ΔΩΡΟ ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ για τις παιδικές παραστάσεις του θεάτρου 104 *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το καλοκαίρι του αιγόκερου * Η αγάπη μπορεί * Ένγκαρ Χέβενσκαρ, Η επανάσταση * Η κατάρα του φεγγαριού * Άρωμα βροχής * Λίγες και μία νύχτες * Ροδάνθη * Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Εξ απροόπτου έρωτες * Πόσες είναι οι εποχές; * Με τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο * Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα ** Παιδικά: Μάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα ** Ποίηση: 2ος Νόμος * Η γυναίκα του κόσμου * Πέρασε καιρός * Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2019

Ο Γιάννης Τράντας και ο Αίας (Τέταρτη διάσταση)

Από 7 Οκτωβρίου 2019 και κάθε Δευτέρα στις 19:00, στο θέατρο Αλκμήνη, έρχεται ο «Αίας» που σκηνοθετεί και ερμηνεύει ο Γιάννης Τράντας.
Στο δελτίο τύπου λέει χαρακτηριστικά:
Ὁ Ρίτσος γράφει τὸν «Αἴαντα», ἐξόριστος ἀπὸ τὴ χοῦντα τῶν συνταγματαρχῶν, στὴ Λέρο καὶ στὴ Σάμο (Αὔγουστος 1967 – Ἰανουάριος 1969), ποὺ ἀνήκει στὴν ποιητική του συλλογὴ «Τέταρτη Διάσταση». Δὲν ἀναπαριστᾶ τὸν Αἴαντα ὅπως τὸν ξέρουμε ἀπὸ τὸν Ὅμηρο καὶ τὸ Σοφοκλῆ, ἀλλὰ τὸν καλλιεργεῖ ὡς γῆ γόνιμη πάνω στὴν ὁποία ἀποθέτει τὸ δικό του καημό, ἀφοῦ στὴ ζωή του ἔζησε καὶ μὲ παρόμοιες ἐμπειρίες καὶ πίκρες. Ἀπὸ αὐτὲς ἐπιδιώκει νὰ καθαρθεῖ...
Ὁ Αἴας ὁ Τελαμώνιος, ὁ μέγας, ὁ Σαλαμίνιος, θεωρεῖται μετὰ τὸν πρῶτο του ξάδερφο - τὸν Ἀχιλλέα - ὁ πιὸ γενναῖος ἥρωας ἀπ’ τοὺς Πανέλληνες, ποὺ ἐκστρατεύσαν στὸ Ἴλιον. Ὅταν θανατώθηκε ὁ Ἀχιλλέας ἀπ’ τὸν Πάρη - Ἀλέξανδρο, τὰ ὅπλα τοῦ Ἀχιλλέα ἔπρεπε νὰ πᾶνε στὸν πιὸ γενναῖο, δηλαδὴ στὸν Αἴαντα. Οἱ Ἀτρεῖδες ἀρχηγοὶ μὲ πονηριὲς κι ἀπάτες τὸν ἀποκλείουν ἀπ’ τὰ ὅπλα, δίνοντάς τα στὸν Ὀδυσσέα. Μετὰ ἀπ’ αὐτὴ τὴν καταφανὴ καὶ ὕψιστη προσβολή, ὁ Αἴαντας καθὼς ἔχει ἐπιστρέψει στὴν σκηνή του στὸ στρατόπεδο, ἀποφασίζει νὰ βγῇ, νὰ σκοτώσῃ καὶ νὰ αἰχμαλωτίσῃ αὐτοὺς ποὺ τὸν ἀδίκησαν. Ἡ θεὰ Ἀθηνᾶ ὅμως τοῦ σκοτίζει τὸν νοῦ κι ὁ Αἴαντας μαινόμενος σφάζει ὅ,τι ζῶο βρεθεῖ μπροστά του, νομίζοντας πὼς σκοτώνει τοὺς Ἀτρεῖδες. Ὅταν πιὰ ὅλοι, ἐκτὸς τῶν ζώων, ἔχουν μείνει ζωντανοὶ κι ἀλώβητοι ἀπ’ τὸν Αἴαντα, ἡ Ἀθηνᾶ τὸν ἐπαναφέρει στὰ συγκαλά του, καθὼς ἔχει ἐπιστρέψει ξανὰ στὴν σκηνή του. Ὁ Ρίτσος πιάνει τὸ νῆμα ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ Αἴαντας ἀρχίζει νὰ συνέρχεται καὶ νὰ ἀντιλαμβάνεται τί ἔχει κάνει, μὲ τὶς «τυφλὲς ἀνδραγαθίες» του… «καὶ μὲ τὶς ἄλλες, τὶς πραγματικὲς ἐκεῖνες ποὺ κάποτε ἔπραξε γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς Ἕλληνες».

Ο ερμηνευτής και σκηνοθέτης, Γιάννης Τράντας, μιλάει για το έργο και τον ήρωά του...
Πώς σας ήρθε η ιδέα; Ποιο ήταν το έναυσμα, η έμπνευση ή ό,τι άλλο που αποτέλεσε το κίνητρο για τη δημιουργία αυτής της παράστασης;
Γιάννης Τράντας: «…τίποτα ο φόβος δεν είναι του εχθρού μπροστά στο φόβου του φίλου, που ξέρει τις κρυφές πληγές κι εκεί σημαδεύει…». Το 2009, έτος εορτασμού για τα 100 χρόνια από την γέννηση του ποιητή, προσκλήθηκα για μια ραδιοφωνική απαγγελία του «Αίαντα» από την ΕΡΑ2. Κείμενο συγκλονιστικό, γεμάτο θυελλώδεις εικόνες, με μια ζωντάνια που προκαλεί συναισθηματική αναστάτωση, λόγος απλός, καθημερινός, ουσιώδης. Λόγος προκλητικά θεατρικός, που με κάλεσε να τον ζωντανέψω ώστε να πάρει θεατρική σάρκα και οστά.

Ποιες οι προκλήσεις και τα εμπόδια που αντιμετωπίσατε;
Γ.Τ.: Ο πυρετικός λόγος ενός ανθρώπου, που μόλις αρχίζει να συνέρχεται από την τρέλα, δεν είναι και το πιο διαχειρίσιμο πράγμα, ώστε να αποκτήσει συνοχή και ειρμό. Πρέπει ο ηθοποιός να βρει και να αναδείξει αθόρυβα την λεπτή κλωστή που συνδέει τις αλλεπάλληλες καταστάσεις της ψυχικής κρίσης του ήρωα Αίαντα. Ο Ρίτσος κεντάει με ψιλοβελονιά αυτόν τον μίτο της έντασης των κρυφών νοημάτων και των συνδέσεών τους, κατορθώνοντας ο λόγος του τελικά να είναι σαφής και διαυγής. Εκεί ο ηθοποιός προκαλείται να νικήσει τον Μινώταυρο των φαινομενικά αλλόκοτων καταστάσεων και να οδηγήσει τον θεατή στο ξέφωτο της κατανόησης.

Τι σηματοδοτεί για εσάς ο Αίας ως άνθρωπος και τι ως ήρωας; Τι θα θέλατε να κρατήσει ο θεατής;
Γ.Τ.: Ως άνθρωπος είναι εκείνος ο αγωνιστής υπέρ των αξιών της ζωής, που δεν βάζει νερό στο κρασί του, εκτός αν πρέπει να υπηρετήσει το όντως καλό, οπότε νερώνει μόνο το δικό του κρασί. Ως ήρωας, και μάλιστα ομηρικός, είναι το τελευταίο σήμα κατατεθέν της ηρωϊκής εποχής. Δεν τον αφορά τόσο η επιβίωση παντί σθένει, όσο ο δρόμος της περηφάνειας και της τιμής, όσο μοναχικός κι αν είναι, κι αυτό είναι και η ύβρις του.
Ο θεατής θα μπορούσε να προβληματιστεί με τα λόγια του, «αν νικήθηκα, νικήθηκα όχι απ’ ανθρώπους, μόνο απ’ τους θεούς, καμιά νίκη, ούτε ήττα δεν είναι δική μας… ό,τι φτιάχνουμε κι ό,τι είμαστε, άλλος μας τόδωσε και μας το παίρνει πίσω, ξένος, άγνωστος, χωρίς τη θέλησή μας».

Πώς θα χαρακτηρίζατε την παράσταση Αίας; Σύγχρονη, κλασικότροπη, επίκαιρη, κοινωνική, δράμα... κάτι άλλο;
Γ.Τ.: Δράμα, με την πρωτογενή σημασία του. Η δυναμική του ποιήματος αυτού ενέχει επάξια θέση στην διαχρονία των μεγάλων και πανανθρώπινων κειμένων, χωρίς υπερβολή. Μιλάει στην καρδιά και το θυμικό κάθε ανθρώπινου όντος, όπου γης.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το έργο με μια λέξη;
Γ.Τ.: Μήνις. Την έχουν φαίνεται στο σόι τους τα πρωτοξάδερφα Αχιλλέας και Αίας και μας την κληρονόμησαν κι εμάς των νεοελλήνων. Εμφύλια φαγωμάρα για ένα «γαμώτο».
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία-σκηνογραφία-ερμηνεία: Γιάννης Τράντας
Μουσική-πιάνο-τζουράς: Πέτρος Δουρδουμπάκης
Κοστούμια: Δημήτρης Παρθένης (Parthenis)
Τέκμησσα-ἀφηγήτρια: Μαρία Γώγου
Ζωγραφική: Ἀλιέ Ἐφέντη
Ἀφίσσα: Νίκος Κουλουμπρούκας
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού
Διεύθυνση παραγωγής-συντονισμού: Γρηγόρης Τζιάλλας
Διάρκεια: 70 λεπτά

Στο θέατρο Αλκμήνη [Αλκμήνης 8-12, Γκάζι, 2103428650] κάθε Δευτέρα στις 19.00

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΈνας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΤα διαμάντια της Δόμνας, Σ.ΠοιμενίδουΆρωμα βροχής, Τ. ΚοντοπούλουΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΣκόρπιες μνήμες, Περικλής Λεύκας7 Καταραμένες ιστορίες, Ε. Ιωσηφίδης
Ισμήνη, Μαρία ΛιβυκούΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Ένας φάρος στην ψυχή μου, Β. ΜακαρίουΡοδάνθη, Μ. ΠαπαπαναγιώτουΨευδάνθρακας και άλλες ιστορίες, Ε.Μακαριάδη
Πόσες είναι οι εποχές; Σ.Λειβαδιώτου2ος Νόμος, Αργύρης ΧριστομάγνοςΣημειώσεις ενός αυτόχειρα, Γ. ΡόγγαςΜε τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο, F,AmbrosoΜάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα, Ε.Μ.Τσουκάλη
Η κατάρα του φεγγαριού, Β. ΚοτλίτσαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Το αγκάθινο στέμμα, Θ. ΓιαννόπουλοςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενΛίγες και μία νύχτες, Ι, ΖουργόςΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου