4
Στην πλάτη καθρέπτη
σφοδρής καταιγίδας
στέκουν σβησμένα πρόσωπα
προηγούμενων
που χάθηκαν στον λαβύρινθο
των εντοσθίων τους
χαρίζοντας σε μας
αλλοτρίωση
Οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι ήταν ο καθρέπτης του εαυτού μας στον οποίο η γενιά που γεννήθηκε μέσα ή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήθελε να μην κοιτάξει στον καθρέπτη του. Κατά βάθος δεν είχαν πρόσωπο και ποτέ δεν τα πήγα καλά με τ' άντερά τους γι' αυτό και έχτισαν έναν κόσμο που κάθε ελπίδα εξαρχής την είχε χαντακωμένη και χαμένη. Πατάγανε πάνω στο πιο ελάχιστο έδαφος που υπάρχει, το στενό ατομικό συμφέρον, την καριέρα και την αυτοπροβολή. Ιεροποίησαν τον καταναλωτισμό, τη φανφάρα έκαναν ιδεολογία και κουλτούρα, την κατάθλιψη αγιοποίηση και φευγάτη αναζήτηση, τα ναρκωτικά επανάσταση και το μόνο που τους έμεινε να εκφραστούν, η σεξουαλική απελευθέρωση, την έκαναν εμπόριο και τσόντες. Η μήτρα της αλλοτρίωσης, οι τύποι που δεν τα βρίσκανε με τα άντερά τους, που δεν άντεχαν την αλήθεια τους γιατί ήταν άκρως ρηχή και εξαρχής κάλπικη. Ό,τι καλό πήγε να γίνει το '50 και το '60 το ισοπέδωσαν με τον πιο εμπορεύσιμο τρόπο που υπάρχει. Ήξεραν να πουλάνε και ν' αγοράζουνε καλύτερα από οποιονδήποτε και πρωτίστως και κυρίως τον εαυτό τους. Κάτι που αλλοτριώνεται μια φορά πουλιέται διαδοχικά σε κάθε μορφή και τιμή, παραμένει ένα αιώνιο προϊόν. Δεν ξέρεις αν σου έλεγαν αλήθεια ή ψέμα γιατί δεν ήξεραν καν οι ίδιοι· οι μανούλες του τζόγου, της αρπακτής, του στοιχήματος έβαλαν τα θεμέλια για να καταρρεύσει ο κόσμος των ιδεών και αξιών. Πάγωσαν την ιστορία εγκλωβίζοντάς την στις διαδικασίες εμπορικών συναλλαγών και μόνο. Ιστορία κάνει ό,τι πουλιέται και κυρίως αυτός που πουλιέται όσο καλύτερα γίνεται. Η αγοραπωλησία τα αλέθει όλα. Και για να είναι πειστικοί πρώτα άλεσαν τους εαυτούς τους ως πείραμα προς απόδειξη της πεποίθησής τους. Άρα η μόνη τους αλήθεια είναι πούλα στην καλύτερη τιμή σε κάθε στιγμή το τομάρι σου. Αυτοί έθρεψαν τον κωλοπαιδαρισμό, τον οχαδερφισμό, τη φυγοπονία και τον παρασιτισμό.
Σιμόν: Αλήθεια, γιατί γράφεις;
Γιάννης: Ξεκίνησα να γράφω ποιήματα από τότε που χώρισα με την Πόπη, για να μην τρελαθώ, μην πάρω δίκαννο και πυροβολώ αδιακρίτως, μην αυτοκτονήσω. Νιώθω ότι μου έκλεψε τη ζωή, όχι μόνο αυτή αλλά και άλλοι, οι δικοί μου, η οικογένειά μου, οι φίλοι μου, οι γνωστοί και οι πελάτες του μαγαζιού. Όλοι μου έπαιρναν και από ένα κομμάτι. Η Πόπη γιατί μου στέρησε την πατρότητα με δύο αμβλώσεις που έκανε και δεν τις ήθελα ή δεν ήξερα ποιανού ήταν το έμβρυο και οι άλλοι για λόγους μικροσυμφέροντος με πρώτους και καλύτερους τον αδελφό μου και τα ξαδέλφια μου που τα βλέπω και κάνω εμετό. Δεν θέλω να τους ακούω, βλέπω και μιλάω γι' αυτό και ό,τι μου ζητούν μέσω άλλων τους το δίνω για να τους ξεφορτωθώ. Ο περίγυρός μου με πλησιάζει μονάχα για να μου ζητήσει μια χάρη ή να επωφεληθεί, δεν είναι ειλικρινείς και όλο αυτό ξεκινάει από τους γονείς μου. Και αυτοί, με πρώτη τη μάνα μου, πάντα ζητούν κάτι από μένα, πάντα θα στήσουν ένα αλισβερίσι, μια ανταλλαγή και πάντα θα ζητήσουν τα περισσότερα από μένα γιατί ξέρουν πως είμαι ικανός και ψυχικά διαθέσιμος να τα δώσω. Μετά όλοι μαζί, ενορχηστρωμένα, θα με χαρακτηρίσουν επιπόλαιο, ευκολόπιστο, σκορπαλευρά και σε κάθε στραβή αντί να στηρίξουν θα πουν ότι φταίω και από πάνω χωρίς φυσικά να σταθούν δίπλα μου πραγματικά. Οπότε γράφω για όσα μου κλέβουν και για τον τρόπο που θα αποδράσω από αυτόν τον φαύλο κύκλο. Αλήθεια, εσύ πώς και δεν παντρεύτηκες;
Σιμόν: Παντρεύτηκα, η μάνα μου στα δεκαεννιά μού είπε καθαρά και ξάστερα πως πρέπει να παντρευτώ και να κάνω οικογένεια. Ε, γνώριζα ένα κτηματία...
Γιάννης: Ααα, φραγκάτος ο τύπος, λοιπόν.
Σιμόν: Κόψε το καλαμπούρι, γνώρισα τον Μισέλ, 15 χρόνια μεγαλύτερό μου, μου άρεσε, ήταν ωραίος, περιποιημένος και επιτυχημένος, είχε χωράφια με καλαμπόκια για ζωοτροφή, ωραίο σπίτι, άνετη ζωή, εξόδους και αυτός στεκόταν πολύ καλά και μικροέδειχνε, οπότε είπα στη μάνα μου πρώτα το ναι και μετά σε αυτόν.
Γιάννης: Και τι έγινε;
Σιμόν: Τίποτα, μια τρύπα στο νερό, είχα τις αδελφές του να μας κάνουν κουμάντο και να ελέγχουν εμένα, τι κάνω, πώς το κάνω, γιατί το κάνω, ώσπου στα δύο χρόνια τον παράτησα. Γνώρισα έναν συνομήλικό μου και φύγαμε για διακοπές στην Πορτογαλία, αλλά δεν είχε κότσια, φοβόταν την οικογένεια του άνδρα μου και μετά το Πόρτο έφαγε πόρτα γιατί τα μάσαγε, οπότε έμμεσα την έφαγα εγώ αφήνοντάς με με την εντύπωση πως τον απέρριπτα. Δηλαδή, ευγένεια, ξεπέτα και διπλωματία ένα πράγμα. Πάμε να κοιμηθούμε;
Γιάννης: Όχι δεν θέλω, θέλω να κουβεντιάσουμε, σε πειράζει;
Σιμόν: Καλά άντε να συζητήσουμε, λοιπόν. Να βγάλουμε τα εσώψυχά μας.
Γιάννης: Αλήθεια με τον τύπο που ήσουν μαζί, γιατί ήθελες να χωρίσεις; Χρόνια δεν είχατε σχέση;
Σιμόν: Δεν λες για κλεμμένη ζωή; Μόνο η δική σου είναι νομίζεις; Ο ένας κλέβει τη ζωή του άλλου Γιάννη, όπως μπορεί. Και στην δική μου περίπτωση μου έκλεψε τη ζωή ο Μαρκ, αλλά τα ήθελα και τα έπαθα. Τον γούσταρα πολύ· και αυτός μεγαλύτερός μου γύρω στα 20 χρόνια, αλλά ζόρικος τύπος, ταξιτζής στο Παρίσι και μετά ιδιοκτήτης κλαμπ. Άνθρωπος της νύχτας. Σε πουλάει και σ' αγοράζει στο λεπτό. Βέβαια συνέχεια στα χωρίσματα ήμασταν. Και περάσαν 10 χρόνια χωρίζοντας. Αυτός είχε και άλλη μία ερωμένη με την οποία έκανε δύο παιδιά. Και εγώ έμεινα δύο φορές έγκυος από αυτόν αλλά με προλάβαινε η Μαρί πάντα. Έτσι έκανα εκτρώσεις, μετά συζούσα μαζί του και με τα παιδιά του αφού ήταν με την Μαρί διαρκώς στα μαχαίρια. Μύλος...
Γιάννης: Φαύλο κύκλο τον λένε.
Σιμόν: Ό,τι πεις, δεν θα τα χαλάσουμε στις συνώνυμες λέξεις. Και συ γιατί δεν παντρεύτηκες;
Γιάννης; Εγώ είμαι μικρότερος από σένα έχω καιρό ακόμα, μπορεί τελικά να είσαι εσύ η κατάλληλη, πού ξέρεις;
Σιμόν: Μικρούλη κομμένη, εγώ έχω κάνει γάμο και εκτρώσεις. Παιδιά δεν θέλω πια.
Γιάννης: Μα γιατί; Αν μας προκύψει δεν θα το...
Σιμόν: Ούτε λόγος, επειδή χύνεις μέσα μου δεν σημαίνει πως θα με αφήσεις σε ενδιαφέρουσα. Παίρνω αντισυλληπτικά χάπια από τότε που γνωριστήκαμε, γι' αυτό και σε αφήνω ελεύθερο να το ευχαριστιόσαστε. Ιδού και ο λόγος που σε έβαλα να κάνεις τεστ.
Γιάννης: Μα γιατί δεν θέλεις; Να έχουμε δύο παιδιά σε αυτή την αγροικία, μόνο κομμουνιστικά τραγούδια θα ακούνε... Ούτε κιχ για την Λεπέν, με ακούς;
Σιμόν: Κοίτα που έχει πάει ήδη στους κομμουνιστικούς απόγονους. Ρε, δικά σου είναι τα παιδιά μόνο, εσύ θα τα κάνεις; Η γυναίκα εγκυμονεί, οι άντρες παίζουν το πουλί τους. Και σου είπα δεν γουστάρω τέκνα, τέλος η κουβέντα, γκέγκε;
Copyright © Γιάννης Σμίχελης All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Η συλλογή Δεύτερη φωνή II που περιέχει τα βιβλία Δηλήδονες του Γιάννη Σμίχελη και Λαγνογκριζοβυθίσεις της Νεφέλης Σμίχελη, που δημοσιεύθηκαν τμηματικά από τις 4 Μαρτίου 2026, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις koukidaki. ISBN: 978-618-88274-0-0
Ξεκινήστε από την αρχή. Συνεχίστε στο επόμενο στις 5 Σεπτεμβρίου.
