.gif)
Ξεκίνησα να γράφω το Γαλάζιο βανάκι πριν περίπου τέσσερα χρόνια, αλλά ήταν μια διεργασία που μόνο στο τέλος απέκτησε συνεχόμενη ροή. Είναι λογικό, άλλωστε, γιατί η δημιουργική διαδικασία ποτέ δεν είναι γραμμική και αδιάκοπη, πόσο μάλλον όταν η συγγραφή δεν είναι η κύρια δραστηριότητά σου. Έτσι το Γαλάζιο βανάκι πέρασε από στρωτή άσφαλτο σε χαλίκια και χώμα, από λακκούβες μεγάλες και μικρές και πάλι πίσω, μέχρι να φτάσει εδώ που είναι σήμερα. Πέρασε και από σέρβις στη Βερανζέρου 13, γέμισε το ντεπόζιτο και περιμένει με τη μηχανή αναμμένη τους αναγνώστες του.
Πριν τέσσερα χρόνια, λοιπόν, σκέφτηκα να γράψω ένα μυθιστόρημα για έναν συνταξιούχο κύριο που αποφασίζει να μετατρέψει το παλιό του βανάκι σε περιοδεύουσα βιβλιοθήκη και να ταξιδέψει με αυτό στην Ευρώπη. Δεν είχα προσδιορίσει ακόμα την ιδέα της πλοκής, είχα θέσει μόνο το πλαίσιο. Έψαξα στο διαδίκτυο για ανθρώπους που έχουν μετατρέψει βανάκια σε βιβλιοθήκες και ανακάλυψα μια πολύ καλύτερη εκδοχή του ήρωα που είχα στο μυαλό μου. Ο λόγος για τον Antonio La Cava, έναν συνταξιούχο δάσκαλο από τη Ferrandina της νότιας Ιταλίας, ο οποίος έχει μετατρέψει ένα παλιό αγροτικό Piaggio σε περιοδεύουσα βιβλιοθήκη για παιδιά και πηγαίνει σε απομακρυσμένα χωριά της νότιας Ιταλίας για να εμπνεύσει τα παιδιά να διαβάσουν.
Στο πρόσωπό του βρήκα την έμπνευση που αναζητούσα, όχι μόνο για να γράψω ένα μυθιστόρημα, αλλά και για να ενισχύσω την πίστη μου στην ανθρωπότητα. Μια πίστη που τραβούσε τα ζόρια της εκείνη την περίοδο, μιας και διανύαμε την αξέχαστη εποχή της πανδημίας. Με πολλή τύχη και τη βοήθεια φίλων κατάφερα να έρθω σε επαφή μαζί του και ταξίδεψα στα μέρη του για να τον γνωρίσω. Κατάλαβα ότι ήταν πράγματι ένας από αυτούς τους φωτεινούς ανθρώπους που σου ζεσταίνουν την καρδιά με την καλοσύνη τους. Με δέχτηκε με χαρά, μου έδειξε τον τόπο του και μου μίλησε για τη δουλειά που κάνει με τα παιδιά και το Bibliomotocarro, την κινητή του βιβλιοθήκη.
Όταν επέστρεψα από το ταξίδι, το μυθιστόρημα βρήκε σιγά σιγά τον δρόμο του. Ο ήρωάς μου θα ήταν ένας συνταξιούχος δάσκαλος από την νότια Ιταλία, ο οποίος ένα καλοκαίρι αποφασίζει να κάνει τον γύρο τη Ευρώπης με τον εγγονό του, τον Αλέσιο. Ένα road novel που εστιάζει στην τρυφερή σχέση παππού και εγγονού και περιστρέφεται γύρω από οκτώ βασικούς πυλώνες της ανθρώπινης ζωής, που φανερώνονται κλιμακωτά στα οκτώ κεφάλαια του βιβλίου. Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε αυτή η περιπέτεια, η οποία κάνει τον κύκλο της και εύχομαι να κλείσει με μια νέα συνάντηση με τον αγαπητό Antonio La Cava.
Το Γαλάζιο βανάκι είναι για μένα το όχημα, το μέσο που ανοίγει τον διάλογο για θέματα-σταθμούς στη ζωή του ανθρώπου. Η διαδρομή αυτή με δίδαξε πολλά και με έκανε να σκαλίσω ζητήματα στα οποία θεωρούσα πως είχα ήδη δώσει απαντήσεις στο παρελθόν και άλλα που δεν θα νιώσω ποτέ σίγουρη για το εάν έχουν μία και μόνη απάντηση. Όπως γράφω άλλωστε και στο πρώτο κεφάλαιο: «Εκείνα τα χρόνια, όπως και πολλά μετέπειτα, διάβαζα γιατί πίστευα πως η απάντηση κρύβεται στα βιβλία. Έλα όμως που τελικά δεν υπάρχουν απαντήσεις εκεί. Υπάρχουν όλο και περισσότερα ερωτήματα. Αυτό το καταλαβαίνεις ωριμάζοντας ως αναγνώστης και γι' αυτό ακριβώς συνεχίζεις να διαβάζεις, γι' αυτό αγαπάς το βιβλίο. Διαβάζοντας ρωτάς και, όσο εξακολουθείς να ρωτάς, κάποτε βρίσκεις τις απαντήσεις μέσα σου.».
Αυτό ακριβώς ισχύει και για εκείνον που γράφει. Κάποτε βρίσκει τις απαντήσεις μέσα του. Ο συγγραφέας δεν πρέπει να ξεγελιέται, δεν πρέπει να νομίζει ότι κατέχει τις απαντήσεις και ούτε ότι είναι χρέος του να τις δώσει στους αναγνώστες. Εκείνο που κάνει, τελικά, είναι να γεννά περισσότερα ερωτήματα.
Ρουμπίνα Γκουγιουμτζιάν
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το μυθιστόρημα της Ρουμπίνας Γκουγιουμτζιάν Γαλάζιο βανάκι κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.
