.gif)
Μια ξεχωριστή περίπτωση ηθοποιού που, ενώ η διαδρομή του ως ηθοποιός ξεπερνάει τις τέσσερις δεκαετίες, από προσωπική του επιλογή, δεν γνωρίζαμε τίποτα για εκείνον αφού φρόντισε, σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, να απασχολεί με τους ρόλους του και με τίποτα άλλο. Μακριά από δημόσιες εμφανίσεις και κοσμικότητες, ο Ορφέας Ζάχος, υπήρξε ίσως ο πιο αθόρυβος ηθοποιός του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου με εξίσου σημαντική πορεία στα θεατρικά τεκταινόμενα του τόπου μας.
Ο Ορφέας Ζάχος γεννήθηκε το 1934 και σπούδασε στην δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Το 1957 πραγματοποιεί την πρώτη του θεατρική εμφάνιση συνεργαζόμενος με τον θιάσου του Αλέκου Αλεξανδράκη στο κλασικό θρίλερ του Τζον Πρίσλεϊ Ο επιθεωρητής έρχεται. Εν συνεχεία, συνεργάζεται με τον Δημήτρη Ροντήρη και το Πειραϊκό θέατρο στην τραγωδία του Αισχύλου Πέρσαι και ξανά σε αρχαία τραγωδία, αυτή τη φορά με τον Κωστή Λειβαδέα, στο Ίων του Ευριπίδη.
Θα συμμετέχει σε θιάσους σπουδαίων ηθοποιών· ενδεικτικά αναφέρω τους θιάσους: Έλσας Βεργή, Νίκου Χατζίσκου, Έλλης Λαμπέτη κ.α. Με την Ε. Βεργή τον βρίσκουμε στα έργα Άνα Κλάιμπερ, Χωρίς οργή, με τον Ν. Χατζίσκο στον Βασιλεύς των ορέων, με την Έλλη Λαμπέτη στην Πεγκ καρδούλα μου κ.α.
Θα λάβει μέρος σε ένα ευρύ φάσμα από το ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο, καθώς οι ρόλοι που θα αναλάβει αφορούν κωμωδίες και δραματικά έργα.
Το 1966, με τον θιάσου του Γιώργου Κωνσταντίνου, θα υποδυθεί τον ρόλο που τον έκανε γνωστό κατά την κινηματογραφική του μεταφορά. Είναι ο Κίμων στην κωμωδία των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου στο θεατρικό Τον άρτον ημών τον επιούσιον που στην μεγάλη οθόνη μεταφέρθηκε με τον τίτλο Καλώς ήρθε το δολάριο.
Θα ακολουθήσει μια γόνιμη συνεργασία με τον θίασο Λάμπρου Κωνσταντάρα και Μάρως Κοντού σε αρκετές κωμωδίες: Η όμορφη και ο τζαναμπέτης των Γιαλαμά - Πρετεντέρη, Πίσω μου σ' έχω σατανά των Τσιφόρου - Βασιλειάδη, Ούτε γάτα ούτε ζημιά των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου.
Με τον θίασο των Θανάση Βέγγου και Σμαρούλας Γιούλη στη μεγάλη θεατρική επιτυχία Ο τρελός του λούνα παρκ και η ατσίδα του Γιώργου Λαζαρίδη.
Με τον Νίκο Χατζίσκο και την Τιτίκα Νικηφοράκη θα λάβει μέρος στο έργο του Ευαγγ. Αβέρωφ-Τοσίτσα Επιστροφή στις Μυκήνες.
Από το 1983 μέχρι το 1986, θα συνεργαστεί με την Λυρική σκηνή σε έργα από την αρχαία κωμωδία μέχρι τον Μπρεχτ. Μαθητής στις Νεφέλες του Αριστοφάνη και Δίκαιος στον Πλούτο, Βουλευτής στη Δημαρχίνα του Γ. Σουρή, Δάσκαλος στον Κατζούρμπο του Γ. Χορτάτζη, Τάκης στον Χαρίλαο Τρικούπη του Ν. Ζακόπουλου κ.α.
Κινηματογράφος: Η Λίζα και η άλλη, Δημήτρη μου Δημήτρη μου, Καλώς ήρθε το δολάριο, Ο γεροντοκόρος, Καπετάν Φάντης μπαστούνι, Φτωχογειτονιά αγάπη μου, Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, Το παιδί της μαμάς, Της ζήλειας τα καμώματα, Η κόμισσα της Κέρκυρας, Ένα γελαστό απόγευμα, Ξεβράκωτος Ρωμιός κ.α.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές: Η κοκορόμυαλη, Γιούγκερμαν, Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης κ.α.
Είχε, επίσης, μεγάλη συμμετοχή και στο Θέατρο της Δευτέρας με έργα όπως: Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε, Βάρκα δίχως ψαρά, Οι Γερμανοί ξανάρχονται, Μαρία Πενταγιώτισσα, Κατά φαντασίαν ασθενής, Το προξενείο της Αντιγόνης, Η χαρτοπαίχτρα, Ευτυχώς τρελάθηκα κ.α.
Ο Ορφέας Ζάχος υπήρξε ένας ξεχωριστός ηθοποιός που μιλούσε μέσα από τη δουλειά του, μένοντας μακριά από συνεντεύξεις και δημόσιες εμφανίσεις.
Η καριέρα του κράτησε σχεδόν σαράντα πέντε χρόνια και κάλυψε συνεργασίες με τους μεγαλύτερους ηθοποιούς-θιασάρχες που διέθετε τότε η ελληνική σκηνή. Έπαιξε σχεδόν όλα τα είδη του θεάτρου με την ίδια άνεση, προσθέτοντας θετικά με τις αξέχαστες ερμηνείες του. Όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, δεν μίλησε ποτέ δημόσια για την αξιόλογη καλλιτεχνική του διαδρομή, ούτε για όλα αυτά που έζησε δίπλα στους σημαντικούς ηθοποιούς που συνεργάστηκε μαζί τους τόσες και τόσες φορές.
Ο Ορφέας Ζάχος έφυγε από τη ζωή το 2021.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από την εγκυκλοπαίδεια του Θεόδωρου Έξαρχου Έλληνες ηθοποιοί: Η γενιά μας, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δωδώνη, από το ετήσιο περιοδικό Θέατρο του Θεόδωρου Κρίτα καθώς επίσης και από το περιοδικό Θέατρο του Κώστα Νίτσου.
