ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκη * Το αμάρτημα της μητρός μου, Γ. Βιζυηνός * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Οσα αγαπήσεις θα ναι ξένα * Η φαλάκρα του μπαμπά * Ένθεοι * Αναμνήσεις και εφιάλτες * Ερωτευμένες πόρνες * Η νιφάδα * Πορφυρένιο δάκρυ * Παρένθετη απολογία * Τα όνειρα που κράτησα για μένα * Στις στάχτες της Σαλονίκης * Μια νύχτα ακόμη * Το αγκάθινο στέμμα * Ένοχα μυστικά * Το βαλς της παγωμένης καρδιάς * Ουμπούντου * Το αρπακτικό * Δύο ιστορίες για ένα πρόσωπο * Ο παραμυθάς * Ο Καπήλαρης ** Νουβέλα: Αγγελική μορφή * Αδέσποτος νους * Το γιασεμί ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Ασυνήθιστα μύρτιλλα * Αναμνήσεις από στάχτη ** Παιδικά: Ο Παρφές ** Ποίηση: Αγαπητή ψυχή μου * Η λογοδοσία μου * Άσματα νεκρικά * μηναυγή * 2ος Νόμος * Ο χορός της αστραπής * Προσωρινή αιωνιότητα * Ossimoro *** Βιογραφικά: Κάθε Ιούλιο επιστρέφω

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Εις Ελευθερίαν

Το διήγημα της Ελεωνόρας Σταθοπούλου, Εις ελευθερίαν, (περιέχεται στο ομότιτλο βιβλίο της που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία μαζί με άλλες έξι ελληνικές ιστορίες) είναι γραμμένο με μια γλώσσα μη εύκολα απτή για τον μέσο Έλληνα -περισσότερο για εκείνον που είναι κάτω των 40 ετών- καθώς πρόκειται για μια δημώδης καθαρεύουσα αρκετά παρακινδυνευμένη λόγω της απόστασης του σύγχρονου αναγνώστη από αυτήν όμως άψογα δικαιωμένη ως επιλογή για την ωραιότητά της και τον πλούτο της. Οι ήρωες σκιαγραφούνται καρτουνίστικα για να οικειοποιηθούν ευκολότερα θαρρείς. Η αφήγηση σου προκαλεί εύκολες συμπάθειες προς τους καλούς και μεγάλες αντιπάθειες προς τους κακούς, σε διασκεδάζει, σε θυμώνει και σε συγκινεί παράλληλα. Το σύνολο μπορεί να χαρακτηρισθεί cultουνίστικο αλλά οπωσδήποτε λατρεμένο.
Στο δελτίο τύπου θα διαβάσετε ότι η Λουίζα Φόξη μεγαλώνει έγκλειστη, χωρίς πρόσβαση στη γνώση και αποκλεισμένη από την κοινωνία βρίσκοντας καταφύγιο σε κόσμους φανταστικούς, μέχρι την ημέρα των 16ων γενεθλίων της που θα εγκαταλείψει το πατρικό της προς άγνωστη κατεύθυνση.

Στην παράσταση θα δείτε το διήγημα της Ελεωνόρας Σταθοπούλου ενσαρκωμένο από τρεις ερμηνευτές, διασκευασμένο και υπό τις σκηνοθετικές κατευθύνσεις της Μαρίας Αιγινίτου σε μια εναλλακτική παραστασιοποίηση που περιλαμβάνει πρόζα, χορό, τραγούδι... Μια πρόταση που συνδυάζει το παλιακό στοιχείο της γλώσσας του κειμένου και της εποχής έτσι όπως προκύπτει από την αισθητική (κοστούμια, αντικείμενα) με μοντέρνα σχήματα κινησιολογίας και νόρμες. Η γραφή τούτη, με το μυστικιστικό της ιδιόλεκτο, προκαλεί την αμέριστη προσοχή του θεατή, κεντρίζει διεγείροντας το μυαλό, ξαναζωντανεύει ξεχασμένες εκφράσεις... όμως φέρει το πάθος των συναισθημάτων, μια γλυκιά νοσταλγία, συμπάθεια και, φυσικά, εκείνη την άλλη έντονη μουσικότητα και αρμονία που χάθηκε ή περιορίστηκε στη νέα δημοτική.

Η Λουίζα είναι ένα κορίτσι που μεγαλώνει εσώκλειστη, απομονωμένη από την κοινωνία, περί του κόσμου μακράν του κόσμου, μας λέει, γεγονός το οποίον εξήψε την φαντασίαν της -πως αλλιώς;- θλιβερά μόνη, να μετρά το ψυχικό της σθένος και να υπολογίζει τις έμφυτες απορίες της μέχρι να τολμήσει τη φυγή της στα σπλάχνα μιας μεταφυσικής βραδιάς... ίσως πυρούμενη από την πίστη στο θαύμα, το οποίο όντως την περιμένει εκεί... και βλέπει τη φοβεράν της ελευθερίας θύραν να υποχωρεί για χάρη της.

Ο χώρος που ορίζεται ως σκηνή δε διαθέτει σχεδόν τίποτα. Τα αντικείμενα της παράστασης είναι ελάχιστα κι έτσι η ματιές των θεατών ακολουθούν βήμα βήμα τους ερμηνευτές ενώ τους συμπαρασύρουν στην ιστορία της Λουίζας. Τρεις άνθρωποι διαβάζουν την ιστορία σε όλους εμάς ωσάν θα έκανε ο μεγαλύτερος παραμυθάς του κόσμου: χρησιμοποιούν κάθε εκφραστικό τους μέσο προς αναπαράσταση των τεκταινόμενων, γελούν και δακρύζουν συμπάσχοντας με τους ήρωες... σε μια απίθανη αισθαντική παραστασιοποίηση. Φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού και χωρίς μεγάλη σκέψη πόση δουλειά έχει γίνει τόσο από τη μεριά τους όσο και από τη σκηνοθέτιδα του εγχειρήματος, την Μαρία Αιγινίτου, που υπογράφει και τη θεατρική διασκευή. Οι Τάνια Παλαιολόγου, Λάμπρος Παπαγεωργίου και Γιώργος Σταυριανός πλουτίζουν το θέαμα με τις υπέροχες χροιές τους, τραγουδούν ζωντανά και χωρίς κανένα μουσικό χαλί ή άλλο βοήθημα, συγχρονίζονται τέλεια και κινούνται ιδανικά υπό τις κατευθυντήριες γραμμές της Φαίδρας Σούτου, καλύπτοντας όλη την επιφάνεια, με χάρη και άνεση.
Το θέαμα είναι ευρηματικό, καλοδουλεμένο και διασκεδάζει ενώ παράλληλα προσφέρει αρκετά σημεία για περαιτέρω συζήτηση που αφορούν γονεϊκά, κοινωνικά, πολιτικά θέματα και άλλες έννοιες και συναισθήματα. Κλείνει υπέροχα με μια αύρα νεοτερισμού στο απαρχαιωμένο/σκουριασμένο/πουριτανικό σύστημα, σα να σου λέει ότι μπορείς να επιχειρήσεις το αδιανόητο -βάση των κοινωνικών δομών και όρων- και ότι επιβάλλεται να αναζητήσεις το πέρα από το προφανές ή το επιβαλλόμενο... σα να ανοίγει ένα παράθυρο προς το νέο, το καινόφερτο... σα να σου θυμίζει ότι ο κόσμος είναι πολύ πιο μεγάλος από τα ήδη γνωστά σου μέρη ή πρόσωπα και ίσως να αξίζει μια περιπλάνηση...
Θα θυμάμαι για πάντα την παραβολή του βιβλίου για το οποίο όταν ένας χαρακτήρας του έργου προέτρεψε το κάψιμό του ως τρόπο ελέγχου τής γνώσης, ένας άλλος απήντησε προτείνοντας τον πολλαπλασιασμό ως αντίμετρο αποτελεσματικότερο της απαγόρευσης ή της καύσης, καθώς στην υπερπληθώρα των βιβλίων και μέσα στην απόλυτη ελευθερία της πληροφόρησης ο άνθρωπος χάνεται, πολύ γρήγορα κανείς δεν είναι σε θέση να εντοπίσει την πραγματική γνώση (τον ψύλλο στ' άχυρα) ούτε θα μπορούσε κάποιος να διαβάσει όλες τις πηγές κι έτσι ο σκοπός επιτυγχάνεται μοιραία με την υπερβολή, τη σύγχυση και την ημιμάθεια. Σας θυμίζει κάτι από τη σύγχρονη διαδικτυακή εποχή;
Κι αν παραλληλίσουμε το παραπάνω με την ελευθερία που καταλήγουμε; Υπάρχει μέτρο; Κι αν υπάρχει, ως που είναι καλό και γόνιμο πράγμα η ελευθερία ή το κάθε αγαθό;
Κι αν όλοι είμαστε μια Λουίζα, θα επιδιώξουμε την απόδραση; Θα βγούμε έξω ελεύθεροι, άνευ ορίων, υπέρ μας;
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Συντελεστές:
Κείμενο: Ελεωνόρα Σταθοπούλου
Διασκευή-Σκηνοθεσία: Μαρία Αιγινίτου
Επιμέλεια σκηνικού χώρου, κοστούμια: Αλεξάνδρα Σιάφκου & Αριστοτέλης Καρανάνος
Φωτισμοί: Δημήτρης Μπαλτάς
Μουσική: Ελένη Ευθυμίου
Επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου
Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Καστρησίου
Φωτογραφίες: Γιάννης Πρίφτης

Παίζουν: Τάνια Παλαιολόγου, Λάμπρος Παπαγεωργίου, Γιώργος Σταυριανός

Επικοινωνία παράστασης: TheClapProject
Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά
Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00 μέχρι 26 Φεβρουαρίου 2017

Στον πολυχώρο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων
Κύπρου 91Α & Σικίνου 35Α, Κυψέλη
Επικοινωνία: 2130040496 και 6945348445

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
μηναυγή, Ευτυχία ΚατελανάκηΟ χορός της αστραπής, Ήλια Λ.ΘεοφιλίδουΑγγελική μορφή, Πηνελόπη ΤσιάλαΗ φαλάκρα του μπαμπά, Γεωργία ΔαρτσήΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος Μανουσόπουλος2ος Νόμος, Αργύρης ΧριστομάγνοςΣτις στάχτες της Σαλονίκης, Άννα Φωτίου
Αγαπητή ψυχή μου, Κ. ΓρηγοριάδηςΜια νύχτα ακόμη, Κώστας ΚρομμύδαςΔύο ιστορίες για ένα πρόσωπο, Δ. ΠαπαδόπουλοςΆσματα νεκρικά, Γ. ΧατζηγεωργιάδηςΚάθε Ιούλιο επιστρέφω, Γ. ΜολέσκηςΟυμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΠαρένθετη απολογία, Έλενα Λαγάρα
Το αρπακτικό, Γκιλ Σκοτ-ΧέρονΑδέσποτος νους, Δήμητρα ΚωνσταντινίδουΤο γιασεμί, Σταυρούλα ΝοβακίδουΤα όνειρα που κράτησα για μένα, Ε. ΑθανασιάδουΟ Καπήλαρης
Ο παραμυθάς, Γ. ΠαπουλήςΤο αγκάθινο στέμμα, Θεόφιλος Γιαννόπουλος
Ossimoro, Γιώργος ΜουτσινάςΑναμνήσεις από στάχτη, Φοίβος ΜαρκαντώνηςΟ Παρφές, Σοφιάννα ΠαϊδούσηΈνοχα μυστικά, Κωνσταντίνος ΣπανόςΗ λογοδοσία μου, Κάτια-Κατερίνα ΧατζηδάξηΤο βαλς της παγωμένης καρδιάς, Φωτεινή ΑγγελήΠροσωρινή αιωνιότητα, Μαρκ Στραντ