ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ: Η Γελάδα *** Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Άπαντα Κ. Καρυωτάκη * Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Τα όνειρα που κράτησα για μένα * Στις στάχτες της Σαλονίκης * Μια νύχτα ακόμη * Το αγκάθινο στέμμα * Ένοχα μυστικά * Το βαλς της παγωμένης καρδιάς * Ουμπούντου * Το αρπακτικό * Δύο ιστορίες για ένα πρόσωπο * Ο παραμυθάς * Ο Καπήλαρης * Ώρα μηδέν * Αριάδνη * Το βαλς του ονείρου * Η τελευταία λέξη είναι της μοίρας * Χάρτινος πύργος ** Νουβέλα: Αγγελική μορφή * Αδέσποτος νους * Το γιασεμί ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Αναμνήσεις από στάχτη * Εκεί που ανθίζουν οι κραυγές ** Παιδικά: Ο Παρφές * Το παραμύθι με τα παραμύθια * Πέντε βιβλία της σειράς ΩΟ * Ονειρικές αφηγήσεις ** Ποίηση: 2ος Νόμος * Ο χορός της αστραπής * Προσωρινή αιωνιότητα * Ossimoro * Τα λογοπαίγνια μιας ύπουλης αλήθειας ** Βιογραφικά: Κάθε Ιούλιο επιστρέφω ** Αυτοβελτίωση-στοχασμοί: Αναζητώντας φως * Now and Zen ** Λευκώματα: Βίβλος βιβλιοφίλων

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Η Νύχτα

Yard Gal

Προσφάτως είδαμε την παράσταση Η Νύχτα, Yard Gal, της Ρεμπέκα Πρίτσαρντ, σε σκηνοθεσία Τάσου Σαγρή, στο θέατρο Παραμυθίας, με τις Σ. Δούτσιου και Λ. Τσεσματζόγλου στους ρόλους, σε μετάφραση της Anna Holloway, σκηνικά Kenny Mac Lellan, video art της Άλκηστις Καφετζή και φωτισμούς του Γιώργου Παπανδρικόπουλου. Η μουσική της παράστασης αποτελούνταν από κομμάτια των Radiohead, Prodigy, Anne Clark, Lou Reed, Yann Tiersen, Total Eclipse, X-Dream, ATMOS, Sandman, Mikael Delta και Arcade Fire.

Κι όπως εν αρχή ην ο λόγος, κατ’ αρχάς ας δούμε το κείμενο. Το Yard Gal της Πρίτσαρντ γράφτηκε το 1998 και τιμήθηκε με το βραβείο Critics’ Circle Award. Η Πρίτσαρντ ανήκει στην γενιά εκείνη θεατρικών συγγραφέων που ανέδειξε μια Σάρα Κέιν κι έναν Ρέιβενχιλ. Το έργο πήρε τον τίτλο από τα μέλη Τζαμαϊκανών συμμοριών που είναι γνωστά ως yardies· το yard εδώ σημαίνει είτε το σπίτι είτε την πατρίδα. Τα κορίτσια αυτών των συμμοριών ονομάζονται yard gals. Οι βασικοί χαρακτήρες του κειμένου είναι μια έγχρωμη μετανάστης με το παρατσούκλι Boo και η Marie, μια ντόπια της εργατικής τάξης του East End. Αυτές οι δύο αποτελούν ένα μέρος μιας παρέας κοριτσιών. Αυτή η παρέα, που στο τέλος έρχεται σε ρήξη, εκτός από αυτές τις δύο φίλες, που είναι στενά συνδεδεμένες, χωρίς να είναι λεσβίες, ψωνίζονται, κάνουν χρήση ναρκωτικών, ζουν κατά κύριο λόγο την νύχτα, πίνουν, χορεύουν και διαπράττουν μικροεγκλήματα. Το χαρακτηριστικό του κειμένου είναι η γλώσσα που χρησιμοποιεί η Πρίτσαρντ -μια κοινωνιόγλωσσα του περιθωρίου αναμεμειγμένη με στοιχεία διαλέκτου των εργατικών τάξεων και δοσμένη με μια αινιγματική σύνταξη, σε σημείο που να χρειάζεται γλωσσάρι για να καταλάβεις τι θέλει να πει. Μια κοπέλα από την παρέα αυτοκτονεί, η Marie μένει έγκυος και ρίχνει το παιδί, ενώ διαπράττει και μια δολοφονία, την οποία επωμίζεται η Boo.
Στη δική μας παράσταση τώρα. Θα πρέπει να επαινέσουμε τα σκηνικά και το video art που έπαιζε σχεδόν καταλυτικό ρόλο στην παράσταση. Τα σκηνικά λιτά, ό,τι ακριβώς χρειαζόταν για μια τέτοια παράσταση. Δεν έχω ξαναδεί πιο ταιριαστό video art να παίζει σε θέατρο. Χαρακτηριστικό, κομμένο και ραμμένο ώστε να αποδώσει καλύτερα καταστάσεις και να αφηγηθεί πράγματα. Η επιλογή της μουσικής χαρακτηριστική και άκρως ταιριαστή. Οι φωτισμοί όπως έπρεπε να είναι… Όλα αυτά μια χαρά.

Οι κ. Δούτσιου και Τσεσματζόγλου πολύ καλές στους ρόλους τους, προσπάθησαν φιλότιμα να αποδώσουν σύγχρονα δεδομένα, που βρίσκονται αρκετά μακριά από την ελληνική πραγματικότητα και σ’ αυτό τα κατάφεραν. Η κ. Δούτσιου μας ξένισε λίγο στην αρχή, φάνηκε κάπως παράταιρη στην εναρκτήρια αφήγησή της, στην συνέχεια όμως, βρήκε πολύ γρήγορα τα φωνητικά της πατήματα κι εμείς το συνηθίσαμε χωρίς να μας ξενίζει. Η κ. Τσεσματζόγλου απ’ την αρχή μέχρι το τέλος πολύ καλή στην αεικίνητη, νευρική, οξύθυμη και παρορμητική αποστολή της. Η αφήγηση της επίθεσης στον τύπο μέσα στο μπαρ ήταν εξαιρετική. Παρ’ όλ’ αυτά, στο τέλος της παράστασης κάτι δεν μας «κόλλαγε». Κι αυτό το κάτι ψάξαμε να βρούμε.

Το πρώτο που παρατηρήσαμε ήταν μια αναντιστοιχία, που μπορεί και να αποδειχθεί ολέθρια, σε σημείο να καταβαραθρώσει το κείμενο και την παράσταση. Το μεταφρασμένο κείμενο έβριθε στοιχείων μιας γλώσσας αργκό που παρέπεμπε περισσότερο σε 80’s ελληνικά παρά στην τέλη δεκαετίας ’90 κι αρχών 2000. Αυτό, δε, σε συνδυασμό με την αφήγηση απ’ την μια και απ’ την άλλη με την ηλικιακή απόδοση των πρωταγωνιστριών μας ξένισε. Στην παράστασή μας οι πρωταγωνίστριες δηλώνεται πως είναι 25 και 30 χρόνων.
Δεν γνωρίζουμε αν αυτές είναι και οι ηλικίες που έχει στο κείμενο της η Πρίτσαρντ, αν έχει. Πάντως, για τα ελληνικά δεδομένα, περισσότερο θα ταίριαζαν κάπως νεότερες ηλικίες για να αποδώσουν όλα αυτά, ας πούμε γύρω στα 18 με 20, ή 20 με 25 ετών, παρά μεγαλύτερες.

Το έτερο είχε να κάνει περισσότερο με τα μικρόφωνα την ώρα που ταυτόχρονα έπαιζε μουσική δυνατά και χρειαζόταν να μιλούν οι ηθοποιοί. Εκεί πολλές φορές χάνονταν, δεν ακούγονταν υπερκαλυπτόμενες από την μουσική. Όπως και όταν χρειαζόταν να μιλήσουν με γυρισμένη πλάτη στους θεατές. Αν και αυτά τα τελευταία αποτελούν μικροπροβλήματα που εύκολα διορθώνονται.

Σε γενικές γραμμές, είδαμε μια καλοκουρδισμένη παράσταση, στο σύνολό της. Μπορεί να μην είδαμε ακριβώς το Yard Gal της Πρίτσαρντ, αυτό που είδαμε όμως μας άρεσε. Κι αυτό που είδαμε ήταν η ανάδειξη ενός δυστοπικού και ζοφερού παρόντος και μέλλοντος, μέσα από την περιθωριακή ματιά των πρωταγωνιστριών, βυθισμένη στα ναρκωτικά, στο πληρωμένο σεξ, στο ανύπαρκτο μέλλον και στο άνευ ουσίας παρόν. Αυτά είναι που ανέδειξε η σκηνοθεσία του κ. Σαγρή.
Περισσότερα του ίδιου
Με την παράσταση Η ΝΥΧΤΑ! (Υard Gal) της Rebecca Prichard σε σκηνοθεσία του Τάσου Σαγρή το Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών εξερευνά την βία, τα αδιέξοδα και τις ελπίδες των νέων ανθρώπων σήμερα. Στέλνει ένα σήμα κινδύνου για το άμεσο μέλλον. Μας καλεί να ταξιδέψουμε στην σκοτεινή πλευρά του ίδιου μας του εαυτού, εκεί που κατοικούν οι εφιάλτες και τα πιο κρυφά όνειρα μας.
Ταυτότητα:
Σκηνοθεσία: Τάσος Σάγρης
Παίζoυν: Σίσσυ Δούτσιου, Λίλη Τσασματζόγλου
Μουσική: Radiohead, Prodigy, Anne Clark, Total Eclipse, X Dream, Atmos, Sandman, Lou Reed, Μikael Delta, Yann Tiersen, Αrcade Fire
Video Art: Άλκηστις Καφετζή, Void Optical Art Laboratory
Σκηνικά: Κenny Mac Lellan
Φωτισμοί: Γιώργος Παπανδρικόπουλος
Μετάφραση: Anna Holloway
Στο θέατρο Παραμυθίας (Παραμυθίας 27 και Πλαταιών, Κεραμεικός, 2103457904) κάθε Δευτέρα και Τρίτη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Αγγελική μορφή, Πηνελόπη ΤσιάλαΟ χορός της αστραπής, Ήλια Λ.ΘεοφιλίδουΣειρά βιβλίων ΩΟ, Σόφι ΆντερσενΏρα μηδέν, Αιμιλία ΠλατήΤο βαλς του ονείρου, Ελισάβετ ΔανέζηNow and Zen, Άγγελος ΜπάκαςΟνειρικές αφηγήσεις, The weird side tales
Το παραμύθι με τα παραμύθια, Α. ΠλατήΜια νύχτα ακόμη, Κώστας ΚρομμύδαςΔύο ιστορίες για ένα πρόσωπο, Δ. ΠαπαδόπουλοςΚάθε Ιούλιο επιστρέφω, Γ. ΜολέσκηςΕκεί που ανθίζουν οι κραυγές, Ν. ΒαρδάκαςΑριάδνη, Μαίρη ΚατσανίδουΟυμπούντου, Μάνθος Σκαργιώτης
Το αρπακτικό, Γκιλ Σκοτ-ΧέρονΑδέσποτος νους, Δήμητρα ΚωνσταντινίδουΒίβλος βιβλιοφίλων, Άγγελος ΜπάκαςΤο γιασεμί, Σταυρούλα ΝοβακίδουΟ Καπήλαρης
Ο παραμυθάς, Γ. ΠαπουλήςΤο αγκάθινο στέμμα, Θεόφιλος Γιαννόπουλος
Χάρτινος πύργος, Σοφία ΚατάραΗ τελευταία λέξη είναι της μοίρας, Μ. ΚατσούπηΤα λογοπαίγνια μιας ύπουλης αλήθειας, Σ. ΦράγγοςOssimoro, Γιώργος ΜουτσινάςΠροσωρινή αιωνιότητα, Μαρκ Στραντ
Το βαλς της παγωμένης καρδιάς, Φωτεινή ΑγγελήΑναζητώντας φως, Β. Παπακώστας