Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Η εφημερίδα της λέσχης των φαντασμάτων * Στο Camping: Πυρ, γυνή και θάλασσα * Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών * Θρυαλλίς εγένετο

Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι

Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, του Όσκαρ Ουάιλντ, στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη Μπογδάνου, με την Νάντια Κοντογιώργη [φωτογραφίες συντάκτριας]

Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι
, του Όσκαρ Ουάιλντ, στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη-Μπογδάνου, με την Νάντια Κοντογιώργη, μια γυναίκα, στον ρόλο του Ντόριαν Γκρέι κι όχι μόνο.

Με μεγάλη μαεστρία ντύνεται και τους 26 ρόλους της παράστασης, άλλοτε με τη φυσική της παρουσία κι άλλοτε με τη βοήθεια βιντεοσκόπησης. Ανάμεσα σε 6 καθρέπτες, ένα βάθρο με επίπεδα και μια κατασκευή που κουνώντας την γίνεται τραπέζι ή κρεβάτι σαν χαμαιλέοντας, αλλάζει συνεχώς δέρμα πετώντας το άθλιο σαρκίο που περιβάλλει την προσωπικότητα του πανέμορφου, σωστού Άδωνη, του νεαρού Ντόριαν Γκρέι.

Ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα που όμως η Νάντια Κοντογιώργη έβγαλε εις πέρας κάνοντάς το να μοιάζει εύκολο. Η ηρεμία που την διακατείχε ερχόταν σε απόλυτη αρμονία με τις εναλλαγές των ρόλων. Η κάθε σύσπαση του προσώπου της ήταν και μια χαρακιά στην καρδιά του Ντόριαν.

Η ιστορία γνωστή. Ένας πολύ όμορφος νεαρός άντρας, αντικείμενο πόθου για όλους ανεξαιρέτως, ο οποίος εκμεταλλεύεται καταστάσεις και πρόσωπα προκειμένου να πετύχει τους στόχους του και να έχει μια άνετη ζωή όντας νάρκισσος, σε σημείο που είναι διατεθειμένος να πουλήσει ακόμα και την ψυχή του στον διάβολο. Μέχρι τη στιγμή που αυτό που με τόσο κόπο έχτιζε όλα αυτά τα χρόνια καταρρέει βλέποντας στον καθρέφτη του τις πρώτες του ρυτίδες.

Σαν χάρτινος πύργος γκρεμίζονται όλα γύρω του αφού δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι κι αυτός είναι ευάλωτος στις συνέπειες της φυσικής ροής των πραγμάτων κι ότι μεγαλώνει, άρα η φυσική του ομορφιά σιγά σιγά αρχίζει να φθίνει.

Η σκηνοθεσία του Δημήτρη Αγιοπετρίτη-Μπογδάνου έχτισε την προσωπικότητα του ήρωα με τέτοιο τρόπο αριστοτεχνικό που όταν ήρθε η πτώση μαζί με εκείνον πέσαμε κι εμείς στα πατώματα.

Μου άρεσε πολύ αυτό το μπέρδεμα τεχνολογίας με ηχητικά εφέ, ιδιαίτερους φωτισμούς, χρήση κάμερας στη σκηνή και προβολής εικόνας.

Τα κοστούμια και το μακιγιάζ είναι σωστά έργα τέχνης.

Μια πολύ αξιόλογη παράσταση σε ήπιους τόνους η οποία χαϊδεύει τρυφερά τον θεατή πετυχαίνοντας τον σκοπό της θέλοντας να τονίσει ότι η ομορφιά της ψυχής είναι αυτή που μένει άφθαρτη.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου