ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
Το koukidaki σάς πηγαίνει ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις! Επιλέξτε από τις ακόλουθες παραστάσεις και αφήστε το όνομά σας μαζί με την επιθυμητή ημέρα: Μακιαβέλλι *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Δύο νύχτες στην Αίγυπτο * Στον Όλυμπο της Ζανζιβάρης * Το λίκνο της ζωής * Hippie * Φιλήμων, ο ερευνητής του μεταφυσικού * Οδυσσέας Ντεσάντ, η ερωμένη του σπαθιού και του ρόδου * Οι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα * Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα * Ουμπούντου ** Νουβέλα: Σκόνη στο πρόσωπο ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα * Σκουριασμένη αυτοκτονία * Ωτακουστής και Το μπλουζ της Κυριακής ** Διηγήματα: Τα χρονικά της Ταμπου-Ρίας * Κόκκινη κλωστή δεμένη * Ανεξίτηλες στιγμές * Οι σκέψεις έστησαν χορό ** Παιδικά: Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά! * Βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Εκείνο το ταξίδι * Μάθε τον φόβο να νικάς! ** Ποίηση: Σύμφωνα συμβίωσης Ουρανού και Κόλασης * Με το βλέμμα του Ομήρου * Κλειδιά στο τραπέζι * PASSA TEMPO * Λοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας * Φαντάσματα * Ο τελευταίος χτύπος * Το βλέμμα του χάους * Η ζωή μου, μια εκκρεμότητα * Φωτόστιχα ** Μαρτυρία: Η φωνή μέσα μου

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

Η Ντιάνα Νασιοπούλου-Παπαγεωργίου "Κάνοντας τον κροκόδειλο να γελάσει"

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Ν.Ν.Π.: Ανήλικη εργασία-παιδική εκμετάλλευση (που στιγμάτισαν μερικές δεκαετίες την ελληνική επαρχία 1940-1960 κυρίως) με τις ολέθριες συνέπειές τους στην ενήλικη ζωή των παιδιών αυτών αλλά και των απογόνων τους, ψυχικά νοσήματα-ταμπού και κοινωνικός αποκλεισμός των ασθενών είναι μερικοί από τους λόγους που με ωθούσαν πιεστικά και για αρκετό διάστημα, να γράψω το συγκεκριμένο βιβλίο.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Ν.Ν.Π.: Ελπιδοφόρο.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Ν.Ν.Π.: Να το αντιμετωπίσει σαν αληθινή ιστορία -γιατί είναι αληθινή ιστορία.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Ν.Ν.Π.: Θα ταξιδεύαμε στην επαρχιακή Ελλάδα μετά το 1940, στην Αθήνα του 1950 και καθώς το μυθιστόρημα αφορά τρεις γενιές, θα μπορούσε να κρατήσει 3 μέρες ή... 30 χρόνια.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο.
Ν.Ν.Π.: «...Δεν σου γυρεύω να με βοηθήσεις να περάσω το ποτάμι. Να με βοηθήσεις να σκεφτώ ότι μπορώ να προσπαθήσω να το διασχίσω σου γυρεύω...»

Λίγα λόγια
Πολλά κοριτσάκια, αντί να παίζουν με τις κούκλες τους και τις φίλες τους, την εποχή του μεσοπολέμου -και μετά- υποχρεώθηκαν να εργαστούν σε ξένα σπίτια. Ένα τέτοιο παιδί, η Μαρία, αντιμετωπίζει στα εννιά της χρόνια τον ξεριζωμό από την οικογένειά της για μια εργασία κοντά σε αγνώστους-ξένους χωρίς εγγυήσεις και όρους. Τι θα αντιμετωπίσει;
Σε αυτό το βιβλίο, η Μαρία, αφηγείται την ιστορία της και μαζί της, ο γιος της ο Φαίδωνας, η Ηλέκτρα και ο Περικλής, όλοι τους μπερδεμένοι, ταλαιπωρημένοι, μπλεγμένοι με αόρατα νήματα, πρέπει να ζήσουν.
Αντλείστε τα μηνύματά τους για εσάς και για όλους εκείνους τους θλιμμένους και απογοητευμένους κροκόδειλους που γνωρίζετε.

Γράφτηκε...
Η συγγραφέας χαρίζει στον αναγνώστη ολοζώντανες και δυνατές εικόνες από την ζωή της Μαρίας, προσπαθώντας να περιγράψει με απόλυτο ρεαλισμό τα λάθη μιας ολόκληρης κοινωνίας. Μήπως δεν είναι ένοχη η κοινωνία όταν ένα παιδί μπαίνει μόνο του σε ένα καράβι έχοντας δεμένες στους ώμους του δυο κολοκύθες; Μήπως δεν είναι ένοχη η κοινωνία όταν στέλνει τόσα παιδιά στην παιδική εργασία, χωρίς κανείς να τα διαβεβαιώσει τουλάχιστον αν οι κόποι τους θα έχουν το ελάχιστο οικονομικό αντίκρισμα; Υπάρχουν σκηνές στο εσωτερικό του αθηναϊκού διαμερίσματος που σοκάρουν. Μόλις λίγες δεκαετίες μετά την «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη» ξανακούς μια γιαγιά να ξεστομίζει: «ευλογημένα χέρια και καταραμένα στόματα» εννοώντας σαφώς την άποψη που υπήρχε για τα αρσενικά και τα θηλυκά παιδιά.
Η Ντιάνα Νασιοπούλου – Παπαγεωργίου, θίγει ένα σκληρό παρελθόν, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει πόρτες στο σήμερα. Εκτός από την στηλίτευση της παιδικής εργασίας που προαναφέρθηκε, δίνει έμφαση στους τρόπους αντιμετώπισης ανθρώπων με ψυχικά προβλήματα και στο πως μπορούν να επανενταχθούν στην κοινωνία. Στην δύναμη της αγάπης και της μόρφωσης. Στο να προσπαθούμε να δίνουμε χείρα βοήθειας σε όποιον γύρω μας αντιληφθούμε πως έχει την ανάγκη μας. Μαρίες υπάρχουν πολλές. Σε κάθε πόλη, σε κάθε χώρα, σε κάθε διπλανή πόρτα… Μα η ζωή μας είναι μια και μοναδική και αξίζει να την ζούμε με αξιοπρέπεια.
Η συγγραφέας, με τον προσεγμένο και ιδιαίτερο τρόπο γραφής της κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη ως την τελευταία λέξη, ενώ τα συναισθήματα εναλλάσσονται διαρκώς. Συγκίνηση, οργή, θλίψη, συμπόνια.
Αλέξανδρος Ακριτίδης, Λογοτέχνης, Πτυχιούχος Ανθρωπιστικών Σπουδών

Η συγγραφέας μας παίρνει από το χέρι για να κάνουμε μια βουτιά, με ανοιχτά μάτια και ποτισμένη με πικρό χιούμορ, στο ποτάμι του ψυχισμού της Μαρίας και του μικρού γιου της, Φαίδωνα. Τα θέματα της παιδικής εργασίας και πιο μετά της παιδικής κακοποίησης και της ψυχικής υγείας, γίνονται η άκρη μόνο του νήματος που συνδέει τη Μαρία με την όχθη του ποταμού και το γιο της με την αλήθεια της.
Ένας μικρός άνθρωπος, στο ξεκίνημά της, η ηρωίδα, που γεννήθηκε παιδί και διατήρησε την ευαισθησία της και την επιθυμία της να κολυμπήσει, αν και της απέδωσαν, από μικρή, μία βιαστικά φορεμένη ενήλικη ταυτότητα.
Ο αναγνώστης γίνεται κι εκείνος με τη σειρά του παιδί, ανήλικος, ενήλικος, γονιός, για να συντροφεύσει αυτή τη βουτιά σε σκοτεινά νερά. Ζει με το δέρμα του τις εναλλαγές της θερμοκρασίας και της υφής του νερού. Άλλοτε το νερό βράζει, άλλοτε είναι παγωμένο. Άλλοτε τα μόρια του νερού βγάζουν αγκάθια και λεπίδες, άλλοτε χαϊδεύουν με αβέβαιες προθέσεις. Η ανθρώπινη φύση της Μαρίας επικρατεί, αφού μετά το -αρκετές φορές- εφιαλτικό κολύμπι, γεννιέται ξανά ένα ενήλικο παιδί. Στο βυθό συναντά τον πληγωμένο Κροκόδειλο.
Και ο Φαίδων πού είναι; Στην κοιλιά του Κροκόδειλου, που σε μία δίνη της Μαρίας, εκείνη τον άφησε να γίνει μια μπουκιά. Εκεί, απροσδόκητα προστατευμένος, ο Φαίδων υφαίνει το δικό του σύμπαν. Η Μαρία τον ελευθερώνει με ποιήματα. του χαμογελά και τον αφήνει ελεύθερο να κολυμπήσει μαζί της. Μέσα στα ίδια νερά, διασταυρώνονται οι τύχες της Ηλέκτρας με τον Περικλή, που κρατάνε “αρκετά καλούς”καθρέφτες.
Το φως που λούζει αυτή τη βουτιά ζεσταίνει τον αναγνώστη και τον κάνει να μεταμορφώνει ο,τι μέχρι τώρα φαινόταν ως ενυδρείο σε ένα ποτάμι ενήλικης παιδικότητας. Και, παραφράζοντας μία από τις τελευταίες φράσεις του βιβλίου “Αυτή τη φορά, καταφέρνει να ξεκινήσει, με την υπόσχεση να κρατήσει, τουλάχιστον, τα μάτια του ανοιχτά”.
Εύη Αβδελίδου, Σχολική Ψυχολόγος

Επίσης:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Οδυσσέας Ντεσάντ, Φώτης ΚατσιμπούρηςΤο μπλουζ της Κυριακής, Νατάσσα ΚαραμανλήΤο λίκνο της ζωής, Νίκος ΣυράκηςΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΕκείνο το ταξίδι, Ανδρονίκη ΔακορούΣκόνη στο πρόσωπο, Νίκος ΙατρούHippie, P. Coelho
Ουμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΟ τελευταίος χτύπος, Αλέξανδρος ΠετρόχειλοςΣύμφωνα Συμβίωσης Ουρανού και ΚόλασηςΗ φωνή μέσα μου, Κων. ΙωακειμίδηςΦιλήμων ο ερευνητής του μεταφυσικού, Ευάγγελος ΙωσηφίδηςΚλειδιά στο τραπέζι, Χ. ΜαστοροδήμουΤο βλέμμα του χάους, Μαγδαληνή Τσακάλωφ
Μάθε τον φόβο να νικάς, Βούλα ΠαπατσιφλικιώτηΦωτόστιχα, Νίκος ΒαρδάκαςΗ ζωή μου, μια εκκρεμότητα, Άντρη ΙωάννουΟι σκέψεις έστησαν χορό, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΣτον Όλυμπο της Ζανζιβάρης, Δημήτρης Βαγενάς
Κόκκινη κλωστή δεμένη, Ζωρζ ΣαρήΜε το βλέμμα του Ομήρου, Ε.Α. Σαλβάρης
Το άρωμα της γυναίκας με τα μαύρα, Gaston LerouxΤα χρονικά της Ταμπου-Ρίας, Χρυσούλα ΔιπλάρηΑνεξίτηλες στιγμές, Καλλιόπη ΠαπουτσήPASSA TEMPO, Σύλβα ΓάλβαΦαντάσματα, Φώτης ΣκουρλέτηςΛοβοτομές τελευταίας τεχνολογίας, Ζωή ΓκαϊδατζήΟι Άγιοι τόποι του Σεμπάστιαν Λιαργκόβα