Latifa Harbawi
Πρωί στην άκρη του τίποτα
ο ήλιος ανατέλλει μακριά από την πληγή
τα δάχτυλα των κουρασμένων δεν φτάνουν ποτέ τη ζεστασιά του
τα μάτια φαίνονται πιο ντελικάτα από τον πόνο
λαχανιάζουν, τρέχουν, παρατάσσονται
Νομίζουν ότι στο τέλος υπάρχει ένα κλειδί
κάτι που αξίζει όλο αυτό το λύγισμα
αλλά δεν παίρνουν τίποτα άλλο παρά μόνο ένα μπουκέτο βιολέτες
για να στολίσουν την κηδεία τους και να στεφανώσουν τους τάφους τους!
Η ζωή είναι να σταματάς για μια στιγμή
να πίνεις δροσερό νερό αργά
να χαμογελάς σε μια στιγμή χωρίς νόημα από ένα φθαρμένο μπαλκόνι
Τίποτα σε αυτό το αλαζονικό σύμπαν
καμία δόξα, καμία αγάπη που πωλείται
ούτε δάκρυα που γίνονται τελετουργία
ισοδυναμούν με μια μόνο στιγμή αυθόρμητη που γελάς
με αυτόν που αγαπάς.
🍂
Copyright © Latifa Harbaoui All rights reserved, Αλγερία
Μετάφραση: Ανδρομάχη Μπενέκου
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης της Ανδρομάχης Μπενέκου [ζωγραφική]
