Ο Λέον Τολστόι, ένας από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς της Ρωσίας, έγραψε το έργο Ανάστασις που φιλοξενείται από το θέατρο Νους.
Ο τίτλος είναι μια μικρή απεικόνιση μιας ιστορίας που επιδιώκει λύτρωση από κάποιον που αδίκησε και κάποια που αδικήθηκε.
Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια αίθουσα όπου διεξάγεται μια δίκη με κατηγορούμενη την Κατιούσα Μάσλοβα, μια γυναίκα που έχει αδικηθεί στο παρελθόν από τον πρίγκιπα Νεχλιούντοφ όταν είχαν ερωτευτεί αλλά αυτός, λόγω κοινωνικής θέσης, την εγκατέλειψε. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα για την Κατιούσα μια μεγάλη κατρακύλα που στο τέλος –εντέλει– κατέληξε στα σκοτεινά μονοπάτια και σε έναν φόνο για τον οποίο κατηγορείται αδίκως. Εκείνος νιώθει υπεύθυνος για ό,τι προέκυψε σε εκείνη και αποφασίζει να την συντροφεύσει, παρά τις αντιρρήσεις της, όταν εντέλει καταδικαστεί αδίκως από το δικαστήριο και οδηγηθεί στην Σιβηρία.
Μπορεί μια πόρνη να είναι περισσότερο αθώα από τον αξιοσέβαστο άρχοντα;
Σύμφωνα με την κατασκευασμένη ηθική μιας κοινωνίας ανισοτήτων, όχι.
Εμείς οι υπόλοιποι μπορούμε να πάρουμε τον εύκολο δρόμο της καταδίκης με το όχι μας ή κάποιοι να επιλέξουν και το ναι, αρνούμενοι τις ταμπέλες που θέλει να βάλει στους ανθρώπους μια λανθάνουσα λογική.
Οι άνθρωποι δεν καθορίζουν την ηθική τους από την τάξη που ανήκουν ούτε από τη δουλειά που κάνουν.
Οι φτωχοί είναι περισσότερο ηθικοί από τους πλούσιους και αυτό επιβεβαιώνεται από την ιστορία του Τολστόι και τον ρόλο που παίζει η κυρία πρωταγωνίστριά του.
Μέσα από το ταξίδι προς την κόλαση βλέπεις τις ανισότητες, τη διαφθορά της εξουσίας, την αδικία που προκύπτει παντού ενώ εκείνος προσπαθεί να βρει τα πατήματά του και να προχωρήσει μαζί της σε μια νέα αρχή.
Όλοι αυτό τον κάνει πολέμιο των θεσμών και αρνητή να δεχθεί ένα σύστημα χωρίς αξίες που έχει φτιαχτεί με γνώμονα τους πλούσιους και συντρίβει τους φτωχούς.
Ο Τολστόι, με αυτό το έργο, παρουσιάζει την αδικία που μοιράζεται από το σύστημα για να ευνοεί μόνο τους έχοντες.
Ένα έργο που διατηρείται επίκαιρο και ζωντανό όσο και τα συστήματα χρησιμοποιούν την εξουσία, όχι προς όφελος του συνόλου αλλά προς το συμφέρον των λίγων.
Ο φαύλος κύκλος της εξουσίας, που δεν επιτρέπει εύκολα, με τους πολύπλοκούς της μηχανισμούς σε κάποιον να βρει το δίκιο του.
Ο Βασίλης Τριανταφύλλου έχει κάνει μια πολύ καλή σκηνοθεσία που πράττει τα δέοντα και ακόμα κάτι που τον καθορίζει.
Οι ηθοποιοί Δαβιλάς Αλέξανδρος, Δούβρης Σωτήρης, Ζουρελίδου Ελένη, Ηλιόπουλος Θοδωρής, Κουτουλάκη Ματουάλι, Μηλιαράκη Ασπασία, Μπάδρας Λυκούργος, που συμμετέχουν στην παράσταση, είναι πολύ σωστά επιλεγμένοι και προσφέρουν καλές ερμηνείες στην σκηνή του θεάτρου Νους.
Ο Σωτήρης Δούβρης ξεχωρίζει, κατά εμέ, έχοντας μια επιβλητική παρουσία και μια πολύ ζέστη, καθαρή φωνή γεμάτη συναίσθημα.
Η Κουτουλάκη κάνει μια εκπληκτική ερμηνεία στον ρόλο της Μάσλοβα, σε έναν ρόλο που τον κάνει όλο δικό της.
Τα σκηνικά λιτά μα σωστά, η μουσική μού άρεσε και το έργο περνάει τα σωστά μηνύματα μέσα από το εξαιρετικό κείμενο του Ρώσου συγγραφέα.
Μια μοντέρνα νότα δεν αλλάζει καθόλου την ιστορία αλλά αποδίδει μια φρεσκάδα από τα βαριά σκηνικά που συνοδεύουν τα έργα των Ρώσων συγγραφέων.
Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την υπεύθυνη επικοινωνίας κυρία Γρυλλάκη για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
