Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος * Οι κόρες της Δήμητρας ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας * Άλλη ζωή * Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Θρυαλλίς εγένετο * Το αντίδωρον

Εντός περιθωρίου

Εντός περιθωρίου, στο θέατρο Μικρό Γκλόρια, της Χριστίνας Λαμπούση, σε σκηνοθεσία Μαριτίνας Πάσσαρη, με τους Μαριλένα Μακρή και Δημήτρη Μπικηρόπουλο

Εντός περιθωρίου
, στο θέατρο Μικρό Γκλόρια, της Χριστίνας Λαμπούση, σε σκηνοθεσία Μαριτίνας Πάσσαρη, με τους Μαριλένα Μακρή και Δημήτρη Μπικηρόπουλο.

Ένα έργο που για πρώτη φορά ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή μιλώντας με πολύ έξυπνο και τρυφερό τρόπο για την τρίτη ηλικία.

Δύο ηλικιωμένοι συναντιούνται σε ένα γηροκομείο, κάνουν παρέα, ανταλλάσσουν απόψεις χαρίζοντας ελπίδα ο ένας στον άλλο και λόγο ύπαρξης.

Καθόλη τη διάρκεια της παράστασης ήμουν βαθιά συγκινημένη, κουνούσα διαρκώς το κεφάλι μου αναλογιζόμενη αυτά τα γεροντάκια που, στην πιο κρίσιμη καμπή της ζωής τους, μένουν ολομόναχα, χωρίς ένα χέρι βοηθείας σκεπτόμενη την παροιμία: Εκεί που ήσουν ήμουνα κι εδώ που είμαι θα 'ρθεις.

Αχ, αυτοί οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που βασανίστηκαν να προσφέρουν στα παιδιά τους τα πάντα, δούλεψαν σκληρά για να μην τους λείψει τίποτα, κράτησαν γερά τα θεμέλια της οικογένειας, μεγάλωσαν εγγόνια για να μπορέσουν να εργαστούν κόρες, νύφες, γαμπροί και υιοί και τώρα, τώρα που εκείνοι έχουν ανάγκη από την καλοσύνη των παιδιών τους μένουν μόνοι. Όχι απλά μόνοι αλλά ολομόναχοι, αφημένοι εκτός περιθωρίου, στην καλύτερη περίπτωση σε κάποιον οίκο ευγηρίας, με μια βαλιτσούλα στο χέρι όπου μέσα φυλάνε, σαν πολύτιμο θησαυρό, αντικείμενα που τους θυμίζουν τα παλιά και δεν θέλουν να αποχωριστούν με τίποτα νιώθοντας έτσι ότι τα αγαπημένα τους πρόσωπα βρίσκονται έστω και νοερά πλάι τους.

Δεν πέρασα καλά, σας το λέω, όχι επειδή η παράσταση ήταν κακή, το αντίθετο μάλιστα, η παράσταση ήταν εξαιρετική και οι δύο ηθοποιοί έκτακτοι. Εγώ στεναχωρήθηκα με όλα αυτά που ένιωσα παρακολουθώντας την, για το άδικο, το αναπόφευκτο, την ωμή πραγματικότητα που δυστυχώς βλέπουμε να κυριαρχεί γύρω μας όσον αφορά αυτή την κατηγορία των συνανθρώπων μας.

Να αγαπάτε τους γεννήτορές σας, να τους το δείχνετε, να φροντίζετε για την αξιοπρεπή τους επιβίωση και, κυρίως, να τους λέτε καθημερινά πόσο πολύ τους αγαπάτε κάνοντάς τους μια σφιχτή αγκαλιά, έχοντάς τους εντός περιθωρίου, γιατί θα έρθει η στιγμή που δεν θα είναι κοντά σας και θα μετανιώνετε για όλα όσα δεν τους είπατε ποτέ.

Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές, μας άγγιξε βαθιά το θέμα αυτό.

Ευχαριστώ πολύ την υπεύθυνη επικοινωνίας Βάσω Σωτηρίου για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου