Χρήστου Ντικμπασάνη
Ο θόρυβος, αυτός ο οξύς και δυνατός
θόρυβος των καιγόμενων δασών
και του εξορυγμένου άνθρακα
με τρελαίνει, καθώς μέσα τους σέρνομαι
χαιρέκακα, κάνοντας το μυαλό μου
να τρέμει σύγκορμο
διέξοδο κινδύνου
Αυτή η παράνοια στην οποία οδηγούμαι
ημέρα με την ημέρα περισσότερο
ποτέ δεν ήταν δική μου
Πάντοτε την κοίταζα από μακριά
μα τώρα σκύβω συνέχεια
για να προφυλαχθώ απ' τις άρρωστες σκέψεις μου,
τους ανόσιους συλλογισμούς μου,
τα κουρέλια των παθών μου με τις ξεσχισμένες τσέπες
όπου φυλάγω ξεθωριασμένα
αντίγραφα του μολυσμένου πλανήτη μου
που τόσο πολύ πόνεσα και πλήγωσα βαθιά,
αλλάζοντας ακόμη και το αιώνιο κλίμα του
🌹
Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα της Χριστίνας Μακροπούλου
