Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Η νύφη που δεν γέλασε * Θύματα * Η αύρα του έρωτα * Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ο Αρσάμης της Περσίας * Ίχνη στα όνειρα * Τα ίχνη του αίματος * Υπεράνω πάσης υποψίας * Μια ανάσα πριν το τέλος * Γιαννέσα * Είκοσι τσουβάλια λίρες ** Ποίηση: Κατάβασις * Με φόβο και πάθος * Το όνομα του έρωτα * Πικραλίδα * Η εξορία του Σειληνού ** Άλλα: Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Τα αχνά φώτα της Μάρφα * Μέχρι να δω τον Άλκη * Φρούτα στο πιάτο και άλλες τρυφερότητες ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Μικροί μαθητές της ζωής * Ο νέος εφιάλτης: Η ομάδα των 5 εναντίον...? ** Νουβέλες: Θα τα πω όλα στον Θεό * Club Killaz * Φάρος σκιών * Δύο ιστορίες ** Άλμπουμ μουσικό: The Birds Sing As Bells

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2021

Ο Νίκος Γκίκας για το Flatiron


Το «Flatiron» περιγράφει το πιο αποτρόπαιο γνώρισμα του είδους μας, την παιδική κακοποίηση στις πιο συχνές μορφές της. Κόντρα στον βασικό κανόνα της Φύσης -την επιβίωση του είδους- και σε αντίθεση με κάθε άλλο πλάσμα πάνω στη Γη, ο άνθρωπος κατορθώνει να ξεχωρίζει πλέον για τη σκληρότητά του απέναντι ακόμα και στους ομοίους του.
Στο ταξίδι των ανθρώπων στην αιωνιότητα, η φαντασίωση της “ευφυΐας” και της ανωτερότητάς τους έναντι των υπολοίπων ειδών αποτέλεσε μια ελπίδα που βαπτίστηκε “ευκαιρία”, γρήγορα όμως το δώρο αυτό μετατράπηκε σε εμμονή, γιγάντωσε τον εγωισμό με ψεύτικες υποσχέσεις και με διεξόδους που δημιουργούσαν περισσότερα προβλήματα απ’ όσα έλυναν, έως το σημείο όπου το ταξίδι φτάνει πια στην αρχή του τέλους του: ο άνθρωπος στρέφεται απέναντι στα παιδιά του, τα κακοποιεί, τα σκοτώνει και -το πιο ειδεχθές απ’ όλα- τα φυλακίζει από τη στιγμή τη γέννησης τους στερώντας τους το δικαίωμα της επιλογής στη ζωή, υποχρεώνοντάς τα να διαλέξουν ανάμεσα σε προκαθορισμένα μοτίβα, μια διαδικασία που βαπτίζεται “εκπαίδευση”, χρόνια τώρα. Και, όπως το υπάκουο σκυλί, τα παιδιά μας μαθαίνουν τα νέα κόλπα κι μεγεθύνουν τον κακοήθη όγκο στον εγκέφαλο: τον εγωισμό.
Το τέλος φαντάζει προκαθορισμένο: θα γίνουμε το πρώτο είδος ζωής που αυτοκτόνησε, που εξαφανίστηκε από προσώπου γης μόνο του, από καθαρή εγωλατρεία.

Γράφει ο Νίκος Γκίκας με αφορμή την κυκλοφορία του θεατρικού του, Flatiron, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θεοδόση Αγγ. Παπαδημητρόπουλου, αποδεχόμενος της πρό(σ)κληση της στήλης Πλοκόλεξο, σύμφωνα με την οποία πρέπει να χρησιμοποιήσει δέκα προκαθορισμένες λέξεις. Παρακάτω, ο ίδιος απαντά και σε μια μικρή συνέντευξη για το βιβλίο του.

Στην περίληψη διαβάζουμε:
Ἀπὸ τὶς Ἐκδόσεις Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου κυκλοφορεῖ τὸ νέο θεατρικὸ ἔργο τοῦ Νῖκου Γκίκα: Flatiron. Ἕξι πρόσωπα συναντῶνται Δεκαπενταύγουστο στὸ ἰατρεῖο τοῦ νευροψυχολόγου Κοσμίδη μέσα στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας: ἕνας συνταξιοδοτημένος καθηγητὴς δευτεροβαθμίου ἐκπαιδεύσεως, ἕνας ἄνεργος, μία ὑπάλληλος ἀρτοποιείου, μία τραπεζοϋπάλληλος, μία συγγραφεὺς κ’ ἕνας δικηγόρος.
Ἀναμένοντες τὸν ἰατρό, ἀνακαλύπτουν ὅτι εὑρίσκονται στὸν χῶρο κλειδωμένοι· κατὰ τὶς τρεῖς πράξεις τοῦ δράματος θὰ φανερωθῇ ὁ σκοπὸς αὐτῆς τῆς μυστήριας συναντήσεως...

Ὁ ὅρος flatiron ἐχρησιμοποιήθη πρῶτα στὴν Εὐρώπη τοῦ ΙΔ΄ αἰῶνος. Πρόκειται γιὰ φαρδειὰ σιδερένια πλάκα, τοποθετούμενη σὲ ἀναμμένα κάρβουνα γιὰ ὥρα· πυρακτωμένη πλέον καὶ μ’ ἕνα πέρασμά της, ἔσβηνε ζάρες καὶ τσακίσματα· οἱ ἶνες ἐμαλάκωναν κάτω ἀπὸ τὸ σίδερο, καὶ κάθε ὑποψία -κάθε λεπτομέρεια ἀνωμαλίας στὴν ὕφανση- ἐξηφανίζετο. Οἱ πλέξεις ἐλάμβαναν πάλι τὴν ἀρχικὴ μορφὴ καὶ ἁρμονία τοῦ ἐνδύματος. Καθὼς ἐπροχωροῦσε ἡ τεχνολογία, οἱ τεχνικὲς σιδερώματος ἐξελίχθησαν κ’ ἐτελειοποιήθησαν, ὁπότε ὁ ὅρος περιέπεσε ἐν ἀχρηστίᾳ· πλέον ἀναφέρεται σὲ συγκεκριμένη στάση ὁμοφυλοφιλικῆς ἀνδρικῆς συνευρέσεως· συναντᾶται καὶ σὲ ἀρκετὲς περιπτώσεις παιδεραστικῶν βιασμῶν.

Σημείωση Νίκου Γκίκα: Αντικαθιστώ τη λέξη «αποτρόπαιο» με τη λέξη «όνειρο».


Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Νίκος Γκίκας: Η εχθρότητα που δείχνει η κοινωνία απέναντι στα παιδιά.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Ν.Γ.: Εκδίκηση.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Ν.Γ.: Αποφεύγω να δίνω συμβουλές ανάγνωσης. Εύχομαι μόνο, μετά την ανάγνωση, ο αναγνώστης να αναρωτηθεί αν και κατά πόσο ευθύνεται κι ο ίδιος για αυτό που περιγράφεται στην ιστορία.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Ν.Γ.: Η συνείδηση είναι πάντοτε ένας ενδιαφέρον προορισμός, αρκεί ο ταξιδιώτης να μην έχει προαποφασίσει πόσο θα προχωρήσει ή πόσο θα παραμείνει εκεί. Και να κάνει μερικά βήματα παραπάνω.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Ν.Γ.: Υπάρχει νόμος που να χωράει την αγάπη; Πείτε μου!

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Δύο ιστορίες, Ερμιόνης ΚεχαγιάΦάρος σκιών, Μιχάλη ΓριβέαΗ εξορία του Σειληνού, Βαγγέλη ΚατσούπηThe Birds Sing As Bells, Twelve Thousand DaysΜέχρι να δω τον Άλκη, Τίτσας ΔιαμαντοπούλουΤα ίχνη του αίματος, Τειρεσία ΛυγερούΟ θησαυρός της Σμύρνης
Ο νέος εφιάλτης, Αναστασίας Ξενοφώντος-ΓαϊτάνουClub Killaz, Γιάννη ΤζανήΊχνη στα όνειρα, Γιώργου ΠαναγιωτίδηΜικροί μαθητές της ζωής, Μαρίας ΠαπακωνσταντίνουΟ Αρσάμης της Περσίας, Αντώνη ΞυραφάΥπεράνω πάσης υποψίας, Θεοχάρη ΛιβιεράτουΦρούτα στο πιάτο και άλλες τρυφερότητες, Νένας Φιλούση
Τα αχνά φώτα της Μάρφα, Νίκος ΤσιπόκαςΤο όνομα του έρωτα, Δημήτρη ΜπαλτάΜια ανάσα πριν το τέλος, Χρήστου ΠαπαδημητρίουΘα τα πω όλα στον Θεό, Κώστα ΓραμματικόπουλουΠικραλίδα, Κικής ΣαλαμούραΓιαννέσα, Παρασκευής ΜπακέλλαΕίκοσι τσουβάλια λίρες, Θεοφάνη Παπαδόπουλου