.gif)
Η Κική Δημουλά υπήρξε μια εξέχουσα προσωπικότητα, πολυγραφότατη και πολυβραβευμένη, που έμεινε στη Ιστορία ως ποιήτρια της δεύτερης μεταπολεμικής περιόδου. Η δημοτικότητά της είναι πολύ μεγάλη. Ευτύχησε να κερδίσει το αναγνωστικό κοινό που έβρισκε αγαλλίαση και παρηγοριά στην ποίησή της ενώ βρισκόταν ακόμα εν ζωή. Το ποιητικό της έργο αγκαλιάστηκε από μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού που κατέταξε την Δημουλά ως μία από τις μεγαλύτερες ποιήτριες που έβγαλε ποτέ η χώρα. Η παρακαταθήκη που μας άφησε είναι μεγάλη και ανυπολόγιστη και συνεχίζεται να διαβάζεται από τους ανθρώπους που την έχουν αγαπήσει μέσα από τους σπουδαίους στίχους της αλλά την ανακαλύπτουν συνεχώς και καινούργιοι αναγνώστες, η νέα γενιά. Έχουν μελοποιηθεί πολλά από τα ποιήματά της γνωρίζοντας και εκεί στίχοι της την καθολική αποδοχή.
Μερικά από τα θέματα που καταπιάνεται με την ποίηση της είναι η μοναξιά, η απουσία και η μνήμη.
Ο σύζυγός της Άθως Δημουλάς, ο οποίος έγραφε ποιήματα, έχει αφήσει και αυτός ένα αξιόλογο ποιητικό έργο που, αν δεν έφευγε τόσο πρόωρα από τη ζωή, η συμβολή του θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη και το όνομά του πιο γνωστό στις νέες γενιές.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931 αλλά η καταγωγή της ήταν από την Μεσσήνη. Εργάστηκε υπάλληλος σε τράπεζα της Ελλάδας στα πολύ νεανικά της χρόνια για περίπου 25 έτη. Όμως από το πρώτο διάστημα στη τράπεζα άρχισε να γράφει τα ποιήματά της. Σε εκείνα τα χρόνια παντρεύτηκε και τον σύζυγό της με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά.
Υπήρξε πρόεδρος στο Ίδρυμα του Κώστα και της Ελένης Ουράνη υπό την αιγίδα της Ακαδημίας Αθηνών.
Το 1952 έκανε την ποιητική της συλλογή, σε ηλικία 21 χρόνων. Έλαβε μια επίσημη θέση ενώ η κύρια είσοδός της στην ποίηση έγινε το 1956.
Ποιητικές συλλογές: Επί τα ίχνη (1963), Έρεβος (1956), Το λίγο του κόσμου (1971-1983), Η εφηβεία της λήθης (1994), Ήχος απομακρύνσεων (2001), Χαίρε ποτέ (1988), Ενός λεπτού μαζί (1998), Συνάντηση (2007), Χλόη θερμοκηπίου (2005), Τα εύρετρα (2010) καθώς και άλλα.
Πεζά: Εκτός σχεδίου (2005), Έρανος σκέψεων (2009), Ο φιλοπαίγμων μύθος (2004).
Έγιναν πολλές διακρίσεις όπως: Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο (2001), Μεγαλόσταυρος του τάγματος του Φοίνικος (2014)...
Το 2002 υπήρξε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην οποία κατέλαβε την έδρα των γραμμάτων. Το 2017 κρίθηκε επίτιμη διδάκτωρ στο τμήμα αγγλικής γλώσσας και φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2015 ήταν επίτιμη διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ.
Η μετάφραση των ποιημάτων της έγινε σε πολλές ξένες γλώσσες όπως στα γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά, γερμανικά καθώς και σε άλλες πολλές.
Της έγινε πρόταση για το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας από την Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη με επίσημη επιστολή προς την επιτροπή.
Είχε βραβευτεί πολλές φορές όπως: Εύφημος μνεία από την ομάδα των Δώδεκα για την ποιητική συλλογή Επί τα ίχνη (1964), Α' Κρατικό Βραβείο ποίησης για την ποιητική συλλογή Χαίρε Ποτέ (1989), Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της (2001), Μακεδονικό βραβείο για το σύνολο του έργου της (2003), Ευρωπαϊκό βραβείο λογοτεχνίας (2009), Β' Κρατικό βραβείο ποίησης για την ποιητική συλλογή Το λίγο του κόσμου (1972).
Η Κική Δημουλά κατάφερε να κερδίσει την αγάπη και την αναγνώριση από το αναγνωστικό κοινό μέσα από τα ποιήματά της που εξακολουθούν να διαβάζονται και η ίδια η δημιουργός τους να θεωρείται από τις μεγαλύτερες ποιήτριες που έβγαλε ποτέ η Ελλάδα.
Έφυγε από τη ζωή το 2020.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από τις Συναντήσεις με την Κική Δημουλά των εκδ. Ίκαρος το 2010 (DVD).
