Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, του Όσκαρ Ουάιλντ, στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη-Μπογδάνου, με την Νάντια Κοντογιώργη, μια γυναίκα, στον ρόλο του Ντόριαν Γκρέι κι όχι μόνο.
Με μεγάλη μαεστρία ντύνεται και τους 26 ρόλους της παράστασης, άλλοτε με τη φυσική της παρουσία κι άλλοτε με τη βοήθεια βιντεοσκόπησης. Ανάμεσα σε 6 καθρέπτες, ένα βάθρο με επίπεδα και μια κατασκευή που κουνώντας την γίνεται τραπέζι ή κρεβάτι σαν χαμαιλέοντας, αλλάζει συνεχώς δέρμα πετώντας το άθλιο σαρκίο που περιβάλλει την προσωπικότητα του πανέμορφου, σωστού Άδωνη, του νεαρού Ντόριαν Γκρέι.
Ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα που όμως η Νάντια Κοντογιώργη έβγαλε εις πέρας κάνοντάς το να μοιάζει εύκολο. Η ηρεμία που την διακατείχε ερχόταν σε απόλυτη αρμονία με τις εναλλαγές των ρόλων. Η κάθε σύσπαση του προσώπου της ήταν και μια χαρακιά στην καρδιά του Ντόριαν.
Η ιστορία γνωστή. Ένας πολύ όμορφος νεαρός άντρας, αντικείμενο πόθου για όλους ανεξαιρέτως, ο οποίος εκμεταλλεύεται καταστάσεις και πρόσωπα προκειμένου να πετύχει τους στόχους του και να έχει μια άνετη ζωή όντας νάρκισσος, σε σημείο που είναι διατεθειμένος να πουλήσει ακόμα και την ψυχή του στον διάβολο. Μέχρι τη στιγμή που αυτό που με τόσο κόπο έχτιζε όλα αυτά τα χρόνια καταρρέει βλέποντας στον καθρέφτη του τις πρώτες του ρυτίδες.
Σαν χάρτινος πύργος γκρεμίζονται όλα γύρω του αφού δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι κι αυτός είναι ευάλωτος στις συνέπειες της φυσικής ροής των πραγμάτων κι ότι μεγαλώνει, άρα η φυσική του ομορφιά σιγά σιγά αρχίζει να φθίνει.
Η σκηνοθεσία του Δημήτρη Αγιοπετρίτη-Μπογδάνου έχτισε την προσωπικότητα του ήρωα με τέτοιο τρόπο αριστοτεχνικό που όταν ήρθε η πτώση μαζί με εκείνον πέσαμε κι εμείς στα πατώματα.
Μου άρεσε πολύ αυτό το μπέρδεμα τεχνολογίας με ηχητικά εφέ, ιδιαίτερους φωτισμούς, χρήση κάμερας στη σκηνή και προβολής εικόνας.
Τα κοστούμια και το μακιγιάζ είναι σωστά έργα τέχνης.
Μια πολύ αξιόλογη παράσταση σε ήπιους τόνους η οποία χαϊδεύει τρυφερά τον θεατή πετυχαίνοντας τον σκοπό της θέλοντας να τονίσει ότι η ομορφιά της ψυχής είναι αυτή που μένει άφθαρτη.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
![Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, του Όσκαρ Ουάιλντ, στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη Μπογδάνου, με την Νάντια Κοντογιώργη [φωτογραφίες συντάκτριας] Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, του Όσκαρ Ουάιλντ, στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη Μπογδάνου, με την Νάντια Κοντογιώργη [φωτογραφίες συντάκτριας]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz6qI-E20GCp3ggZRUL9rIoRPnBF8Amv2HuaBioFKN1TpYGp_U2oSbiOpjvvMZ2u5pGsohW3pDQoQIPOdGhoC4JfU6P_9Eq4qJZ-EJUF95EkrQwVCvrxX11DwifZ8NzuLGzVzJBd9lVFQW7OjQypTTb0oniN-O4eleh4jpKpcy-8AH8XivsxKr3RrQ5gJl/w320-h320/12b.png)


