιρό της προδοσίας, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Έξη.
Η συγγραφέας, που οι φίλοι του ιστότοπου θυμούνται από τα μυθιστορήματα Η υφάντρα της Πόλης και Μοιραίες παρεμβάσεις, υπογράφει ξανά μια μυθοπλασία εποχής που αφορά μια αισθηματική ιστορία των αρχών του περασμένου αιώνα στον θεσσαλικό κάμπο. Μια εποχή που οι τσιφλικάδες όριζαν τρομοκρατώντας τους κολίγους κι εκείνοι, ακόμα άβουλοι και φοβισμένοι, ακολουθούσαν τις εντολές. Εκεί θα γνωρίσουμε έναν αφέντη που δεν συγχωρεί αλλά και τον επιστάτη του, ο οποίος αναλαμβάνει για λογαριασμό του να τακτοποιεί τα πράγματα.
Σε αυτό το χωροχρονικό πλαίσιο θα γεννηθεί ένας έρωτας, από τους μεγάλους, ανάμεσα σε δύο νέους που δεν θα έπρεπε ποτέ να έρθουν κοντά. Εκείνος είναι ένας άνθρωπος με όραμα να δει τους ανθρώπους του κάμπου να ζουν ευτυχισμένοι, με ομόνοια, ισότητα κι ελευθερία, κι εκείνη είναι μια κοπέλα που γοητεύεται από την ευγενική του φύση κόντρα στην όποια θέληση των αφεντάδων και του πατέρα της.
Θα τα καταφέρουν; Υπάρχει ελπίδα εκεί που κάποιοι ορίζουν τις ζωές κατά το δοκούν χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς αποκλίσεις και χωρίς έλεος; Υπάρχει φως σε μια τρομοκρατημένη, λόγω φόβου, κοινωνία όπου κυριαρχούν οι κοινωνικές συμβάσεις και οι προσταγές αφού είναι πάνω από κάθε θέληση ή νόμο; Άραγε, με την τυραννική εξουσία μπορείς να τα βγάλεις πέρα; Τι επιλογές έχεις;
Εκατό χρονών μυστικά ήρθαν στην επιφάνεια ακάλεστα. Γιατί;
Ωραίο το ταξίδι των λέξεων, φορτισμένο συναισθηματικά και αξιόλογο. Σε κάνει να σκέφτεσαι πώς μια στιγμή μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα ακόμα και δεκαετίες μετά αλλά και πόση είναι η αξία κάποιων ανθρώπων που σήκωσαν το ανάστημά τους και αντιστάθηκαν στην αδικία, την τρομοκρατία, τον απολυταρχισμό διεκδικώντας τα δικαιώματά τους και την ελευθερία.
