Μετά την αντάρα

Το όνομά μου είναι Ανδρομάχη Μασούρου και η δεύτερη ποιητική συλλογή μου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν με τίτλο Μετά την αντάρα. Η πρώτη ποιητική συλλογή –ω, τι παράδοξο!– ονομαζόταν Αντάρα. Αν το πρώτο βιβλίο μου ήταν κορίτσι, θα ήταν ένα λιγνό πλάσμα με μακριά μαλλιά, βλέμμα καθαρό αλλά πονεμένο, περικυκλωμένο από σύννεφα, με αποτέλεσμα ούτε εκείνο να μπορεί να δει ξεκάθαρα το περιβάλλον τοπίο, ούτε οι άλλοι ν' αντικρίσουν με διαύγεια την πραγματική εικόνα του κοριτσιού.

Άνοιγε κάθε μέρα όλα τα παράθυρα,

Για να μπάζει αγάπη.

Αέριζε τη φωλιά,

πάντα εκείνη.

(εισαγωγικοί στίχοι)

Το βιβλίο Μετά την αντάρα θα ήταν μια γυναίκα, για την ακρίβεια μια αμαζόνα, με δυνατό κορμί και μυαλό, ξεκάθαρη ματιά, δυναμική παρουσία, που ξέρει τα όπλα της και δε φοβάται να χαμογελάσει.

Έχεις το βλέμμα του ξυλοκόπου.

Θα σκαρφαλώσω να πω στα φύλλα να σ' εκδικηθούν.

Μέτρα αντίστροφα.

Ανεβαίνω.

(από το ποίημα Το κλαδάκι)

Η ποιητική μου συλλογή Μετά την αντάρα παρουσιάζει την οπτική του κοριτσιού που πόνεσε αλλά έμαθε, που πληγώθηκε αλλά δεν εκδικήθηκε, που του έκοψαν τα φτερά αλλά ξαναγεννήθηκε ως Φοίνικας. Ωρίμασε το κοριτσάκι κι αποφάσισε να απαλλαχτεί από όσα λειτουργούν ως βαρίδια ψυχής και σώματος. Έγινε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού της και έδωσε υπόσχεση να προσπαθεί πάντα για την εξέλιξη, την τρυφερή ματιά, το καλό. Ξέρει το σκοτάδι και θέλει να εμπνεύσει όσους παλεύουν με αυτό, να μην το βάζουν κάτω, να τους πείσει πως θα βγουν. Δεν είναι εύκολο, χρειάζεται να πιστέψουν στην εσωτερική δύναμη, στη μαγική θέληση. Και σιγά σιγά θα πραγματοποιηθεί η μεταμόρφωση των καρβουνιασμένων καταστάσεων σε πολύτιμα διαμάντια. Μέσα από τη φωτιά που καίει στην ψυχή.

Δε με νοιάζει να καώ.

Δε με νοιάζει να μαζέψεις τις στάχτες.

Με νοιάζει να ξαναγεννηθώ ως Φοίνικας /

Και να πετάξω μακριά σου.

Ψηλά, πολύ ψηλά.

(ποίημα Ο Φοίνικας)

Αυτή η φράση είναι σαν μότο για μένα: Ψηλά, πολύ ψηλά. Η ίδια η λέξη άνθρωπος το υποδηλώνει (φτιάχτηκε από το άνω και το θρώσκω, κατά τη πιο δημοφιλή άποψη). Με λίγα λόγια, ο άνθρωπος είναι αυτός που κινείται ανοδικά, κοιτάει ψηλά.

Ας είμαστε άνθρωποι, ας δείξουμε την ανθρωπιά μας.

Και θα ονειρεύομαι μια μέρα

Που δυνατός θα 'ναι εκείνος

Που αντέχει ν' απλώνει το χέρι στον πεσμένο να σηκωθεί

Κι ας πέσουν μαζί.

(από το ποίημα Ο αδύναμος)

Η Αντάρα είμαι εγώ. Πήρα όλες τις αντάρες μαζεμένες στα χέρια μου και προσπάθησα να τις μετουσιώσω σε λέξεις και στίχους.

Θα στερέψουν όλες οι βρύσες.

Υπόσχομαι.

Αποφάσισα ν' ανάψω τον ήλιο απόψε.

(από το ποίημα Η απόφαση)

Και κάπως έτσι, ήρθε το βιβλίο Μετά την αντάρα.

Όταν πλέον είχε περάσει το «τσουνάμι» και μπόρεσα να κάτσω ήρεμα στην ακτή να μετρήσω το μέγεθος της καταστροφής όχι για να απελπιστώ, αλλά για να βάλω μπρος το γκρέμισμα-χτίσιμο που απαιτείται ώστε να ξαναφτιάξω από την αρχή «νέα πόλη».

Αναμετρήθηκα με κάθε δύσκολη στιγμή που κουβαλούσα και ξαναέφτιαξα τα παλιά σενάρια έτσι ώστε να τελειώνουν με ομορφιά. Για να μην ξεχνώ πως υπάρχουν εναλλακτικές δράσεις, αποφάσεις και αναθεωρήσεις που βελτιώνουν τη ζωή μου. Τόσο πολύ άρχισα να βλέπω το όμορφο, που έγινε ο κόσμος ολάκερος πιο όμορφος. Όχι ότι ο πόνος τελειώνει, ότι οι δυσκολίες εξαφανίζονται και οι μονόκεροι τρέχουν ανέμελα πάνω σε ουράνια τόξα. Αλλά πλέον δεν φοβάμαι μήπως ο πόνος με κατασπαράξει, πιστεύω πως έχω τα εφόδια να σταθώ απέναντι στις δυσκολίες χωρίς να θυμώνω στη ζωή. Έχω καταλήξει πως το να διατηρείς ζεστό βλέμμα κι ένα τρυφερό χάδι για τους άλλους, ξεκινάει πρώτα από το να κοιτάς με θαλπωρή εσένα. Και πως το να καλπάζεις είναι επιλογή και στάση ζωής, όπως και το να σέρνεσαι.

Και η μάνα μου ν' αγωνιά.

Να με κοιτά.

«Μάνα, πάει η συκιά.

Μη νοιάζεσαι.

Γέμισα τον κήπο λεμονιές.

Μοσχομύρισε το σύμπαν».

(από το ποίημα Η συκιά)

Ανδρομάχη Μασούρου

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Η ποιητική συλλογή της Ανδρομάχης Μασούρου Μετά την αντάρα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν