.gif)
Μέσα στην καθημερινότητα χάνουμε τον εαυτό μας.
Η απώλεια επικοινωνίας, που συμβαίνει όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, είναι και το κύριο θέμα που πραγματεύεται ένα νέο έργο, που φιλοξενεί το Μικρό Παλλάς και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά θέατρα, της Αμερικανίδας συγγραφέα Meghan Kennedy, με τον τίτλο Σε βλέπω. Μια παράσταση που ανέβηκε πρώτη φορά στο Off Broadway το 2024 και αγκαλιάστηκε αμέσως από το κοινό για την αμεσότητα και το χιούμορ της, ως ένα επίκαιρο θέμα που όλους μας απασχολεί.
Οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν μια μεγάλη κρίση απομόνωσης και έντονα εμφανίζεται το φαινόμενο της έλλειψης συναισθημάτων που προκαλεί ανασφάλεια.
Σε βλέπω σημαίνει βλέπω μέσα σου.
Βλέπω αυτό που κρύβεις, αυτό που νιώθεις, αυτό που είσαι.
Μια εξαιρετική τριάδα ηθοποιών, με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό τους, δίνουν θαυμάσιες ερμηνείες σε αυτό το εξαιρετικό έργο. Τρεις άνθρωποι, που βρίσκονται, και η ανάγκη της επικοινωνίας έρθουν πιο κοντά.
Ο Πολ (Θοδωρής Αθερίδης) έχει την καθημερινή του ρουτίνα και ξεκινά συνήθως την ημέρα του πίνοντας καφέ σε μια μικρή τοπική καφετέρια όπου του σερβίρει συνήθως η Κέιτ (Βίκυ Βολιώτη), μια γυναίκα με έντονη την ανάγκη να κάνει μια καινούργια αρχή, να ξαναβρεί τον εαυτό της... και της προκύπτει ο Πολ.
Όμως υπάρχει και δεύτερο πρόσωπο που διεκδικεί μυστικά τον Πολ και δεν είναι άλλη από την πρώην σχέση του, την Πεγκ (Πέγκυ Τρικαλιώτη), που με πρόφαση την αγορά κέικ έρχεται στο καφέ θέλοντας να ξαναδεί τον Πολ, που δεν έχει ξεχάσει, προσπαθώντας αδέξια να τον προσεγγίσει.
Η Πεγκ αγαπάει τον Πολ, μα και ο Πολ την αγαπά αλλά έχουν χάσει την επικοινωνία τους και δεν ξέρουν πώς να πουν όσα νιώθουν.
Η ανατροπή θα έρθει σε αυτό το παράξενο σύνολο ανθρώπων όταν ο Πολ θα ζητήσει μια χάρη από την Κέιτ, μια χάρη που ίσως δεν έπρεπε να ζητήσει. Η Κέιτ ανταποκρίνεται αλλά αργότερα μαθαίνει για τον μεγάλο έρωτα του Πολ.
Από εκεί και πέρα εξελίσσεται μια ιστορία που ξεκλειδώνει συναισθήματα, δημιουργεί απρόσμενες φιλίες, μυστικά αποκαλύπτονται και η επικοινωνία τους δημιουργεί δρόμους που θα ακολουθήσουν για πολύ καιρό μετά.
Αληθινό και ζεστό έργο που στέλνει τα σωστά μηνύματα και δείχνει ότι η επικοινωνία ανοίγει γέφυρες και κλείνει σκοτεινά μονοπάτια. Ένα έξυπνο, αστείο και συνάμα συγκινητικό έργο, που εξυμνεί τις σχέσεις των ανθρώπων και δείχνει πως μπορούμε να ανασάνουμε καλύτερα όταν βγάλουμε από μέσα μας τα μυστικά που μας στοιχειώνουν.
Η σκηνοθεσία της Βίκυς Βολιώτη είναι εξαιρετική, to the point, όπως λέμε. Επίσης, πολύ σωστή και η μουσική επιμέλεια που έχει αναλάβει. Τα σκηνικά είναι ό,τι πρέπει, δεν προσθέτουν ούτε αφαιρούν κάτι, και πολύ καλή δουλειά είδα να έχει γίνει στην κινησιολογία από την Μαρίζα Τσίγκα.
Η Τρικαλιώτη και ο Αθερίδης, αν και είναι η πρώτη τους φορά που βρίσκονται θεατρικά, έχουν μια πολύ καλή χημεία λες και το έχουν ξανακάνει πολλές φορές πριν. Προσφέρουν, μαζί με την Βολιώτη, μια εξαιρετική παράσταση που είναι σίγουρο ότι θα αρέσει πολύ.
Θέλω να ευχαριστήσω ειδικά την υπεύθυνη επικοινωνίας Όλγα Κομνηνού για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε για αυτή την πολύ καλή παράσταση.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
