Από τους σημαντικότερους δραματουργούς του ιταλικού θεάτρου, ο Ούγκο Μπέτι γεννήθηκε το 1892 και κατέθεσε κάποια από τα σπουδαιότερα έργα του στην παγκόσμια σκηνή. Αν και αρχικά η μεγάλη του αγάπη υπήρξε το ποδόσφαιρο και ασχολήθηκε με αυτό με μεγάλη επιτυχία, δεν άργησε να το εγκαταλείψει για να αφοσιωθεί στην θεατρική συγγραφή όπου διέπρεψε.
Το πνεύμα που διαπνέουν τα έργα του χαρακτηρίζεται από ποίηση, λυρικότητα και συμβολισμό. Δυστυχώς όμως στα πρώτα ανεβάσματά τους, αξίζει να τονιστεί ότι, οι κριτικές υπήρξαν απογοητευτικές παρόλο που στις διανομές συναντάμε κάποια από τα μεγαθήρια της ελληνικής σκηνής. Την μεγάλη αναγνώριση, ως ένας προικισμένος θεατρικός συγγραφέας, την έλαβε λίγα χρόνια αφού είχε φύγει από τη ζωή. Έτσι, με το πέρασμα του χρόνου, θεωρείται ο πρώτος σημαντικός δραματουργός της Ιταλίας για τον 20ό αιώνα – μετά τον Λουίτζι Πιραντέλο.
Το πρώτο του έργο μόνο πήγε καλά, που βραβεύτηκε σε διαγωνισμό από θεατρικό περιοδικό και στην συνεχεία παίχτηκε στην Ρώμη. Τίτλος του Η αφέντρα· το έγραψε στα 1927.
Ο Δημήτρης Μυράτ, το 1955, σκηνοθέτησε και έπαιξε το έργο του Η βασίλισσα και οι επαναστάτες. Η παράσταση ανέβηκε στο θέατρο Κοτοπούλη.
Από το Εθνικό Θέατρο, στα 1959, ανεβαίνει το Έγκλημα στο νησί των κατσικιών με μια πλειάδα αξέχαστων ηθοποιών: Αλέξης Μινωτής, Κατίνα Παξινού, Αλέκα Κατσέλη, Τζένη Καρέζη και σε εναλλασσόμενη διανομή ο Παντελής Ζερβός με τον Χριστόφορο Νέζερ. Μία κριτική αποκαλεί το έργο «γελοίον ιταλικόν κατασκεύασμα». Ο πρωταγωνιστής της παράστασης υπερασπίστηκε σθεναρά τη γνώμη του για το έργο, κάτι που στη συνέχεια τον δικαίωσε. Ο Αλέξης Μινωτής απαντάει στις επικρίσεις για την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου στο έργο του Ούγκο Μπέτι Έγκλημα στο νησί των κατσικιών μέσα από την εφημερίδα Έθνος για την στάση του κ. Παπανούτσου και την Εστία:
Αγαπητό Έθνος. Απ' ό,τι διάβασα ως τώρα στον καθημερινό τύπο, η θεατρική μας κριτική, με ελάχιστες τιμητικές εξαιρέσεις, εξετέλεσε ασπλάχνος τον καημένο, τον Ούγκο Μπέτι, και το γνωστότερο παγκοσμίως ως το καλύτερό του έργο, το Έγκλημα στο νησί των κατσικιών, που παίζεται από ημερών στο Βασιλικό Θέατρο και χειροκροτείται ενθουσιωδώς και επιμόνως από το μεγάλο κοινό. Δικαίωμα αναφαίρετο να το χαρακτηρίζει ως «γελοίον ιταλικόν κατασκεύασμα». Εδώ τον Αϊνστάιν, τον Χεμινγουέι και τον Καζαντζάκη περάσαμε γενεές δεκατέσσερις και του Μπέτι θα χαριστούμε; Αστείον πράγμα! Αλλά του κ. Ευαγγέλου της αισθητικής και της τεχνοκριτικής δικαίωμα δεν είναι να γράφει στο Βήμα της περασμένης Κυριακής πως «ένα κακοπαιγμένο καλλιτέχνημα κανείς ποτέ δεν μπορεί να ξέρει τι πραγματικά αξίζει». Αγαπητό Έθνος, χάριν του εξαίσιου Μπέτι και του λαμπρού αθηναϊκού κοινού που διαφωνεί ρητώς με τα αγγελικά του γραψίματα.
Η Μια όμορφη Κυριακή του Σεπτέμβρη ανέβηκε από τον Λ. Τριβιζά και το Κυκλικό θέατρό του.
Τα όνειρά μας παρουσιάστηκαν από τον Αλ. Δαμιανό και την εταιρεία Πορεία (1962).
Ο Νίκος Κούρκουλος, με τον θίασο του, θα παρουσιάσει στα 1983, στο θέατρο Κάππα, την Ανταπόκριση. Δίπλα στον μεγάλο πρωταγωνιστή οι σπουδαίοι ηθοποιοί Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Κατερίνα Βασιλάκου και Γιώργος Μοσχίδης.
Ο Φράνκο Νέρο πρωταγωνίστησε στην ταινία Διαφθορά στο μέγαρο της δικαιοσύνης από το θεατρικό έργο του Ούγκο Μπέτι Διαφθορά στο υπουργείο δικαιοσύνης. Το θεατρικό είχε κάνει πρεμιέρα το 1949 στην Ρώμη κερδίζοντας δύο βραβεία. Από πολλούς θεωρείται το καλύτερο έργο του.
Η θέση του Ούγκο Μπέτι τον κατατάσσει ανάμεσα στους κορυφαίους δραματουργούς της παγκόσμιας σκηνής. Η παρουσία του στα θέατρα είναι μεγάλη και συνεχιζόμενη. Αποτελεί επιλογή για πολλούς ανθρώπους του θεάτρου να καταπιαστούν με τα έργα του.
Ο Ούγκο Μπέτι έφυγε από τη ζωή το 1953.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από τα θεατρικά προγράμματα των παραστάσεων που αναφέρονται, από το ετήσιο περιοδικό Θέατρο του Θεόδωρου Κρίτα και το περιοδικό Θέατρο του Κώστα Νίτσου. Επίσης, από την εφημερίδα Έθνος της 12ης Ιανουαρίου 1959.
