.gif)
Ο Πολυχώρος Τέχνης Αλεξάνδρεια του σκηνοθέτη-ηθοποιού Βασίλη Βλάχου είναι ένα διώροφο νεοκλασικό κτήριο στην πλατεία Αμερικής. Ο κάτω όροφος του κτηρίου είναι ένας θεατρικός χώρος που έχει φιλοξενήσει (κι εξακολουθεί να φιλοξενεί) εκδηλώσεις που προσφέρουν αξία μέσα από τον πολιτισμό. Σε παλαιότερη συνέντευξή του, στο περιοδικό Εποχή, είχε αναφέρει: «Δεν ζητάω να είμαι ο μεγάλος καινοτόμος του θεάτρου που θα εκπληρώσω κάτι για το οποίο άλλοι μπορεί να είναι πιο ικανοί. Αρκούμαι στο να προσφέρω πολιτισμό στην περιοχή. Να είμαι ειλικρινής και αληθινός απέναντι στο κοινό.».
Άραγε, αυτά τα θεμελιώδη πιστεύω του έχουν σχέση με τον θεατρικό μονόλογο, Ο επικήδειος, του Ιάκωβου Καμπανέλλη, που ανεβάζει έως τις 30 Μαρτίου 2026; Ή, ακριβώς επειδή είναι τόσο σεμνός και συνειδητοποιημένος, θέλει να καυτηριάσει τη μεταθανάτια δόξα που επιθυμούν πολλοί άνθρωποι, προπάντων της τέχνης;
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης βυθίζεται στα πάθη της ανθρώπινης ψυχής και ο Βασίλης Βλάχος στην ουσία της θεατρικής απόδοσης.
Το έργο περιλαμβάνει όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν μια κηδεία λαμπρή, μεγαλοπρεπή και «αξιοζήλευτη». Αλλά, κυρίως, που δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την υστεροφημία του, κατά περίπτωση, νεκρού. Παρουσιάζει το δράμα ενός ηλικιωμένου συγγραφέα που, αναπολώντας τα χρόνια του και μετρώντας τις απώλειες των συναδέλφων του, αντιλαμβάνεται ότι δεν είχε την αναγνώριση που του άξιζε και θέτει στόχο να γίνει γνωστός, μετά θάνατον. Φτάνει να του γράψει ένας συν-άξιος συγγραφέας τον επικήδειό του.
Ένας μονόλογος με καυστικό χιούμορ που πλησιάζει τη μαύρη κωμωδία και σαρκάζει τη ματαιοδοξία των ανθρώπων. Ιδιαίτερα των ανθρώπων των τεχνών που, στο τέλος της ζωής τους, ανάβει η σπίθα για υστεροφημία.
Ο Βασίλης Βλάχος κάνει μια εξαιρετική ερμηνεία, περιγράφοντας εικόνες μακάβριες με τόση γλαφυρότητα, σχεδόν ποιητική, που αγγίζουν τον θεατή και τον συγκινούν. Σ' όλη τη διάρκεια της παράσταση συνομιλεί τηλεφωνικά με έναν συνάδελφο συγγραφέα. Η αμεσότητα του ηθοποιού μετατρέπει τις παύσεις του μονολόγου σε πραγματικό αντίλογο και έρχονται στιγμές που γίνεσαι μάρτυρας ολόκληρης της συζήτησης (κι απ' τις δυο πλευρές του τηλεφώνου).
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
