.gif)
Η Αικατερίνη Παπασιδέρη και ο Μίμης Καπέρδος σε ένα κείμενο που τολμά να σπάσει τα στερεότυπα ενός ανθρώπου που, κρατώντας μια βαλίτσα, ξεκινά ένα ταξίδι διαφορετικό, αλλιώτικο, στο έργο Αντίστροφη μέτρηση.
Ένα ταξίδι που θα την κάνει σοφότερη αφού θα συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να ζεις με τα δικά σου πρέπει και όχι με τα πρέπει που σου επιβάλουν οι άλλοι.
Η πρώτη φορά που νιώθει ότι αναπνέει ελεύθερη.
Η ζωή της περνάει από μπροστά της γρήγορα και πρώτη φορά βλέπει τα λάθη που έκανε γινόμενη κάποια που ήθελαν οι άλλοι να είναι.
Όχι όμως η ίδια.
Ένα ταξίδι που θα οδηγήσει την Κατίνα ν' αναγνωρίσει τα θέλω της απέναντι στα θέλω των άλλων.
Τις υποχωρήσεις της που έγιναν σημαία της υποταγής της.
Πρώτη της φορά θα βρεθεί να αντιμετωπίσει τις αλήθειες που επιθυμούσε και είχε καταπνίξει μέσα της για χάρη των άλλων.
Μια Κατίνα με μια βαλίτσα που προχώρα πρώτη φορά με ψηλά το κεφάλι αφού μπορεί επιτέλους να αναγνωρίσει το νόημα της ζωής της.
Μια Κατίνα που συμβολίζει πολλές Κατίνες που δεν τόλμησαν.
Εκείνη το κάνει, έστω κι αν είναι αργά.
Μέσα από χιούμορ και τρυφερότητα μας περιγράφει τις σκοτεινές γωνίες όπου κρυβόταν σε όλη της τη ζωή με ένα ταξίδι που της προσφέρει την αυτογνωσία και τη λύτρωση.
Μαζί της το μεταφυσικό με τη μορφή Αρχαγγέλου που, είτε με αυστηρό τρόπο είτε με τρυφερό, προσπαθεί να την καθοδηγήσει στην προσωπική της ολοκλήρωση.
Ένα ταξίδι που επιβάλλεται να την οδηγήσει στην αλήθεια και στη λύτρωση.
Η Αικατερίνη Παπασιδέρη στέκεται απέναντι σε μια ερμηνεία που δύσκολα θα ξεχαστεί.
Η δικιά της Κατίνα, κρατώντας μόνο μια βαλίτσα, ξεκινά μια Αντίστροφη μέτρηση που πηγαίνει τον χρόνο και τον χώρο πίσω στο παρελθόν, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει το μέλλον με νέα πνοή.
Μια δυνατή ανθρώπινη ιστορία που θέλει να διδάξει ότι ποτέ δεν είναι αργά.
Θέλει να δείξει τι οδήγησε εντέλει στο πρώτο «όχι» μιας γυναίκας μετά από μια θάλασσα από «ναι» που δεν ήθελε να πει.
Μια φιγούρα που σιγά σιγά αποκαλύπτεται, δειλά στην αρχή, δυναμικά στο τέλος, όταν η ζωή τής φέρνει τον απολογισμό που της χρειάζεται για να συνεχιστεί το ταξίδι με τα δικά της «θέλω».
Τα δικά της «ναι» και τα δικά της «όχι» που προσφέρει η ίδια στον εαυτό της από το αλλόκοτο ταξίδι που την αλλάζει και την ολοκληρώνει.
Πολύ καλή η σκηνοθεσία, κείμενο και δεμένοι ρόλοι –εκτός από την υπέροχη Παπασιδέρη– και από τους Αθηνά Λάτση, Νίκο Μελά και τον Γιώργο Παππά.
Το όμορφο θέατρο Altera Pars, στην καρδιά της Αθήνας, φιλοξενεί αυτή την ιδιαίτερη παράσταση που αφήνει νοήματα που πρέπει όλοι να κρατήσουμε μέσα μας ζωντανά για το δικό μας ταξίδι αυτογνωσίας που κάποια στιγμή θα ξεκινήσουμε.
Ίσως, εάν σκεφτούμε για άλλη μια φορά τη φιγούρα της Κατίνας να μας θυμίσει κάτι γνώριμο και που περνάει μπροστά μας σαν σκιά που επιθυμεί κάποια στιγμή να βγει στο φως.
Μια καταπληκτική παράσταση που αξίζει στην κάθε στιγμή της και μια Παπασιδέρη συγκλονιστική.
Ευχαριστώ την Άντζυ Νομικού, που είναι η υπεύθυνη στις δημόσιες σχέσεις του έργου, για τη διάθεση των προσκλήσεων ώστε να έχω την ευκαιρία να δω το τόσο καλό αποτέλεσμα.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
