Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος * Οι κόρες της Δήμητρας ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας * Άλλη ζωή * Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Θρυαλλίς εγένετο

Locandiera

Locandiera, του Κάρλο Γκολντόνι, στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν (σκηνή Φρυνίχου), σε διασκευή και σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα [φωτογραφίες συντάκτριας]

Locandiera, του Κάρλο Γκολντόνι, στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν (σκηνή Φρυνίχου), σε διασκευή και σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, μουσική Δημήτρη Παπαδημητρίου, με τους Βερόνικα Λαβάκη, Ιβάν Σβιτάιλο, Ντίνο Ποντικόπουλο, Αλέξανδρο Σουριδάκη, Βάσια Λακουμέντο, Μάιρα Γραβάνη, Σαμψών Φύτρο.

Η Μιραντολίνα είναι η ξενοδόχα που μας υποδέχτηκε στο φιλόξενο ξενοδοχείο της. Μια όμορφη, σέξι, δυναμική, ανεξάρτητη γυναίκα που κουμαντάρει μια ολόκληρη πανσιόν ολομόναχη, αποδεικνύοντας ότι μια γυναίκα μπορεί άνετα να είναι αυτόνομη, δραστήρια, επιτυχημένη επιχειρηματίας χωρίς τη βοήθεια κανενός αρσενικού.

Φλερτάρει τους πελάτες της, γελάει, χορεύει, τραγουδάει μαζί τους και με το νάζι της καταφέρνει, άθελά της ή μπορεί και ηθελημένα, να τους αποσπά πλούσια δώρα και φιλοφρονήσεις.

Μέχρι τη στιγμή που ερωτεύεται –μόνο που δεν το έχει καταλάβει– έναν άντρα ατίθασο, ένα αγόρι σκληρό, ένα αρσενικό που δεν τα πάει και τόσο καλά με το γυναικείο φύλο. Με τον τρόπο της καταφέρνει να τον φέρει στα μέτρα της και να τον κάνει να μην μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό του.

Μια ευχάριστη παράσταση, σε ένα λιτό σκηνικό, καμία σχέση με τις υπερπαραγωγές με τις οποίες μας έχει συνηθίσει ο κύριος Κακλέας. Ομολογώ ότι μου έλειψαν τα πλούσια κι επιβλητικά σκηνικά του παρελθόντος.

Οι ηθοποιοί σάρωσαν τον χώρο, ανέβηκαν και κατέβηκαν δεκάδες φορές άπειρες σκάλες, άλλαζαν συνεχώς ρούχα έχοντάς μας συνέχεια με το βλέμμα μας καρφωμένο πάνω τους.

Πολύ έξυπνη η έναρξη της παράστασης, πέτυχαν τον σκοπό τους, μας αιφνιδίασαν και πραγματικά πιστέψαμε ότι υπήρχε κάποιο τεχνικό θέμα. Δεν θα σας γράψω τι έκαναν γιατί δεν θέλω να σας κάνω spoiler.

Η μουσική του κυρίου Παπαδημητρίου είναι πρωτότυπη. Συνδύασε την αφήγηση με ζωντανή ορχήστρα, με σχόλια και συνομιλίες, μπλέκοντας περίτεχνα τον κλασικό και τον μοντέρνο στίχο, με ένα αποτέλεσμα που μου θύμισε τραπ.

Στο σύνολό της είναι μια παράσταση διάρκειας μιάμισης ώρας, που περνάει ευχάριστα.

Ένα θα σας πω... Είναι να μη βάλει κάτι στον νου της η καπάτσα γυναίκα.


Νατάσα Ανωγειανάκη

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου