Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα * Κλεψύδρα εκδίκησης ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων * Σκιαγραφήματα ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2020

Οσμές και γεύσεις

Λένας Μαυρουδή-Μούλιου
Συνηθίζουμε να απορούμε ρωτώντας πρωτίστως τον εαυτό μας και μετά κάποιον άλλον ηλικιωμένο σαν εμάς, πώς και γιατί στον διατροφικό τομέα έχει αλλάξει προς το χειρότερο η γεύση πολλών πραγμάτων.

Π.χ. στα οπωροκηπευτικά και ζαρζαβατικά, άλλη γεύση έχει πλέον η τομάτα και το αγγούρι και τα χορταρικά ακόμη. Προστατευμένοι οι καρποί από αρρώστιες, με τα διάφορα φυτοφάρμακα και τα θερμοκήπια που καταφέρνουν και ξεγελούν τις αρνητικές γι’ αυτά εποχές, αναπτύσσονται υπερβολικά χάριν της αγοραστικής τους αξίας. Πορτοκάλια έχεις πια όλο τον χρόνο και εξασφαλίζεις τις φυσικές σου βιταμίνες C ας είναι άγευστα και ψυγείου. Ο άνθρωπος επενέβη στους νόμους της φύσης και αυτή είναι μια εξήγηση για την αγευστιά τους.

Κάποτε το πρωτόφαντο αγγουράκι, που σηματοδοτούσε τον ερχομό του καλοκαιριού το έκοβες και μοσχομύριζε ο τόπος, γιορτάζοντας αυτόν τον ερχομό. Το ίδιο και η τομάτα, την τρως τώρα χειμωνιάτικα και τρως ένα νερουλιασμένο άχυρο, παρά την ελκυστική της εμφάνιση.
Μα και τα μπαχαρικά, θαρρείς και έχασαν την αψάδα τους και το δυνατό τους άρωμα. Η κανέλα και το γαρύφαλλο δεν μυρίζουν πια όπως τον περασμένο αιώνα που έκαναν τα σπίτια να μοσχομυρίζουν, χωρίς τα σημερινά τεχνητά και χημικά αποσμητικά. Οι οσμές εκείνης της εποχής έχουν στοιχειώσει την όσφρηση ημών των ηλικιωμένων.
Ακόμη και η ανεπανάληπτη, η ασύγκριτη μυρουδιά του φρεσκοψημένου ψωμιού, έχει και αυτή αλλάξει. Τι να φταίει άραγε; Να φταίνε τα πρόσθετα βελτιωτικά που ναι μεν δίνουν όγκο στο ζυμάρι και βελτιώνουν την εμφάνιση ικανοποιώντας όμως την όραση σε βάρος της όσφρησης και πολύ περισσότερο της γεύσης;
Οι τρεις βασικότερες από τις πέντε αισθήσεις σε πόλεμο εμφύλιο, με άδηλα αποτελέσματα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Ή μήπως φταίει ακόμη και ο τρόπος ψησίματος του ψωμιού αντί της φυσικής φωτιάς με πυρακτωμένες μαντεμένιες πλάκες της παραδοσιακής εστίας, τώρα σε τσίγκινους ηλεκτρικούς ψευτόφουρνους δήθεν σύγχρονης τεχνολογίας; Η βασική τροφή τ’ ανθρώπου, "δήθεν" κι αυτή!
Η χαρακτηριστική οσμή του τηγανισμένου κεφτέ που ξεπερνούσε τα όρια της σπιτικής κουζίνας και έφτανε και τρία τετράγωνα μακριά, βάζοντας σε κίνδυνο την όποια εγκυμονούσα "μη και της πέσει το έμβρυο" λιγωμένο κι αυτό όπως η μανούλα του, με τον πατέρα να ψάχνει εναγωνίως την πηγή της ευοσμίας, για να ζητήσει μια "μυρουδιά", καθήκον του ως προστάτη του τέκνου και της συμβίας του. Το ίδιο και με τα Σμυρναίικα σουτζουκάκια. Μυρίζουν το ίδιο οι σημερινοί απόγονοι των δύο τούτων εδεσμάτων; Αν σε κάτι ομοιάζουν είναι στο όνομα που κράτησαν τιμής ένεκεν. Οι ειδικοί διατροφολόγοι, όπως και οι αρχιμάγειροι, δίνουν μιαν εξήγηση επί του ακανθώδους τούτου θέματος. «Φταίνε τα σφάγια που τρώνε τροφές αλεσμένες και τυποποιημένες, από τα ίδια τα κορμιά τους, αντί ελεύθερης βοσκής με φρέσκο χορταράκι, όπως επιτάσσει η Φύση.» Δεν λένε ότι είσαι αυτό που τρως; Αυτό.
Αυτά είναι ελάχιστα χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μα και τα φυτά με τα χαρακτηριστικά τους αρώματα που δεν έχουν καμίαν σχέση με τον διατροφικό τομέα; Αυτά μυρίζουν το ίδιο όπως λίγα μόλις χρόνια πριν; Το γιασεμί, το αγιόκλημα, το νυχτολούλουδο, άνθη που υμνήθηκαν από ποιητές, συνθέτες, ζωγράφους, που δημιούργησαν τους αλχημιστές και αρωματοβιομηχανίες που θέλησαν να τα μιμηθούν, μυρίζουν το ίδιο; Η αυτοφυής γαζία της γειτονιάς που μύριζε με το φύσημα τ΄ αγέρα δεκάδες μέτρα μακριά, τι έγινε και στέρεψε η οσμή της, που μεθούσε τη μύτη μας; Αυτή τι την άλλαξε; Το air pollution με την θηριώδη και δηλητηριώδη του υφή, ή και η βροχή που άλλοτε πέφτει με το τουλούμι που λένε και άλλοτε κάνει μήνες να φανεί γιατί έτσι της κάπνισε παραβαίνοντας κι αυτή νόμους και κανόνες όπως ο άνθρωπος; Ποιος αντιγράφει ποιον, ας ήξερα!

Ένας νεαρός έδωσε μιαν απάντηση στα ερωτηματικά μου και ήταν «πληρωμένη» κατά το κοινώς λεγόμενο.

«Οι οσμές δεν άλλαξαν, η δική σου αίσθηση της οσμής άλλαξε με τα χρόνια που κουβαλάς. Το μηχανάκι της μύτης σου, δουλεύει σαν και πριν; Κοιτάει να ανακουφίσει την ανάσα σου με κορτιζονούχα εισπνεόμενα, που όμως κάνουν τη ζημιά, συν την ατμοσφαιρική ρύπανση. Τι πιστεύεις λοιπόν ότι όλα αυτά δεν θα επηρέαζαν την ποιότητα της όσφρησής σου; Αφού όλα σου ελαττώθηκαν:
Η όραση,
Η ακοή,
Η αφή,
Η όσφρηση θα έμενε αλώβητη; Ακολούθησε κι αυτή την φυσική νομοτέλεια στις προσλαμβάνουσες οσμές της, αλλαγμένες πια δραματικά.
ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΗΓΗΣΗ ΔΙΝΩ ΚΑΙ ΑΣ ΜΟΥ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΟΤΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΣ».

Εγώ τώρα, τι να πω;
Να πω ότι τα νιάτα είναι πολύ πιο σοφά απ’ ό,τι νομίζουμε.

🍇

Copyright © Λένα Μαυρουδή-Μούλιου All rights reaerved, 2020
Πρώτη δημοσίευση
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του σύγχρονου εξπρεσιονιστή Eric Hanson

Περισσότερα:

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα ΚουριαντάκηΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΣκιαγραφήματα, Ευγενίας Β. ΣιδέρηΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΚλεψύδρα εκδίκησης, Λευτέρη Σοφία