ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκη * Το αμάρτημα της μητρός μου, Γ. Βιζυηνός * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Λόγω καλοκαιριού κάποιες κληρώσεις έχουν αλλάξει ημερομηνία. Δείτε στη σελίδα των δώρων τις τρέχουσες αλλαγές.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο παράξενος χειμώνας του Παύλου Ζήτα * Οσα αγαπήσεις θα ναι ξένα * Η φαλάκρα του μπαμπά * Ένθεοι * Αναμνήσεις και εφιάλτες * Ερωτευμένες πόρνες * Η νιφάδα * Πορφυρένιο δάκρυ * Παρένθετη απολογία * Τα όνειρα που κράτησα για μένα * Στις στάχτες της Σαλονίκης * Μια νύχτα ακόμη * Το αγκάθινο στέμμα * Ένοχα μυστικά * Το βαλς της παγωμένης καρδιάς * Ουμπούντου ** Νουβέλα: Στα ίχνη του ήλιου * Μια μέρα ακόμα ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Ασυνήθιστα μύρτιλλα * Αναμνήσεις από στάχτη ** Παιδικά: Μια νύχτα με τη γιαγιά στον ουρανό * Τρία παραμύθια από την Ελληνοεκδοτική * Ο Παρφές ** Ποίηση: Μια σταλίτσα θάλασσα * Αγαπητή ψυχή μου * Η λογοδοσία μου * Άσματα νεκρικά * μηναυγή * 2ος Νόμος ** Βιογραφία: Σπύρος Φωκάς-ένα πέρασμα

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015

Για τέχνη θα μιλάμε;

Με τέτοια κρίση (καλύτερα κρίσεις) που περνάμε, με τέτοιες πολιτικές εξελίξεις, με τόση δυστυχία και αβεβαιότητα, με το φόβο της κατολίσθησης, με... με... με... εμείς για τέχνη θα μιλάμε;

Όταν κάποιος αναγνώστης αναρωτήθηκε σε μήνυμά του πώς είναι δυνατόν να ασχολούμαστε -ασχολούμαι δηλαδή γιατί μόνη μου γράφω- με βιβλία, παραστάσεις, εκθέσεις και συναυλίες όταν γύρω μας οι άνθρωποι πέφτουν στο κενό απελπισμένοι και αβοήθητοι ενώ η χώρα περνά από συμπληγάδες, με έβαλε στη διαδικασία να αναφερθώ σχετικά. Προφανώς, εκεί έξω υπάρχουν άτομα που δεν έχουν καταλάβει. Κάπως έτσι συνέβη και ξεκίνησα να πληκτρολογώ τούτες τις αράδες.
Αγαπητέ αναγνώστη,
κατ' αρχήν σ' ευχαριστώ βαθύτατα που περνάς την ώρα σου παρακολουθώντας τις αναρτήσεις μου και τα ενδιαφέροντά μου. Με τιμάς ακόμα και για το δευτερόλεπτο που μου διαθέτεις και ελπίζω να βρήκες κάτι ενδιαφέρον στις σελίδες μου ώστε να στο ανταπέδωσα.
Εν προκειμένω, δε νομίζω σε καμία περίπτωση ότι τα έχουμε χάσει όλα. Τόση ανέλπιδη σκέψη δε τη χωράει ο νους μου, ούτε θεωρώ ότι οι εποχές μας είναι από τις δυσκολότερες που πέρασε τούτος ο τόπος ή ο οποιοσδήποτε τόπος γενικότερα. Ναι, έχουμε χάσει υλικές απολαβές (κυρίως λόγω ανεργίας, έλλειψης πόρων, αύξηση φόρων, ελαχιστοποίηση εσόδων και παράλληλη μεγιστοποίηση εξόδων... δηλαδή σε χρήμα) και μας πονάει. Από την άλλη, είναι στο χέρι μας να μη χάσουμε σε ανθρώπους (σε φίλους δηλαδή) κι αν κάποιοι αναχώρησαν από τη ζωή μας επειδή δεν έχουμε πια πολλά λεφτά να πάνε στο καλό και ποτέ δεν ήταν για μας -προφανώς ήταν για τα λεφτά μας.
Κι αφού ξεκαθαρίσαμε ότι η κρίση μας είναι κυρίως υλική και όχι ανθρωπιστική ας δούμε ποιες είναι οι άμυνες μας.
Τι απομένει όταν χάσεις τα πάντα; Ακόμα και στην εξωφρενική και ακραία περίπτωση του να χάσεις τα πάντα, ένα μόνο δε μπορείς να χάσεις.
Την Τέχνη.
Η τέχνη φίλε μου είναι μέσα σου, είναι γύρω σου, είναι μαζί σου, είναι η άμυνά σου απέναντι στην όποια κρίση και κυρίως στην ψυχολογική κατάρρευση, είναι συνοδοιπόρος, είναι εκεί. Η τέχνη θρέφεται από την κρίση, από την αδικία, από τη θλίψη, από την σκοτεινιά, από τη συμφορά... προσφέροντας και ανταποδίδοντας στον άνθρωπο τέρψη. Ανθεί και μεγαλουργεί στα δύσκολα αλλά τότε είναι που την έχεις περισσότερο ανάγκη.

Ναι!
Η απάντηση είναι ναι. Για τέχνη θα μιλάμε. Για την τέχνη που αφυπνίζει, που ξεγυμνώνει, που εξυμνεί, που σταυρώνει και ανασταίνει, που ψυχαγωγεί, που λυτρώνει, που φωτίζει, που εκφράζει... που εξαγνίζει, που δυναμώνει. Που εκτονώνει και ζωογονεί. Που παλεύει με όλα τα θηρία και κερδίζει τα περισσότερα. Που σπάει τη σιωπή χωρίς ήχο ή το σκοτάδι χωρίς φως. Που λειτουργεί θεραπευτικά. Που εκπαιδεύει και καλλιεργεί.

2 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία τα είπες Τζένη μου...
    Σίγπυρα υπάρχουν συνάνθρωποί μας που υποφέρουν. Αλλά οι περισσότεροι από εμάς απλά γκρινιάζουμε...
    Μόνο χρήματα έχουμε χάσει και τίποτε άλλο. Περικόψαμε τα έξοδά μας από παντού, έχουμε απλήρωτους λογαριασμούς (η οικογένειά μου τουλάχιστον), το άγχος και η αβεβαιότητα για το μέλλον μάς έχουν κατακερματίσει.
    Αντ' αυτού όμως η οικογένειά μου ''δέθηκε' πιο πολύ. Οι σχέσεις με τους γύρω μας έγιναν πιο ειλικρινείς. Αξιολογήσαμε εκ νέου τις ανάγκες μας και τις επιθυμίες μας.
    Και διαπιστώσαμε πως την ταβέρνα μπορούμε να την κόψουμε.
    Το ποτό στο μπαράκι μπορούμε να μην το πιούμε.
    Το κομμωτήριο έχει να μας δει μήνες...
    Αλλά τα βιβλία και τη μουσική (θεατρόφιλοι δεν είμαστε, δυστυχώς) δεν μπορούμε να τα βγάλουμε από τη ζωή μας!
    Αυτά φωτίζουν τις μέρες μας, αυτά γεμίζουν τις ''κενές'' ώρες μας.
    Και αισθάνομαι τόσο τυχερή που και τα παιδιά μου αντλούν ευχαρίστηση από αυτά τα τόσο απλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να θυμόμαστε που και που ότι πτωχεύουμε από συναισθήματα, από αξίες ή από ήθος αλλά όχι από χρήματα. Και είμαι σίγουρη, ότι αυτοί που αμύνονται με διάβασμα, με εικαστικά, με μουσική ή με θέατρο -και τόσα άλλα- κάτι κάνουν καλά. Όπως κι εκείνοι που εκφράζονται μέσα από όλα τα παραπάνω. Στην τελική, παίρνουν δύναμη -λίγο δεν είναι-, βρίσκουν χαρές που αναπληρώνουν τα χαμένα τους, ανακαλύπτουν δρόμους...

      Διαγραφή


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
μηναυγή, Ευτυχία ΚατελανάκηΤρία παραμύθια από την ΕλληνοεκδοτικήΗ φαλάκρα του μπαμπά, Γεωργία ΔαρτσήΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΣτις στάχτες της Σαλονίκης, Άννα Φωτίου2ος Νόμος, Αργύρης ΧριστομάγνοςΣπύρος Φωκάς-ένα πέρασμα, Δημ. Μπούκουρας
Αγαπητή ψυχή μου, Κ. ΓρηγοριάδηςΜια νύχτα ακόμη, Κώστας ΚρομμύδαςΟ παράξενος χειμώνας του Παύλου Ζήτα, Θ.ΤζόκαΆσματα νεκρικά, Γ. ΧατζηγεωργιάδηςΈνθεοι, Αικατερίνη ΛεύκαΟυμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΠαρένθετη απολογία, Έλενα Λαγάρα
Μια μέρα ακόμα, Γεράσιμος ΚρεμαστούληςΑναμνήσεις και εφιάλτες, Δήμητρα ΕλευθερίουΕρωτευμένες πόρνες, Μαίρη ΤσίληΤα όνειρα που κράτησα για μένα, Ε. ΑθανασιάδουΗ νιφάδα, Γιώργος ΠελεκούδαςΠορφυρένιο δάκρυ, Ελένη Συράκη
Το αγκάθινο στέμμα, Θεόφιλος Γιαννόπουλος
Όσα αγαπήσεις θα 'ναι ξένα, Γ. ΚακαλοπούλουΑναμνήσεις από στάχτη, Φοίβος ΜαρκαντώνηςΟ Παρφές, Σοφιάννα ΠαϊδούσηΈνοχα μυστικά, Κωνσταντίνος ΣπανόςΤο βαλς της παγωμένης καρδιάς, Φωτεινή ΑγγελήΗ λογοδοσία μου, Κάτια-Κατερίνα ΧατζηδάξηΑσυνήθιστα μύρτιλλα, Κων. Μαρούγκας